Flower Of Sadness Novels & Stories

Ano naman, nalungkot lang nang slight kasi pareho silang positive ang outcome sa FLAMES, 'yung akin lang ang hindi. "Hoping nga, wala pa kaming masyadong interaction pero sana nga talaga," saad ni Gela. Napansin yata nila na malungkot ako kaya agad nilang ibinuhos sa akin ang atensyon. "Okay lang 'yan, Juness. Katuwaan lang naman ang FLAMES. Hindi naman ito ang magdidikta ng ating tadhana," saad ni Osang

Inabot nito sa kanya ang isang bouquet ng white tulips. "Base on my research, white tulips are one of those flowers way of saying 'I'm sorry'. I know I'm asshole, Sinnerita. Hindi ko sinasadyang paiyakin ka, I'm sorry." Inangat ni Sinnerita ang tingin sa lalaki. Nanlalambot naman ang puso niya nang magtagpo ang kanilang mga mata.

Halos sigawan na ako ng kaibigan kong si Gail ng sabihin niya iyan. Nakangiwi akong tumango sa kan'ya. Hindi man alam kung paano sumayaw ay sinubukan ko pa ring sundan ang trip ng mga kaibigan ko. Feeling ko nga bulate akong binudburan ng asin. Hindi ko na alam kung anong klase ng pagsayaw ang ginawa ko. "At mas masarap makalimot kapag may alak na kasama!" pasigaw ding turan ni Kira. Ang bakla kong kaibigan. Mabilis akong tumango sa kan'ya.

He's really an asshole and he should die with Blythe. Pagkatapos sa malawak na maisan ay sumunod namang lumatag sa kanilang harapan ang iba't ibang hilera ng maririkit na mga bulaklak, partikular na ang naglalakihang Sunflower. This farm is breathtaking and it saddens Claudia to know that they will ruin this sooner, once the owner refuses to give up the heiress.

she answered with a gentle smile in her face. Napakamot sa batok si guy, like nahihiya siya. "I'm Denis." "Oh, thank you for this, Denis. Although you don't have to but still I really appreciate it." I covered my mouth with my hand to suppress from laughing. See? Soledad hates sunflower but still manage to thank him as if she really appreciate it but I know deep inside her she wants to throw those flowers. May allergy siya sa sunflower at kahit makita lang 'yon ayaw niya.

Maaaring hindi alam iyon ni Odessa, pero imposible na hindi alam ng florist na gumawa noon ang meaning ng bulaklak. “Get out of my sight right now!” muling sigaw ni Felicity na piko na, “Or I'll call someone to kick you out? You choose!” Odessa’s, tears streaming down her face, turned and walked away, feeling wronged. Iyong tipong siya na naman ang api. “Ang kapal ng mukha niyang pumunta pa dito? If I know, gusto lang naman niyang sirain ang magandang mood ko.”

"Sabi ko nga hindi na." When I woke up in the morning ay isang unidentified kind of flowers ulit ang nakita ko with a note. Name Coreopsis. Symbol: LOVE AT FIRST SIGHT. "Nay, this may sound corny, but the first moment I laid my eyes on you... I fell hard, dee,p and troubled. That moment I know it is what you called LOVE AT FIRST SIGHT because my love grows by looking at you. I love you, Nay." -Tatay-

I shook my head trying to get rid of this weird feeling. Dumaan muna kami ni Isabel sa isang flower shop. Iba talaga ang bango na nanggagaling sa mga fresh flowers. Nag-ikot ikot ako sa shop habang abala si Isabel sa pagpili ng flowers. "Good evening." Bati ng staff ng flower shop sakin with a smile on her face. "May napili ka na ba?" "Ohh not me." Magalang ko na sagot habang pareho kaming nakatingin sa mga nagkalat na iba't ibang kulay ng roses. "Bumibili yung kasama ko para sa mother nya."

Roses bloomed along a small stone table, candles flickering between them. The glow-in-the-dark flowers surrounded us, casting a dreamlike light that made everything feel unreal. Nakahanda na ang hapunan. Simple. Intimate. “This is…” Napalunok ako. “You didn’t have to do all this.” “I wanted to,” he said. “I wanted to do something that wasn’t about work or chaos or damage control.” Naupo kami. The air smelled like night jasmine and memory. Habang kumakain kami, nagkwento si Cairo—talagang nagkwento. Tungkol sa kanyang ina. About how she’d planted every flower herself.

May malaki bang sekreto sa likod ng mga bulaklak na iyon? Bumuntong hininga siya at umupo ng maayos. He faced the blue sky and felt the careful air in his face. He closed his eyes for a bit and we he opened it again he glanced at my soul. “I started buying baby’s breath when I lost my memories, every time I had a dream about that girl who was always smiling gently at me but whose face is always so blurred my heart aches so much. So much that I could die of loneliness. But I found out that those flowers calm me because they remind me of her.” Namula ang kaniyang mukhang iniwas niya ang kaniyang mga mata sa akin.