Novel & Cerita Francisco Mañosa

Kung hindi nagkakamali si Lorenzo ay naka-lip gloss ito na light pink. "I'm sorry if I startled you." Ngumiti ang lalaki at bumungad kay Lorenzo ang makikinang at mapuputing ngipin. "Okay lang. You are?" "I'm your executive assistant on probation. Medyo madaliang hiring process po pasensiya na kung hindi pa ako ganoon ka-efficient. I'm Manolo Franciso, at your service and I'll be in charge with managing your schedule from this day forward. Hanggang sa ma-permanente po ako sa trabaho." Ngumiti ang lalaki kay Lorenzo.

Hindi siya nakamaskara tulad ng mga tao roon, at kapansin-pansin sa mukha ang kanyang mahabang bigote na tumubo sa bukana ng ilong niya. Ang yaong matandang lalaki ay si Heneral Francisco Blanca y Sanchez---ang punong mahistrado ng Real Audencia sa Felipinas.

maikling sagot nito. Nag-isip ako kung sino ang tinutukoy nito. Narinig ko na ang pangalang iyon, pero hindi ko matandaan kung saan nang biglang may maalala ako. Menandro din ang pangalan ng mayor ng San Bartolome. Is he going to… No… Franco said we will plan for it after our graduation. Nagtatalong sabi ng isip ko.

boses ni Manang Rosa. Nanlaki ang mga mata ni Sir Rafael. "My father?" "Opo, Sir. Mukhang galit na galit." Napamura nang mahina si Sir Rafael. "Maya, stay here. Huwag kang lalabas." Mabilis siyang lumabas ng office. Gusto kong sumunod, pero natatakot ako. Ano na naman ang nangyari? Si Don Armando Montecillo, ang founder ng kumpanya, ay kilala sa pagiging sobrang higpit at strikto.

Ginamit mo na naman ang isang makapangyarihang lalaki para makaangat. Bahagyang kumuyom ang kanyang kamao habang lihim na kumukulo ang isip. Sa kanyang paningin, hindi nagbago si Francesca, isang babaeng marunong pumili ng pagkakataon, at ngayon ay kasama pa ang tagapagmana ng Euntech, ang pinaka magaling na abogado sa Manila at ng buong Campos,.

Kasalukuyan silang nasa pagdiriwang at ang lahat ng tao roon ay nagsasaya maliban kay Mina na nakaupo lamang sa gilid habang pinagmamasdan ang mga mayayamang matapobre. Gaya nang kaniyang sinambit sa simbahan, pinakawalan nila si Francisco ngunit hindi na ibinalik pa ang ranggo nitong heneral. Hawak niya ang kaniyang kabilang palad na unti unti niyang naiyukom nang magtama ang kanilang paningin ni gobernador Edilberto. Nadako 'rin ang kaniyang paningin sa mag anak na Crisologo at kabilang roon si si Victorina na masayang masaya habang nakikipag kwentuhan kay donya Palma.

Ito ang mahiwagang gubat na ari ng angkan ni Francisco. Tuwing madadapa si Manuel ay tumitindig na di alintana ang sakit na nararamdaman. Pagkat ang buong kaluluwa niya'y nasa kanyang mata na di humihiwalay sa anino ng mahal na inang humahabol. Laking pagkamangha niya nang ang kanyang ina ay pumasok sa gubat sa pintong kahoy na libingan ng matandang Kastila. Tinangka ni Manuel na pumasok ngunit nakapinid ang pinto. Itinulak niya ito nang ubod-lakas, ngunit hindi rin niya ito mabuksan.

ANGELO Bumitaw ako sa kanyang kamay at muli akong pumaharap sa kaniya. Nakatingin lang sa akin si Padre Tiago, pinapanood ako sa mga susunod kong gagawin at ganoon din naman si Padre Isagani na para bang hinahayaan lang muna talaga niyang si Padre Tiago ang mauna na para bang mayroon din talaga silang kasunduan na wala munang makikialam sa oras ng bawat isa, walang manghihimasok dahil sa ngayon ay pag-aari pa ako ng isa sa kanila.

] Kumunot ang noo ni Miscy nang marinig ang boses ng lalaking matanda. “Speaking. . . Me I know who's this?” Tumikhim ang lalaki sa kabilang linya. [“Ms. Miscy, ako 'to si Chago ang kanang-kamay ni Sir Alejandro Montenegro, napagkaalaman ni Sir na bumalik ka na sa Pilipinas at gusto ko niyang makipagkita sa'yo sa weekend, sana mapagbigyan mo ang hiling ni Sir, Ms. Miscy.”]

"So possessive Ismael." Ngumiti sakin ang dalawa pa. "I'm Ysaac Fajardo." hindi na ito nag abala pang mag abot ng kamay dahil sa ginawa ni Ismael kanina, pinagmasdan ko ang lalake, mestizo siya at nakikita ang tattoo sa kanyang palapulsuhan hanggang sa hindi ko alam kung forearm o kung yung buong braso niya ba ang may tatto.