Haunted In Tagalog Novels & Stories

Kabanata 13 Mali “Auntie Sam!” Halos mapatalon ako at sakto ang pagtawag ni Auntie sa amin ngayon. “Oh, bakit? Namiss mo ako ano?” tanong ni Auntie Sam sa kabilang linya na bahagya pang tumawa.

Sagot nito Nakita ko ang takot at panlulumo ng piskal ng tumingin ito sa akin. "Miss Raven Haust, is a legendary...not a common eon." Saad ng piskal na ngayon ay gumulantang sa lahat. Lahat ay napasinghap at napatingin sa akin. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Masyadong marami ng nangyari at hindi ko na alam kung alin ang uunahin.

Leaving me with my racing heartbeats as I watched his back disappeared from my sight. Damn you, Agustine. Ni hindi pa ako nakaka-isang oras dito!

Here’s a Tagalog translation of the text: “Walang mas malupit pa sa kanya!” “Khate, bakit ka nagkukunwaring estranghero sa harap ko?” Hinigpitan ni Anthony ang lakas ng kanyang mga kamay. Nakaramdam ng sakit si Khate, kumunot ang noo at lumingon upang salubungin ang kanyang tingin, ang kanyang mga mata ay puno ng paglaban.

sabi niya habang hinahabol ang sariling hininga. Natigilan ang matanda. Ang istriktong mukha nito ay tila ba lumambot at napalitan ng pagkabahala. "Kahit patay na ako, hindi kita hahayaang mabuhay ng tahimik. I'll turn into a vengeful ghost and haunt the shit out of you. I swear I'll tear you apart kapag nakita kita sa impyerno," dagdag niya.

Lumitaw sila sa kanilang harapan na parang mga multo. “Hating-gabi na. Sino kayong mga taong nangangahas na sumubok na pasukin ang Higurashi Shrine?” Ito ay nasa wikang Hapones, at ito ay sinasalita nang mabilis. Buweno, hindi ito maintindihan ni Alex.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Naglalakad na kami sa mahabang daanan patungo sa malaking gusali. “Ang lugar na ‘to ay tinatawag na Carolus Rex, iyon ang pangalan ng samahan ng mga Vampire Hunter na pinasok mo.” Pasimula niya. “Itong lugar na ‘to ay kinabibilangan nang maraming bilang ng magagaling na Vampire Hunter. Maraming Vampire Hunter association, pero isa ‘to sa pinakamatagal at kinikilala ng gobyerno. Marami ring pondo na pumapasok sa ‘tin para mas mahikayat ang ibang tao na maging Vampire Hunter.”

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

"Hindi ka man lang ba nag-aalala sa akin?" [Bakit ako mag-aalala? Siya ay isang mahusay na catch. Duh!] Umiling ako. "Nasaan ka? Kaka-wala mo lang last week. Don't tell me grounded ka na naman?" Tumawa siya na parang baliw. [Sino bang may sabing 'grounded' ang naaangkop sa akin? Ako ay isang asong babae sa beach. Hunk hunting, tingnan mo. Pero I guess, ikaw ang nakahuli ng hunk diyan]