Gamit Ng Magsasaka Novels & Stories

Minsan lang naman akong maarawan kaya okay lang. Nang mabalitaan kong nagha-harvest sila ng mangga ay tumungo ako doon. Medyo maingay dahil sa dami nang nagha-harvest. Sa totoo lang, ang mangga namin, monthly may napipitas. May mga technique ang mga farmer namin dito kaya hindi kami nawawalan. Naka-cycle sila, same sa ibang pananim namin dito. May sinusuplayan na nga kami kaya talagang puspusan at pinag-aaralan kung paano ba alagaan ang mga mangga kahit na madalas ang bagyo.

Lia introduced her to the other woman, may pangingilag man siyang nadarama buhat sa mga ito ay hindi iyon ipinahalata. Hindi rin sila nagkaroon ng pagkakataong magkausap-usap pa dahil naging abala na ang mga ito sa paghahanda ng tanghalian ng makitang paparating na ang mga magsasaka na kung hindi man kamag-anak ay siguro mga asawa ng mga ito. Dumeretso muna ang mga yon sa isang kawayang lagasan ng tubig Mula sa isang bukal. And washed themselves.

Ginagamit ito para makapagpahinga ang mga magsasaka. “Upo ka muna, Sydney, at may kukunin lamang ako,” sabi niya. Tumango lamang ako. Napakalawak ng bukirin. Ang sarap pagmasdan. Pumikit ako para magnilay-nilay. Nakaka-relax at nakakaginhawa sa pakiramdam. Nang magtanghalian na ay nagtipon-tipon na ang mga magsasaka. Pinagsama-sama nila ang mga pagkaing ipinabaon ng kanilang mga pamilya.

sigaw ko at kumaway sa mga magsasakang kasama ni itay sa pagha-harvest. Kung hindi ako nagkakamali ay palayan iyon nila Mang Nilo, naging tradisyon na ata iyon nila itay. Na sa tuwing season ng harvest ay sila-sila ang tatrabaho at kapalit ay isang kaban ng palay. At may kasama pang snack at inuman pagkatapos, hindi man ganoon karangya pero ayun na ang nakasanayan nila.

KIEL'S POV "Maganda magtanim dito, sakto at interest din naming magkakapatid ang pagtatanim ng kung ano ano", nakapamewang ang isang kamay nito habang naka patong sa aming bakod na yari sa kawayan ang kanyang kaliwang siko at pinagmamasdan ang kalawakan ng bukid sa na nakapalibot sa aming munting bahay. "Mais hanggan dun".

Napangiti ako nang may makitang magsasaka na nag-aani ng mga mais na nakatanim sa bandang kaliwa ko naman nang lumingon ako. Bigla ay natakam tuloy ako sa mga ito kahit hindi pa luto. May mga nakita rin akong mga manggang pinipitas sa puno. Napakarami nito at ang malalaki pa kaya nangasim ako. Napakaganda pala dito dahil simple lang ang pamumuhay kahit mahirap. Masarap din langhapin ang preskong hangin na tumatama sa mukha ko.

Gumagawa ng kwadrado na magiging hektarya-hektaryang taniman ng palay si Zarchx pagkatapos hinahayaan niyang si Zarchx Junior ang magdikit ng palay sa loob no'n ng pantay. “Like this?” panigurado ni Zarchx Junior kung tama ang kaniyang ginagawa. “Yeah, you did it right. Alam mo bang artist ang mga farmers?” Umiling si Zarchx Junior, “No, they're making rice!” “They're creative too. Iyong mga palay may pare-parehong distansya at nakalinya kapag nagtatanim ang mga magsasaka tapos kapag lumago makikita sa malayo ang kagandahan. Farms are beautiful watching from afar didn't they?”

ani Mang Efren habang napapakamot sa batok nito. Hindi naman ganoon kadumi ang suot nito. Normal lang naman sa isang magsasaka ang maputikan at bilib siya sa mga farmer na kagaya ni Mang Efren. They work hard for it and that is why we have rice to eat to suffice our hungers. "Ayos lang po talaga. Huwag niyo po sana ikakahiya ang trabaho ninyo. Marangal po iyan," aniya.

Pero kapag nagtatagpo ang mga mata namin, may lihim na pareho naming alam. Isang gabi, naunang umuwi ang ibang kasambahay dahil may personal silang lakad. Biglang naging tahimik ang buong bahay. Nasa kusina ako, naghuhugas ng baso, nang marinig ko ang pamilyar na yabag ni Adrian. “Alone?” tanong niya. “Parang.” Lumapit siya sa counter. “Good.” Napatingin ako sa kanya. “Good?”

"Hindi ko nga maunawaan ang ibang tao. Paano nila nagagawang maliitin kami? Paano nila nasasabing mababa ang pagiging isang magsasaka? Hindi ba nila naiisip na kung wala kami ay wala silang kakainin?" "Madame, para sa'kin ay hindi mababa ang pagiging isang magsasaka," wika niya. "Kaya lamang naghihirap ang mga magsasaka ay dahil sa hindi makatarungang presyo ng mga produkto nila. Wala ring sapat na suporta mula sa gobyerno. Higit sa lahat, napakataas ng mga binabayaran n'yo gaya ng buwis."