Forbidden Playground Novels & Stories

she asked, disbelief. I rolled my eyes. "I'm done, Mama." "Then why are you still here? The car is waiting outside!" Pumasok si Ate Reigne at siya nagdala ng travelling bag ko. H******n ko si Mama sa pisnge at ngumiti. "Take care, okay?" she said. I nodded. "Don't worry, Ma. Your daughter is already a big girl!" "Don't try to flirt any men there, ha!" My eyeballs almost popped out from its socket. What the hell? Did she actually think that I go to Palawan just to flirt with stranger?!

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

“Sinabi ng Daddy niyo ‘yon?” “Opo,” duet nilang dalawa. Hindi ko maiwasang mapailing dahil sa narinig. Mukhang sa mga bata kumukuha ng lakas ang Daddy nila. “Mommy, p’wede po ba kaming maglaro sa playground? Sabi kasi ni Daddy meron daw po dito.” Indoor playground ang tinutukoy ni Halina. Nasa gilid lang yon ng malaking bahay namin.

"Die," And in just a snap, she vanished. Effortless! I so love Destroyer. Napatigil ako nang biglang may umilaw at nakita kong libro iyon. Lumapit ako at akmang bubuksan na pero kusa itong bumukas. Forbidden Forest It's endless Once you enter, There's no way you can get out For life is the change. Forbidden Forest is known as Paradise But when the Princess was gone Everything's change

"Eh... mukhang masaya kasi d'yan eh. At bakit 'di tayo puwede? Bata pa naman po tayo, ah! Lolo ka na ba?" "Syet! Gusto ko matawa— pero, Yana, hindi talaga puwede d'yan, 'di pwede sa gwapong mukha na taglay ko— "Let her... and we will stay here" Bigla namang nanlaki ang mata ng apat nang magsalita ang kanilang pinuno na umaapruba na payagan ang dalaga na maglaro sa kiddie playground. Mga bata lamang na edad 1-7 years old lamang ang pwede.

Higit sa lahat, maliksi pa ang kaniyang kaisipan. Nakatayo kami sa malaking bulwagan ng bahay sa Forbes Park, tanging mga kamag-anak lamang ang imbitado. I think due to grandfather's physical impairments, ayaw ng pamilya ang public scrutiny kahit na normal lamang ang naramdaman ng isang taong kinakain na ng katandaan. Also, ayaw ni daddy na may ibang tao ang makisalamuha pa sa pamilya, for the reason na may magtatanong ukol sa kaniyang kapatid na si Elwood.

"Alam ko kasing hindi ka na kailanman babalik pa rito sa oras na lumabas ka ng compound." Natigilan ako sa sinabi nito, sapagkat ito'y totoo. Sa oras na lisanin ko ang compound na ito, hindi-hindi na ako babalik dito. I have no right to be here. I'm no longer a Whitlock. Six years were enough for me to learn how sacred their family is, how carefully they guard their name, and how nothing is ever allowed to stain it.

Kumawala ang boses niyang parang kidlat. “I don’t give a damn about empires, Rafael! Ano’ng silbi ng kapangyarihan, kung ang tanging taong pinaglalaanan ko nito ay wala na?” Napakagat-labi siya, “They think I don’t know. They think I’ll let her walk freely under my roof, smiling, pretending she’s innocent.” he said, while remembering the girl he almost admire Nakunot ang noo ni Rafael. “Her? Who are you talking about?”

MARK'S POV: since I only have 1 week to prepare for Christmas, dahil na rin sa sobrang busy ng kumpanya, I decided to shop for gifts. After ko mamili ng mga gift pumunta ako sa toy kingdom para bumili ng collection ko, I'm collecting hirono at pokemon. Nang dadamputin ko na sana ang pokemon blindbox set, may nakasabay ako na damputin ito kaya napalingon ako. Isang batang nasa edad 8-10 years old siguro at tangina kasama niya si... Shit! Pinaubaya ko nalang sa bata ang pokemon blindbox set dahil hindi ko siya kayang tignan at makasama. Naglibot nalang muna ko sa toy kingdom at naghanap ng ibang collectibles. After ko mag shopping ng mga regalo at pang personal na gamit, naisipan kong magkape

Napasigaw ako sa ginawa niya at tawa lang kami ng tawa sa nangyari. We even played in the water at ang resulta ay medyo nabasa kami, nung napagod ay nagpahinga na kami habang tinitignan ang sunset. Yakap-yakap niya ako mula sa likod ko, at sumandal naman ako sa kanya. Hindi rin naman siya matutumba kasi nakasandal siya sa puno dahil may puno sa pwestong napili namin. Dinadamdam lang namin ang sariwang simoy ng hangin mula sa dagat. Nakakarelax talaga kapag ganito at ang payapang tignan, napahiling tuloy ako na sana ihinto ang oras dahil sobrang payapa talaga ng paligid at ang ganda rin ng sunset ngayon. I wish we could be like this forever, happy and at peace. This is what I wanted, even if