Novel & Cerita How To Calm Your Mind

Just like what he has told them allowing me to wake up from that foolish fantasy. Ilang minuto ko ring kinalma ang sarili pagkatapos kong ilabas ang lahat ng sama ng loob sa salamin. I opened the faucet and washed my hands. Also, to cool down my slightly swollen face. I performed a brief breathing exercise to calm my nerves, too, before getting out of the restroom. This is all nonsense. I shouldn't be thinking about this anymore. Hindi pa man tuluyang nakakahakbang palayo pagkalabas sa pinto, isang kahihiyan na naman ang dumating sa representasyon ng isang lalaking nakabangga ko.

pagalit ko sa aking sarili. Parang kapag nandiyan si Tristan, hindi ko alam kung anong gagawin ko. Hindi ako mapakali sa sobrang intensity ng paligid kapag nandiyan siya sa tabi ko. I inhaled and then exhaled. "Just calm down, Cara. Calm down." I whispered to myself and breathed once more to relax my mind dahil halos dumadagundong na ang puso ko sa sobrang lakas ng tibok nito.

That's why I don't have time to play. I paddled out into the ocean, trying to clear my mind. When I needed to relax, all I had to do was listen to the sound of the waves breaking on the coast. The ocean and its waves gave me peace that no one can ever give to me. But today, there's something odd. Today my thoughts were racing and my heart felt heavy. "Ha..." I breathe heavily.

"And besides, nandiyan naman si Tito Aziel mo, 'di ba? He can be a father figure to you, anak. While si Mama, I can be both your mother and your father..." "Hayaan mo, anak. Kakausapin ni Mama si teacher mo para pagsabihan ang mga nambubully sayo. Kasi, ’di ba, ang palaging sinasabi ni Mama sa’yo..." "When you’re mad po, it’s important to calm down first. Take a deep breath—breathe in slowly, then breathe out slowly. When we feel angry, our body gets upset, but if we stay calm, it helps us think clearly and make better choices. Hitting or shouting can hurt others and make problems bigger. So, when you calm down, you’re being strong and smart, and you can use your words to say how you feel,"

“Kumalma ka. Saka ka na mag-panic kapag nalaman na natin ang rason kung bakit ka nagkakaganyan. For now, breathe okay?” Napipilitan akong tumango at pinikit ang aking mga mata. My hand reached for the pendant of my necklace and somehow, I can feel myself calmed. Hindi ko alam kung anong meron sa kwentas na 'to at napapakalma ako.

Aapela pa sana ako nang humalakhak at kinikilig na sa gitna namin si Akihiro. Hinayaan ko lang ang dalawa. Sa loob ng ilang taon ngayon nalang din ako nakaramdam ng ganitong pakiramdam bago matulog. Kumportable, walang iniisip at payapa. Sa sobrang gaan sa pakiramdam, agad akong hinila ng antok. This is what I really need... For the past exhausting weeks, this is the kind of rest that even sleep cannot change. Finding inner peace is about being able to breathe without feeling nervous, angry, unhappy, or depressed. Inner serenity is achieved by concentrating your attention on matters over which you have control. Discipline is required to focus on what we can control, and worrying about the re

Matatabunan noon ang naging saglit na kabutihan niya. “O sige, ganito na lang. After thirty minutes ay aakyat ako dito. Susunduin kita. Magpahinga ka muna. Humiga ka sa kama. Huwag kang mag-isip ng kung anu-anong bagay na hindi pa naman nangyayari. Tigilan mo ang pag-o-overthink, Alia. Hindi iyan makakatulong sa’yo. Kalmahin mo ang sarili mo. Hmm? Please…just lie down and calm down, okay? Babalikan kita dito mamaya. Just relax your mind.” “Salamat, Hon…”

I immediately shook my head to relax my mind and I closed my eyes to avoid overthinking. No, he'll never do such things. I know, I know he loves me. At hindi niya ako lolokohin. Dahan-dahan akong napabaling sa karagatan ng hindi na masilayan ang bulto ni Kaleb. Tumingala ako, pumikit ang mata, at dinama ang malamig na haplos ng hangin sa mukha ko. I let the wind flew my hair and it makes me feel relaxing and refreshing. Naririnig ko pa rin naman ang mga taong masayang tumatawa, but i was not distracted by them.

Tumigil na ako at pinapakalma ang sarili. Umupo ako sa isang sulok. Nag cross legs ako at huminga. Pagpikit ng aking mga mata, sinubukan kong magmuni muni. Ito ay isang perpektong pag aaksaya ng oras at isang paraan upang ihinto ang aking isip mula sa masyadong malayo na kapahamakan.

Huminga ako ng malalim at sinisikap na patatagin ang sarili ko habang nasa harapan ko siya. Pagkalipas ng ilang minuto ay lumabas na ako sa wash room, napahinto ako ng madaanan ang maliit na garden nitong bar. Hindi ko ito napansin kanina dahil sa pagmamadali ko, hindi na ako nagdalawang isip na tumungo dito dahil ayoko pang bumalik sa loob, wala naman tao kaya mas naging kumportable ako. The flowers and plants help me to calm myself. Mamaya nalang siguro ako babalik. I took a deep breathe and shut my eyes.