Hopeless In Tagalog Novels & Stories

Talagang ang hirap hanapin ng taong ayaw pahanap. I feel hopeless. Hindi ko na alam kung saan pa ako pupunta. Hanggang sa mapadpad ako sa sementeryo kung saan nakalibing ang asawa at Mommy ni Danny. Dinala na kasi ako rito ng asawa ko minsan.

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

wika ng lalaking kasama ko na humigpit ang hapit sa akin. “Let’s g—” “Esperança…” sabi ng nakabanggaan ko na pumutol sa pag-aya ko sana sa lalaki sa tabi ko na umalis na. Napatingin ako sa lalaking nakatayo sa harap ko. I gulped while staring back at the man’s pair of eyes. Esperança… It’s a Portuguese word means hope. “O que diabos você está fazendo, Mayumi? (What the hell are you doing, Mayumi?)” Ice asked, all pain in his voice.

WARNING!!!! RATED SUPER SPG!!! Some scenes contained harsh and vulgar words that are not appropriate for young readers. READ AT YOUR OWN RISK!!! HER POV Itim. Lahat ay kulay itim. Itim na ibig sabihin ay madilim, walang pag-asa, kalungkutan, walang kabuhay -buhay at walang kasayahan. Lahat ng iyon ang naglalarawan sa totoo estado ng puso at isipan niya ngayon. Makakawala pa kaya siya sa madilim na yugto ng kanyang buhay?

Bakit naman kasi masyado akong assuming? “Okay ka lang Mutya?” nag-aalalang wika ni Jodie. Hindi ko alam kung paano magrereact. Parang gusto kong maiyak. Ngayon ko lang naramdaman ito. Bakit parang ansakit sa dibdib. Nang tumingin ako sa dalawa kong kaibigan ay kitang kita ko ang pag-aalala sa mga mata nila dahil sa itsura ko ngayon. Ramdam ko ang pamumuo ang aking mga luha ngunit ayaw kong makita nila yun. Kaya sumubsob ako sa lamesa at pumatak ang aking mga luha.

Nathan Bakas na bakas sa mukha ni Ysla ang pinaghalong sakit at galit, isang ekspresyong tila sumisigaw ng pagkadismaya at pagkabigo. Hindi ko siya masisi. Sino ba naman ang hindi magwawala kung mismong taong itinuring mong pamilya, ang tiyuhin mong pinagkatiwalaan mo, ay siya palang mismong dahilan ng pagkaguho ng tiwala mo sa buong mundo?