Healing

Seorang gadis bernama Nayla kehilangan seluruh keluarganya dalam satu malam karena dibantai oleh sekelompok pria utusan rentenir kejam bernama Surya Mahendra. Nayla kecil selamat karena disembunyikan oleh ibunya di atas lemari. Trauma dan dendam yang mengakar dalam membuat Nayla bersumpah untuk kembali dan membalas semuanya. Bertahun-tahun kemudian, Nayla kembali dengan wajah baru dan rencana sempurna. Ia mendekati Arya, putra Surya Mahendra, tanpa peduli bahwa Arya sudah memiliki istri. Nayla menjadi orang ketiga, menggoda Arya, menghancurkan rumah tangganya, dan perlahan masuk ke dalam lingkungan keluarga Mahendra. Di balik senyumnya yang lembut, Nayla menyusun balas dendam berdarah satu per satu.

“กูจะให้ในสิ่งที่มึงอยากได้ และมึงจะต้องจดจำค่ำคืนนี้ไปตลอดชีวิต มึงต้องอยู่อย่างทุกทรมาน จนกว่ามึงจะสิ้นลมหายใจ รู้ไว้ซะ!!”

“ เลิกกันเถอะ “ ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา ผมที่กำลังยืนหันหลังให้ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผมที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมต้น ตอนนี้พวกเราก็กำลังจะจบชั้น ม.6 และวันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษา " บอกเหตุผลป่านได้ไหมมังกร " ป่านถามผมกลับด้วยเสียงสั่นเครือ ที่ผมหันหลังให้เธอเพราะกลัวจะเห็นน้ำตาของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผม ผมกลัวว่าผมจะใจอ่อน " ทำไมผมต้องบอกเหตุผลกับคุณด้วย " ผมเรียกแทนตัวเองกับป่านอย่างเย็นชา " อึก ที่ผ่านมามังกรไม่เคยรักป่านเลยใช่ไหม " ป่านพูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย " ใช่ " ผมตอบกลับไป เพราะตอนนี้ผมอยากเลิกกับเธอ อยากให้เธอไปจากผม เกลียดผมไปเลยได้ยิ่งดี ผมจะดีใจมาก " ที่ผ่านมาผมไม่เคยรักคุณ ผมเห็นคุณเป็นเพียงของเล่นเหมือนคนอื่นๆ คุณคิดว่าผมจะหยุดที่คุณคนเดียวอย่างนั้นเหรอ " ผมตอกกลับป่านไปด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอ

‘กุหลาบซ่อนพิษ’ เป็นเครื่องเงินขึ้นรูปกุหลาบปลุกเสกด้วยอาคม มันคือสิ่งชั่วร้ายที่เอาไว้ใช้ทำร้ายคนอื่นให้ทุกข์ทรมานถึงแก่ความตาย มิลิน หรือมีน หญิงสาวผู้ครอบครอง‘กุหลาบซ่อนพิษ’ ความงดงามของกุหลาบซ่อนพิษเปรียบเสมือนตัวเธอที่มีหน้าตาสะสวยแต่ซ่อนความอันตรายไว้ข้างใน เธอเลือดเย็น มองโลกในแง่ร้าย ไม่คิดว่ามาร์ตินจะมาช่วยเธอเพราะเขาหวังดี แต่เขาหวังผลประโยชน์ราคาแพง นั่นคือร่างกายเธอ และเธอยังคิดว่าต้นเหตุของเรื่องเลวร้ายทั้งหมด มันน่าจะมาจากการมีอะไรกับเขาคืนนั้น มาร์ติน มาเฟียหนุ่มผู้ชอบท้าทายคนอย่างมิลิน หวังกำจัดพิษร้ายของเธอ

‘เรย์’ เขา... หล่อ นิ่ง ใจร้าย เย็นชา ฆ่าคนได้ ไม่ใช่ฆ่าให้ตาย แต่ถนัดทำให้ตายทั้งเป็น "ถ้าเธอจะยอมอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตามใจ แต่รู้ไว้อย่าง คนอย่างฉันไม่เคยคิดรักใคร ไม่เว้นแม้แต่เธอ" ——— "ตกอับจนต้องขายตัวเลยเหรอ" "อืม" "แล้วที่แอดไลน์มานี่ต้องการแบบนี้โดยเฉพาะ?" "อืม" "งั้นแก้ผ้า แล้วขึ้นเตียง"

Saat berusia 12 tahun, Piero menyaksikan kakaknya dibunuh oleh lima orang. Dendam itu ia bawa hingga dewasa, di usia ke-18 tahun ia telah menjadi pembunuh untuk pertama kalinya yang membawanya masuk ke penjara. Namun, setelah ia keluar dari penjara, ia kembali memburu empat orang yang terlibat lainnya, membunuh mereka satu per satu. Puncaknya, ia harus menghadapi Garrett, pengedar narkoba kelas kakap sekaligus dalang utama kematian kakaknya, disinilah pertarungan hidup dan mati yang menentukan apakah Piero akan bertahan membalaskan dendamnya atau ia kalah dalam medan pertempuran.

Anggoro yang berwajah sangat tampan adalah seorang pemimpin geng gagak yaitu geng mafia yang cukup banyak anggotanya, Anggoro juga sangat terkenal kejam dan sadis terhadap musuh-musuhnya hingga ditakuti oleh geng lainya. Anggoro juga tak segan-segan menghabisi satu keluarga dari ketua geng rivalnya itu, tiba-tiba terdengar suara bayi menangis dari dalam kamar, Anggoro juga tidak segan-segan ingin menghabisi bayi tersebut. Karena melihat wajah bayi itu yang sangat lucu dan polos hati Anggoro pun tersentuh, saat Anggoro menarik pelatuk senjata apinya Anggoro tak sanggup melakukannya dan meninggalkannya. Saat dia beranjak pergi Anggoro selalu memikirkan bayi tersebut pada akhirnya Anggoro kembali lagi untuk mengambil dan merawat bayi itu disitulah kehidupan Anggoro berubah.

A week before the marking ceremony, my fiance, Alpha Mason Wallace, suddenly switches the venue to Firefly Grove. His friends tease him. "You changed the venue just because Serena wants to see fireflies? And you didn't even tell Cora? What if she shows up at an empty site? "Besides, Cora's the one who picked Moonlight Bay. Do you really think she'll go along with this?" Mason says casually, "She burned her skin saving me. She won't fight me over a venue change. Besides, she planned every detail herself. She'll notice the update." I stand outside the doorway, listening in silence. Then, I slip away without a word. When the day finally comes, Mason calls from Firefly Grove, panic in his voice. "The ceremony's about to start. Where are you?" I stare at the shimmer on Moonlight Bay and answer calmly, "I'm already here. My ceremony is about to start too."

I find out I'm about two months pregnant before my wedding. Luke Logan drunkenly caresses my belly and half-jokes, "I'm not ready to be a father, Summer. Can we not keep the baby?" My heart is calm. I say softly, "Sure." In my past life, I insisted on keeping the child. Meanwhile, Riley Richards had an accidental miscarriage, making it difficult for her to conceive again. Luke held a grudge against me for that and treated me coldly after we married. As for the son that I put one foot in the coffin to bring into this world, he, too, cried and fussed. He wanted Riley to be his mother. Later, I got into an accident and suffered from significant blood loss. However, Luke and our son merely hurried past me to be with Riley as she went into labor. I slowly bled to death on the floor above, while Luke and our son celebrated the birth of Riley's child on the floor below. Now that I've been reborn, I won't lose sight of myself and take the wrong path again. I call Eric Nottingham. "I'll join the expedition team to Glacia."

The Horror Game invaded the world. Real players entered the game, and their every move would be broadcast live. My adopted son shoved me—an eighty-eight-year-old woman—straight into a deadly dungeon to save his own skin. One of the comments in the live stream predicted: [What? They’re tossing in such an elderly woman? No way she’s gonna survive the first night!] On the first night, a frost-bitten ghost exhaled icy breath in my face. I shrugged off my thick floral coat, feeling sorry for her. “You poor thing! You must be freezing. Listen to me and bundle up quickly!” The second night, a starving ghost lunged at me with blood dripping down his chin. I sniffed the air, then found a jar of pickled cabbage. “Look at how skinny you are! Come on, let me get you something hot to eat.” On the final day, the last surviving players tied me up, desperate to steal the one ticket to escape. However, before they could touch me, every ghost in the dungeon came storming out, cleavers and rolling pins in hand. “Touch her, and you’re dead meat!”