Goodbye My Princess นิยาย & เรื่องราว

“Please, marry me.” Masyado siyang na-speechless. Kinakabahan ito at naaawa sa binata. Hindi niya ito kayang saktan pero wala naman siyang ibang choice. That their love story ended this way. Masakit ngunit kailangan nila ‘yon na tanggapin. Na minsan sa buhay ng tao may dadating na kahit gaano mo pa sila ka mahal. You have to let it go. It’s not for your best but for them, because they deserve the happiness that you can’t give.

Problemado nitong saad. “Ohh, sorry my dear… pero mas maigi na yun para kapag may nangyari sayong masama ay mabilis na maliligtas ka ng iyong night and shining armor aka nieghboor,” tela masaya pa ito sa sinabi. “Goodbye anak, I’m going late at work na… I love you Princess, muawhh.” Dagdag pa nito at hindi na hinintay na magsalita ang anak at agad na pinatay ang tawag.

napabuntong hininga ito. Napapikit ako ng mariin dahil nararamdaman kong nagtutubig na ang mga mata ko. Alam ko ang ibig niyang iparating. "Si Prince, kailangan ko na siya Shenna. Kailangan na siya ni King. Matagal ng graduate si Prince sa magandang school sa America dahil advanced ang talino niya, kung tutuusin ay hindi na niya kailangan mag-aral sa FU. Siya na lang ang hinihintay namin Shenna. Pero ayaw niya pang tumulong samin dahil ikaw ang iniisip niya. His world revolves around you Shenna, no, you're his world. Sayo nakasalalay ang lahat Shenna. Ako na ang nagmamakaawa sayo, please let him go Shenna. Please."

mataray na sambit nito sa akin. “Mawalang galang na princess Thyra pero wala kayong karapatang pagsabihan ako ng mga ganiyang bagay at totoong mahal ako ni prince Alex at ikaw ang tumigil sa pag-iilusyon dahil kahit kailan hindi ka niya magugustuhan” sagot ko rito “Walang Hiya ka!” galit na sabi nito at sasampalin niya na sana ako ng makita ko ang isang kamay na humarang sa kamay niya.

Sa sarili niyang mga salita, nasasaktan siya. "Paano ko kakalimutan ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko? Ang makilala ko kayo ni Princess at hindi ko kakalimutan ang magandang alaala na kasama ko kayo." Ang mga mata nito na parang nangungusap at nagpapabatid ng sakit at lungkot na nararamdaman nito. "I'm sorry, Zymon! P-oero mas mabuting kalimutan na lang natin ang isa't isa. Go with your own life and I'll do the same." Pumihit siya at humakbang na palayo.

nanlaki ang mga mata nila habang napapeace sign naman ako. Nagexplain naman sila kaagad kung bakit sila nakaharang sa daan non. Kaagad akong umiling para ipaalam na ayos lang talaga iyon. Maya maya ay nagpasalamat na din sila dahil inis na inis na talaga iyong dalawang kasama nila. "Nice to meet you, Scianna!" "Ganon din ako sa inyo. Thank you sa pagbili!"

Aireen POV Mula sa kinaliliparan kong bahagi ng abandonadong gusali ay kitang-kita ko ang galit sa mga mata ng Prinsesa. Dama ko pati ang nagliliyab niyang galit na idinadaan niya sa hangin. Kahit ako nagagalit dahil sa hitsura ng Prinsesa. Ni kahit na isipin ay hindi ko nagawa na magiging ganito ang hitsura niya. Mula sa maayos, malinis at mabango niyang hitsura ay mukha na siyang gusgusin, mabaho at nakakasura. Gustong-gusto kong tulungan siya at kalagin ang tali sa binti at kamay niya ngunit nasa tamang wisyo pa ang aking utak.

Forbidden Forest is known as Paradise But when the Princess was gone Everything's change From the Paradise, it is now Forbidden Traps appear and the beauty fades But once the Princess is back Nightmares fade and sweet dreams will exist Beauty, Peace and Freedom Will commit. The book closed by its own. So, it was the Princess? Once she's back, Forbidden Forest will disappear. Tss, whatever. " Hera, Xiara." tawag ko sa kanila. They immediately appeared in front of me saka sila yumuko. "Cut the formality." asar na sabi ko. Nginisihan lang nila ako.

My Princess, Kissed of your love, I longed to have in whatever way Eager to see you again day by day Reaching for your heart till eternity Whisper of love I will forever say Beautiful in my eyes, you will always be In my heart, you will always stay... Your Prince "Kilig naman, girl!" Tumili si Joy pagkatapos nilang mabasa ang nakapaloob sa card, saka sinundot siya nito sa tagiliran sanhi para mapaigtad siya. "Talagang rhyming pa, ah! Parang poem lang ang peg. Ang sweet," kinikilig na dugtong nito na para bang ito ang nabigyan ng flowers and chocolates. "Sagutin mo na ang prince mo, girl. Para tumira na kayo sa castle and live happily ever after," tatawa-tawang anito.

Kabanata 13 "I will miss you!" ani at yakap sa akin ni Kola. Kasama ko ngayon si Dan at hinatid namin rito sa airport sila Kola at Peter. "I will miss you too, Kola!" nakangiting kong sagot. Si Peter naman ang niyakap ko pagkatapos. "Escala is a beautiful place, Maia. Enjoy your time here. Make a lot of friends para hindi ka ma-bored. Okay?"