Novel & Cerita Hanggang Kailan Michael Pangilinan

Pagod na akong magtimpi. “Sure,” sagot ko, pilit ang ngiti. Hindi pa man ako nakakalayo— “Hindi sasama si Miss Del Pilar.” Parang huminto ang oras. Dahan-dahan akong napalingon. Nakatayo si Michael sa may pintuan ng opisina niya. Malamig ang tingin—hindi sa akin, kundi sa kausap ko. “Dahil late siyang pumasok,” dagdag niya, “marami pa siyang gagawin dito sa office.”

Ang apat na ito ay lahat lumaki na magkasama, ang pinakamatanda ay si Mikael Angelo Ruiz , ang pangalawa si Bryan Uy, ang ikatlo si Damien De Silva,, at ang pinakabata si Sandro Villar. Ang presensiya nila ay sumisigaw ng awtoridad sapagkat galing sila sa pinaka maimpluwensyang angkan hindi lang sa kanilang lugar kundi sa buong bansa at ang isa sa kanila ay nakahiga na sa couch at sobrang lasing na. “Lasing na lasing na ata ako,” nakangising sabi ni Mikael, “gusto ko lang naman sanang magpahinga sandali but that alcohol hit me hard!.”

Mas lalong nakaka-distract pa ang Your Love cover ni Michael Pangilinan na tumutugtog sa kanyang earphones. “Haysss... Martin. Get lost,” naiinis niyang sambit sa isip. Pero kahit anong paalala sa sarili, hindi siya mawala sa sistema niya. Sa CAS Building, sa Reading Nook, sa kantina—parang multo ni Martin ang sumasabay sa bawat hakbang niya.

nanggigigil nitong saad sa akin. Naroon sila ni Janella at Michael. Mukhang hinihintay kaming dalawa. Napamulagat ang mga mata ni Michael nang makita nito ang kaibigan sa tabi. Hawak-hawak nito ang paa na inapakan ko. Pagkatapos ay masamang tingin ang ibinato niya sa akin.

nanlaki ang mata ni Cherry dahil hindi niya siguro inaasahan na malalaman ko ang lahat “Pamangkin?!” hindi makapaniwalang sabi ni Josh at doon ko na nilabas ang mga ebidensyang dala ko “Ito ang mga papeles na nakuha ko habang nag-iimbestiga ako Josh! Siniguro ko munang safe si Xander at si Annie bago ako bumalik ng Manila! At sa tulong ni Lawrence, we managed to get a copy of the birth certificates of Mariebelle Pangilinan also known as Bangs and Cherrylyn Pangilinan de Jesus!”

Aba, mukhang may intermission number pa. Wait lang, alam ko ‘tong kanta na ito ha? Pag-angat ko ng ulo ay bumungad sakin ang singer na si Michael Pangilinan?! OMG! Ang gwapo pala nito sa personal. May bitbit itong gitara at nakaupo sa sofa na set-up ng programa. Bigatin pala ang mga guest namin ngayong gabi. At ng nagsimula na itong kumanta ay natulala na lang ako sa ganda ng boses.

--A little flashback-- Bago mangyari ang lahat, matapos pagbantaan ni Kallahan sina Annaliese noong nagpunta sila sa bahay nila ni Michael, hindi na siya mapakali matapos non. "Ano ba Michael. Ngayon ka pa ba mako-konsensya?" "Anak ko pa rin si Mikaela, Annaliese. Anong gusto mong gawin ko?"

Hindi naman nagpatinag si Michael sa ginawa ko at mas hinigpitan pa ang pagkakahawak sa lalaki. Rinig ko ang paglakas ng bulungan sa paligid namin. Tila nagulat ang mga manunuod dahil sa di inaasahang nangyayari sa harap nila. "Damn it, Kael! Calm down!" Bulong ko at hindi na napansin ang naitawag ko sa kanya. Nang hindi parin nagpaawat si Michael, tumingin na ako kina Ailan para humingi ng tulong ngunit nag-iwas lang silang lahat ng tingin sa akin.

pagpupumilit ko. Sinisipat-sipat ko pa si Michael na hanggang ngayon ay gano'n pa rin ang ginagawa. Hindi ko alam kung 'di niya ba pansin na nagkakagulo na, o wala lang talaga siyang pakialam sa akin.

“Ugh… Huwag naman ganito…” Si Michael, sa kabila ng seryosong tono, nagtaas ng kilay. “Hindi masama, pero hindi rin sapat. Puwede na, Mayor.” Si Zaeyon, nakangisi lang, “Medyo okay. Pero hindi pa ‘yan ang pinaka-mahirap.” --- “Next drill,” sabi ni Michael, tinitigan si Calvin na halos nahulog mula sa damuhan. “Sparring. Ikaw mismo ang pipili ng makakalaban mo. One-on-one. Tatlong minuto.”