Handsome Ceo Novels & Stories

“Whoa, easy there—are you okay?” Lumingon ako at nakita ko siya. Matangkad, hindi bababa sa isang metro at walumpung sentimetro, naka-suot ng maayos na itim na suit na mukhang mamahalin. Mga mata niyang kayumanggi ang tumitingin sa akin ng may pag-aalala, at ang buhok niyang kulay abo-itim ay maayos na nakasuot ng tupi. Alam ko siya—Kaelan Devereux Hutsonville, ang CEO ng kumpanya namin sa Hutsonville Innovations. Minsan ko lang siya nakita sa mga pagtitipon ng kumpanya noong pasko, nakaupo siya sa pinakamataas na upuan kasama ang ibang mga boss. Di ako makapaniwala na nandito siya ngayon at kinakausap ako.

If I'm not mistaken, he's Dehan Aragon, the CEO of this financial firm. Danillo Zillan, even his steps are calculated. Matalim at tila walang gana ang mga mata niya. His whole existence screams competence and intelligence. He's that CEO I'm talking about. He's the CEO of Zillanide. Pinilit kong mag-iwas ng tingin pero hindi ko magawa. I just found myself staring at him for too long, watching his every move. No wonder why even some elders are scared of him. He's powerful, he's beyond anyone's expectation. More of it, I think he's ethereally handsome. Should I be scared of him?

Maagang nahasa sa larangan ng negosyo ngunit marami ang nagsasabi na isa itong masungit at walang pusong CEO ng kanilang kumpanya. Maraming haka-haka na marami na itong napaiyak na mga empleyado niya. Ngunit sa kabila ‘nun ay marami parin ang nahuhumaling sa taglay nitong kagwapuhan. Sino nga bang hindi? Perfect eye, nose, lips, jaw. Siya ang kina-aadikan ng karamihan ngayon na mas dumagdag ‘daw’ sa pagkagwapo nito ang kaniyang pagkamasungit. Ikaw isa karin sa nahuhumaling sa kaniya dahil binabasa mo ito.

Parang nagiging paranoid na naman ako kasi iniisip ko na baka may alam na siya sa pagbubuntis ko. “Ah, by the way Ms. Montreal, let me formally introduced to you my boss, the CEO and founder of Archittetura de Casteliogne, Mr. Khyfer Chevalier Casteliogne.” Biglang pagsasalita ng lalaking unang pumasok dito sa opisina ko. My eyes shifted towards him. It was really him. I can’t deny how handsome he is now. He is a total package kind of a guy – from his credentials, visual, physique and wealth. Everything about him was massive and luxurious that gives him a hand to hold such power and authority in the business world.

Title: His Wildflower Status: Ongoing Script Angelo Rodriguez is a beautiful, sexy, ambitious and successful man, recognized in society and owner of a billionaire multinational company which he manages with his life. He takes care of his business, his husband Gabriel and his best friend jack, his two most trusted people and the people he loves the most in his life. He is a billionaire who inherited billions of money and wealth after the death of his father when he was really young.

- sagot ko dito. Agad na itong umalis, ako naman ay umupo sa pwesto ko at ako naman ay nag ayus na ng desk ko sabay bukas ng computer. Pagkaraan ng ilang oras habang nagbabasa ako ng notes ko mula sa binigay ni hana sa akin para sa aking tungkulin ay bumukas ang executive elevator na tanging mga boss lang pweding gumamit, lumabas ang isang matangkad, makisig na lalaki na nakasuot ng magarang suit at ito ay wala ng iba kundi si Raven Reyes ang CEO ng kompanya. Agad naman akong tumayo noong malapit na ito para batiin ko ito. "Good Morning po sir." - Sarah

"Good morning, ladies and gentlemen. Standing in front of you is one of the greatest and richest men in the world. Harwinn Damonier, CEO of Damonier Holdings and son of the founder of Damonier Consortium, welcomes you to the company." Bawat galaw ng kanyang labi, bawat salita, ay sumalubong sa aking mga mata at tenga. Ang boses niya—malalim at husky—ay tila humihila sa akin sa screen. Hindi ko mapigilang mapatitig sa kanyang mukha.

“Kung wala ka pang work, apply ka sa SGC, I think hiring daw iyong CEO ng Personal Assisstant. My gosh!” “And? Bakit para kang bulate riyan na nilagyan ng asin?” “Paano naman kasi, ang guwapo ng CEO roon. Kung wala lang akong trabaho ngayon sa company namin ako na mag-a-apply roon.” “Sus, basta talaga gwapo.” “Syempre!” “Pero, teka, ano’ng company ba ’yan?” tanong niya. Dahil susubukan niya para hindi na rin siya kulitin ni Enrico.

Basta na lamang siyang tumalikod at sumakay sa kanyang magarang kotse. Hindi sa pagmamayabang, malaki na ang sweldo ko bilang sekretarya n’ya tapos may 30 percent increase, swerte na ‘ko kung tutuusin, papalagpasin ko ba ‘to? At isa pa sino ako para tumanggi? Mag-iinarte pa ‘ko, eh mismong CEO ng kumpanya ang nagpapabalik sa ‘kin. Kinabukasan nga’y pumasok ulit ako.

We instantly knew the unfamiliar face was our new CEO. He was a young man, matangkad at well-built na may malapad na balikat at maskuladong katawan. Ang buhok niya ay makapal at makintab, ang mga mata niya ay may malalim na kulay asul at mahabang pilikmata na iinggitin ang sinumang babae. Napakaperpekto niya, napakagwapo. Ang mga labi ng mga kababaihan na kasamahan ko ay nakabukas sa paghanga. Even the men admired his handsome features. Our new CEO looked like a demigod.