Halloween Ghosts Mga Nobela at Kwento

O, ako lang talaga ang napapangitan sa yellow? "Kanino naman yan? Bakit pang Halloween?" Turo ko sa katabi nito. S***a! Di naman undas. "Ah....kay Zephyr yan at di yan holloween uy! Nagmumukhang Halloween lang naman yan dahil ang theme niya is Underworld. Alams na, God of Underworld." Masaya nitong pagtatama sa akin. Ganun pa rin yun! "At itong barbie theme?" Kunot noo kong tanong.

The tenants are still there but look terrified. Ilang sandali bago napansin ni Gabriel 'yon. All are looking up, eyes shut on the air, trembling. The angry Darren also stops and sets aside his anger when he realizes that the crowd is full of silence. "Ghouls?" he uttered. Nagugulumihanan man ay napagtanto niya pa rin na ang mga lumulutang sa ere na nakaitim ay mga Afterlife Ghouls. "Fuck!" Hindi na nag-aksaya ng oras si Gabriel.

“King of the Dead! Hindi po namin namalayan na dito kami pumasok. Sana ay hayaan ninyo kaming makabalik!” ‘Bumalik?’ Natawa ang King of the Dead. “Ang Ghost World ay ang huling hantungan ng mga nilalang sa mundo. Sa tingin mo ba ay isa itong lugar na makakatulong sa iyo at bibigyan ka ng mga pabor?” Walang emosyon nitong sambit. Suminghal ang mga sundalo ng underworld sa hindi kalayuan. “Kapag narating mo ang Ghost World, ibig sabihin ay patay ka na. Maliwanag ba?”

Hindi niya kayang sundin ‘yon. Hanggang sa dumating ang araw na bigla na lang siyang na-ghost. --- Walang kahit anong text. Walang tawag. Walang paliwanag. Walang paalam. At doon nabuo ang galit at sakit sa puso ni Moon. Hindi man lang siya binigyan ng kahit kaunting paliwanag. Hindi sila naging totoong mag-jowa, oo. Pero may naramdaman sila. Alam niya 'yon.

Wala na akong lakas na maglakad at hanapin sila. “I swear, if you guys are not looking for me, I will hunt you all! I will not allow my soul to leave the earth until you are all with me!” Walang sumagot sa akin. Only the insects, birds, and the trees. Sunod-sunod na hikbi ang kumawala sa labi ko. “You will die from seeing my ghost. But I’m too beautiful, so I will do something else because I’m sure no one dies from seeing a beautiful ghost.”

Nang bumukas ang pinto ng kwarto, marahan itong pumasok — tahimik, pero sapat para magdulot ng kakaibang tensyon sa pagitan nila. “Still awake,” anito, mababang boses, bahagyang paos. “Couldn’t sleep,” sagot ni Mirae, hindi tumitingin. “Too many ghosts in this house.” Lumapit ito, bawat yapak ay may bigat. Nang marating siya, tumigil ito sa harap niya — malapit, halos maramdaman niya ang init ng katawan nito. “Then maybe,” sabi ni Quen, marahang tumagilid ang ulo, “you shouldn’t fight the ghosts. You should face them.”

Talagang aabutin pa siya ng gabi kapag maglalaro rito. "Hindi ka matatakot sa multo baby?" I asked. His forehead narrowed, "Mommy, hindi naman totoo ang ghosts, e" saad niya. Hindi rin madaling takutin 'tong anak ko. Naalala ko noong una ko siyang makita. Kahit malalim na ang gabi ay mag-isa siyang bumaba sa kusina dahil nagugutom siya. Dalawang tao pa lang siya doon pero matapang na.

Madalas kaming mag-match ng outfit. Si Annette ang angel, ako ang devil. Siya ang white swan, ako ang black swan. Ngayong taon, siya si Glinda the Good, at ako naman ang Wicked Witch of the West. Pero nagamit ko na ang pangit na witch dress na ‘yon noong tanghalian kasama ang mga Costaloña, at wala rin namang silbi dahil duda akong makakapag-Halloween pa ako mula sa Russia.

(Missamy POV) Ayan na, lumabas na ang makukulit, hangang sa namalayan na nga lang namin gabi na. Wala parin si Jeff. “Miss Missamy.” Si Dexs na kuha ng attention sa akin. Matapos nga namin kumain. “Meron ba kayong ideya sa Ghost Festival?” “Huh? Ano yan Halloween?” Napangiti na lamang si Dexs. “Sa pamilya ng mga Lee Chan may tradition sila na nag-iipon-ipon, bukas.”

“Hmph! Sinabi ko na. Ikaw, babae, hinihila mo lang ang lahat pababa. Ikinababagal lang natin ang mga kinikilos mo. Ayos, ngayong patay na si Darven, sinong haharap sa mga makamandag na insekto at nilalang kapag nakasalubong ulit natin sila sa susunod? Dapat ikaw na lang yung namatay!” Pilit na hinila ni Zayne York si Quincy para pigilan ito sa pagsasalita. Lumingon si Quincy at nakita ang dalawa pang malagim na nilalang na papunta sa direksyon nila. Sa pagkakataong ito, mas mabangis pa sila kaysa sa mga ghost generals kanina. Hanggang limang metro ang taas nila. Gayundin, natatakpan sila ng tubig mula sa ilog ng dugo, at pinalibutan sila ng mga masasamang espiritu.