Gumawa Ng Sariling Parabula Novels & Stories

Nagkalkal din ako sa cabinet ng mga gamot ngunit nadismaya ako ng wala akong mahanap. Patakbo akong lumabas at nagmamadaling bumili ng Paracetamol sa malapit na tindahan. Bumalik din ako kaagad. Sakto namang pagbalik ko at kumulo na ang tubig. Agaran akong naghalo ng maligamgam na tubig sa tabo na nakita ko dahil wala namang ibang kagamitan ang lalaking ito kahit maliit na palanggana man lang.

KINABUKASAN Nagising ako na parang pinipiga ang ulo ko sa sobrang sakit. Napatingin ako sa bandang gilid ko at sa sarili ko. Halos mapamura ako ng pabulong. "What should I do? Anong nangyari kagabi?" mga tanong na pumasok sa isipan ko. Inisip ko ng inisip kong ano nga ba talaga ang nangyari ngunit wala akong maapuhap ni katiting na sagot. Ang gaga mo talaga, Amara!!! Ang gaga mo!" paninisi ko sa sarili ko.

Parang isang pelikula na biglang ipinalabas sa aking isipan ang mga nangyari kagabi. Ang grab... ang masukal na daan sa Subic... ang pekeng Grab driver... ang kislap ng matalim na ice pick na nakatutok sa aking dibdib... at ang takot na baka hindi ko na masilayan ang sikat ng araw.

at tumakbo na siya patungo sa kanyang silid agad na isinara ito at inilagay ang secret lock niya dahil alam niyang may mga duplicate keys ang parents at yaya niya. Nag babad siya sa bath tub at paulit ulit na sinabon ang sarili dahil pakiramdam niya ay napaka rumi niyang babae. Gusto niyang sisihin ang sarili aa kanyang katang*hang nagawa. Pero kahit anong gawin niya ay wala na ang pinakaiingatan niyang puri. Matapos mag babad ay nagbihis siya ng malambot na pantulog at saka nagtaklob ng unan sa mukha at mahimbing na nakatulog dala ng sobrang pag iyak at pagod.

para akong mawawala sa aking sarili. "ummmm...." bawat hagod ng dila nya ay para Kong dinadala sa alapaap. kung kanina ay nagpupumiglas ako ngayon ay Nakita ko na Lang ang sarili ko na sabu-sabunot sya sa buhok at idinidiin Ang sarili ko sa kanya. asking for more.

Isisiwalat ko na dahil ito sa mahiwagang Perla papaya, walang echingan mga bebehan. "Only Perla Papaya touches my skin" tang'na self puro tayo kabulastugan, piping bulong ko sa isip. Magpakaayos ka self dapat mamaya, misteryosa, maalindog at katakam takam tayo hindi tayo mala Tuesday Vargas naariba sa comedy bar, Lamaz club yun ang laswa ng pangalan, ano kayang pumasok sa kukote ng manunulat nito. Naku ituloy ang ritwal

Parang isang tren ang rumaragasa sa kanyang utak, isang halu-halong ingay ng musika, tawanan, at… ungol? Napasinghap siya, napakapit sa kanyang noo. Ano ‘to? Bumaling siya sa kanyang tabi—at doon niya nakita ang pinakamalaking pagkakamali ng buhay niya. Nakabalot sa kanyang puting kumot ang isang hubad na babae, mahimbing ang tulog, magulo ang buhok, at may mapupulang marka ang buong katawan… mga marka na siya mismo ang lumikha.

Kung hindi niya namalayan na wala siyang soot na bra, kailangan niya itong gawin ngayon. "Kumalma ka self," Sabi ni Andrea sa sarili. Nakahinga siya at saka niya lang napagtanto, na may nakahinga ng maluwag sa kanyang mga baga, na matagal na siyang nagpipigil ng hininga at nanganganib na mawalan ng malay.

Lahat sa isang desperadong bid upang makuha muli ang pagmamahal ng kanyang asawa. Isang lalaking manonood sa audience ang hindi napigilan ang sarili. "Tama! Hindi dapat pabayaan ng mga misis ang sarili nila. Nakakadiri. Mag effort man lang para magmukhang disente kung nanghihingi ka ng panggastos sa buhay!" Lumingon ako sa kanya ng may naka-point smirk. "Bakit hindi mo subukan?"

sabi ko sa sarili ko habang tumatawa na parang isang baliw. Hindi ko na alam kung seryoso ba ako o kung dahil lang sa pagod at stress ng araw, pero sa lahat ng nangyari, ang maliit na kalukuhan na 'yon—yung magbigay ng isang "pirasong mani"—ay biglang naging isang paraan ko para makapag-relax kahit saglit.