Hopeless Tagalog Novels & Stories

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

“ Ang buong lugar ay maaaring bumagsak anumang oras. “ "Ang mga kabataan ay napakapusok," sabi ng isang nakatatandang lalaki. “ Marahil ay may iniwan lang siya, ngunit hindi ito katumbas ng kanyang buhay. “ Nagulat ang lahat nang makitang tumakbo si Alex sa loob na parang may death wish. Nasusunog ang buong gusali, at walang sinumang maiiwan na buhay doon. Katatapos lang nilang lumabas. “

ELISHA POV Hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti habang nakatingin sa mga empleyado ko at mga taong nasa resorts. It’s been 3 years since my parents died. Hindi ko alam kung paano ko kinaya ‘yong mga araw na wala sila. Hindi naging madali para sa akin ang lahat. Araw araw pakiramdam ko para akong nasa impyerno at hindi ko magawang makalabas.

Kaya naman nakaramdam siya ng disappointment kay Miguel, pero ang pakiramdam niyang iyon ay pilit niyang inalis sa isip. Apat silang lulan ng kotse, ang isa ay assistant ni Mark ayon kay Miguel na hindi na niya maalala ang pangalan. Mag-aalas singko ng hapon na rin sila nakaalis dahil nagkaroon ng aberya sa delivery ng materyales at kailangang hintayin ni Mark na dumating iyon upang inspeksyunin bago i-recieve.

Is all you ever say I know I'm not the best for you, But promise that you'll stay cause if i watch you go... "Hindi kita mahal...so...Get lost!" Tagos ang sakit ng sinabi niya sa aking puso. Sobrang sakit ng sinabi niya. You'll see me wasting,you'll see me wasting away Cause today,you walked out of my life Cause today,your words felt like a knife I'm not living this life...

hagulhol niya kaya wala akong nagawa kundi haplusin ang likod niya at patahanin. "Okay, okay, I understand. But would you like to tell me who he is, may picture ka ba? I want to know him, iimbestigahan ko na rin at kikilatisin if he's a good person. Sisiguruhin kong mabuting tao kahit na medyo gago ang lalaking mahal mo. Siguro naman I deserve to know? Ang tagal mo sa aking inilihim." suminghot siya at tumango-tango. She dried her tears and took her phone. Kinalikot niya iyon at may hinanap sa gallery niya. Maya-maya ay inabot niya iyon sa akin, showing me a picture of a half-naked man, sleeping peacefully on the bed. May cover ng kumot ang ibabang kamay, revealing only his bare back. Nakata

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

Kian Halos mapadaing ako sa mga suntok at sipa na binibigay sa akin. Lumabas ang pulang likido sa bunganga ko habang nakahiga ako. Nanghihina at wala akong lakas. Hiniwalayan na ako ni Via kaya wala na akong rason para mabuhay pa. Siya nalang ang natitirang pag-asa at rason ko kung bakit patuloy akong lumalaban ngayon. Kung bakit nandito pa ako.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa