Filipino Short Story の小説・ストーリー

May dugo akong bughaw, dugong Datu. “Alam mo ba Anak, ang natatandaan ko sa kwento ng matatanda… masaya noon ang pamumuhay ng mga Pilipino, masagana sa yaman ng kalikasan at karunungan. Malayang nakakagalaw sa sariling lupang sinilangan…” wika ni Ina. Malaki na ako pero hindi ako nagsasawang pakinggan ang mga kwento ni Ina. Marami na siyang naikwento sakin tulad ng mga alamat, pabula at mga epiko. Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon.

Nakangiting aniya sabay bigay sa akin ng isang palumpon ng pulang rosas na nakita kong itinago niya sa kaniyang likuran bago ibinigay sa akin. Sa isang iglap, naramdaman ko na umaapoy ang aking mga pisngi at paniguradong namumula ito. Nakasisiguro din ako na malapad akong nakangiti ngayon na parang isang tanga. Huminga ako ng malalim at tumingin saglit sa kawalan para pakalmahin ang sarili, pagkatapos ay pigil hininga kong tinanggap ang dala niyang bulaklak at nagpasalamat. "Bakit ba ang galing mong salita ng Filipino? Unang beses mo pa lang naman pumunta rito?" Biglaang tanong ko sa Ginoo sa kalagitnaan ng paglalakad naming dalawa papalabas ng Hardin.

Epilogue Philippines 3000 “ASULA! ANO BA naman iyang kwento mo? Bakit ganyan? Ang bitter mo naman. Pangit na nga ng kwento mo, mas pinapangit mo pa sa ending.” Reklamo ng kaibigan niyang si Angelie nang matapos nitong basahin ang manuscript niya sa kaniyang laptop.

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Tinanggal ko ang mask niya dahilan para mapatili na talaga ang mga mamamayan ng bansang Pilipinas. "Siya nga!" "Whaaa, ganda!" Inalalayan siya bi Edrick papuntang stage. Wew! Continuation of the past is about to begin in 3...2...1 I am going to write Miss AA's love story. Ano kayang pwedeng i-title? The Bitter Woman? I think base sa nalalaman ko sa kanyang journey ay mas akma iyon. Ang babaeng dumating sa puntong halos isumpa na ang mundo at ang nasa itaas, iyon ang naging una naming tagpo but now, mukhang magiging happy na siya.

-=Gabby's Point of View=- I been staring in the same position for almost five minutes, hindi ko alam, pero madalas ko nang gawin ang bagay na iyon, kasama ko pa naman ang best friend kong si Regina sa bahay na nakuha ko nang bumalik na kami sa Manila.

Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa. Nawewendang ang utak ko. Lalo na’t hindi lamang ang painting ni Jose Rizal ang nakikita ko. Naroon 'ata lahat ng kilala kong bayani ng Pilipinas! Hindi ko alam pero naaliw akong nilibot ang paningin. Naks, parang bumalik ang isip ko noong high school! Malakas maka- Araling Panlipunan theme ang building na ito!

Wala na akong kakilala rito. I ended up losing one hundred dollar! So much with beginner's luck, huh. That's a bunch of crap! Naisip kong umuwi na lang. Ng mag-isa. Sigurado naman akong hindi na ako pagkakaabalahan pang hanapin ni Fiore. Isa pa, nakapagdesisyon na akong bumalik ng Pilipinas sa ayaw at gusto niya. He showed me how much he loves his career more than me.

CHAPTER SEVENTY-NINE: POPPY’s POV PART III ꧁ POPPY ꧂ Philippines, Lucio Herald’s Birthday Party. UMUWI kami sa bansa nang hindi ako nagsasabi kay Faith dahil sa matinding sama ng loob ko sa kaniya. Hindi na rin kami nag-usap mula nang matanggap ko ang email. May mga pagkakataong tumatawag siya sa ‘kin at nangungumusta, pero hindi ko siya ine-entertain at palagi kong dinadahilan na busy ako.

Anong klase kaya ng bansa ang Pilipinas ngayon? ~•~•~ Third Person's POV Pagsapit ng alas sais ng gabi ay nagpahatid na ang dalawa pabalik sa Johanne's Gardining kung saan sila kasalukuyang naghahapunan. "That tour was so fun. The garden was beautiful and has a refreshing ambiance. The Maharlika one was insightful. I can't believe I've finally got to try street foods in the Philippines in the best way possible. My favourite was quek-quek." Masayang-masaya na kwento ni Heeton.