How Do You Say So 소설 & 이야기

Paano pa kaya kung walang okasyon? "Fuck!"

"of--" "I'M SORRY, I'M LATE GRABE NAKAKATABA NAMAN SA PUSO, LAHAT KAYO HININTAY AKO" hindi natapos ang dapat sabihin ni Sofia ng biglang merong nagsalita at malakas pa talaga ang boses.

Sana. -

saad nito sabay kamot ng kaniyang ulo. "Oo, kaya busog na ako." mabilis na sagot ko at nilambing lambing ko ito. Medyo nawala ang bad mood ko ngayon. "Oh! Wala ka nang 'S' ngayon?" tanong nito na natatawa pa.

I love you. Sent.

Seryosong aniya. Soon....

"Sige, magsaya ka roon, ha?" "At saka…"

Pero yung mukha niya di pa rin nagbabago ang expression. " Bakit di mo nalang kasi sabihin? Hindi ako manghuhula okay? Kahapon ganyan ka rin, if I really know you hindi ganun ang magiging approach ko sayo. So do you know me ? " iba na din ang tono niya. Yung Sofia na nakilala ko noon hindi mainitin ang ulo pero etong kaharap ko ngayon ibang iba. Anu ba nangyayari sayo Iya.?

How can he say that like we're having a business deal? Masiyado naman siyang direct!

sagot ko, sabay sandig sa sofa. (Unfortunately, what do you need?) “Na-eil achim-e hwagyeong-i iss-eoyo. Ne-ga jeon-e joongdeun mood-ga an iss-eul geos gat-aseo, gwaenchana-go tteonass-eoyo.” sagot niya, diretso, walang paligoy. (There’s an early meeting tomorrow. You seemed out of mood earlier, so I just wanted to check if you’re okay.)