How To Calm Your Mind นิยาย & เรื่องราว

"Kasal mo ngayon, oh." "Kinakabahan lang ako,"ani naman niya rito. "Just calm down, okay? Inhale.... Exhale.... Inhale... Exhale," ginaya namanniya ang ginagawa nito upang mabawasan ang kaba na kaniyang nararamdaman.

Just like what he has told them allowing me to wake up from that foolish fantasy. Ilang minuto ko ring kinalma ang sarili pagkatapos kong ilabas ang lahat ng sama ng loob sa salamin. I opened the faucet and washed my hands. Also, to cool down my slightly swollen face. I performed a brief breathing exercise to calm my nerves, too, before getting out of the restroom. This is all nonsense. I shouldn't be thinking about this anymore. Hindi pa man tuluyang nakakahakbang palayo pagkalabas sa pinto, isang kahihiyan na naman ang dumating sa representasyon ng isang lalaking nakabangga ko.

Alam niyang simula ngayon ay mayroong magbabago, isa na roon ang trato nila sa isa’t isa. “Calm down,” she whispered to herself. Sinapo nito ang sariling dibdib at humugot ng malalim na hininga. “I need to calm down.” Nag-breathing exercise muna siya at nang pakiramdam niya’y maayos na ang kanyang hininga ay saka pa lamang siya bumangon. Kailangan niya pa palang ipaghanda ng pagkain si Charles. Hindi niya ito pwedeng hayaan dahil kahit anong mangyari, pasyente niya pa rin ang binata.

The word barely covers the cold that slid down my spine. “Breathe, baby. Inhale slowly and exhale. I’m here, I’m here,” he said, making me calm. His voice is steady and that steadiness is steadier than anything I feel inside. Mariin akong pumikit at inalala ang mga nangyari. Images came in sharp fragments — glass, light, then nothing. I took my time breathing. Aaron was with me until I calmed down and relaxed. I counted breaths with him like a lifeline.

pagalit ko sa aking sarili. Parang kapag nandiyan si Tristan, hindi ko alam kung anong gagawin ko. Hindi ako mapakali sa sobrang intensity ng paligid kapag nandiyan siya sa tabi ko. I inhaled and then exhaled. "Just calm down, Cara. Calm down." I whispered to myself and breathed once more to relax my mind dahil halos dumadagundong na ang puso ko sa sobrang lakas ng tibok nito.

“Kumalma ka. Saka ka na mag-panic kapag nalaman na natin ang rason kung bakit ka nagkakaganyan. For now, breathe okay?” Napipilitan akong tumango at pinikit ang aking mga mata. My hand reached for the pendant of my necklace and somehow, I can feel myself calmed. Hindi ko alam kung anong meron sa kwentas na 'to at napapakalma ako.

Aapela pa sana ako nang humalakhak at kinikilig na sa gitna namin si Akihiro. Hinayaan ko lang ang dalawa. Sa loob ng ilang taon ngayon nalang din ako nakaramdam ng ganitong pakiramdam bago matulog. Kumportable, walang iniisip at payapa. Sa sobrang gaan sa pakiramdam, agad akong hinila ng antok. This is what I really need... For the past exhausting weeks, this is the kind of rest that even sleep cannot change. Finding inner peace is about being able to breathe without feeling nervous, angry, unhappy, or depressed. Inner serenity is achieved by concentrating your attention on matters over which you have control. Discipline is required to focus on what we can control, and worrying about the re

Matatabunan noon ang naging saglit na kabutihan niya. “O sige, ganito na lang. After thirty minutes ay aakyat ako dito. Susunduin kita. Magpahinga ka muna. Humiga ka sa kama. Huwag kang mag-isip ng kung anu-anong bagay na hindi pa naman nangyayari. Tigilan mo ang pag-o-overthink, Alia. Hindi iyan makakatulong sa’yo. Kalmahin mo ang sarili mo. Hmm? Please…just lie down and calm down, okay? Babalikan kita dito mamaya. Just relax your mind.” “Salamat, Hon…”

Tumigil na ako at pinapakalma ang sarili. Umupo ako sa isang sulok. Nag cross legs ako at huminga. Pagpikit ng aking mga mata, sinubukan kong magmuni muni. Ito ay isang perpektong pag aaksaya ng oras at isang paraan upang ihinto ang aking isip mula sa masyadong malayo na kapahamakan.

Huminga ako ng malalim at sinisikap na patatagin ang sarili ko habang nasa harapan ko siya. Pagkalipas ng ilang minuto ay lumabas na ako sa wash room, napahinto ako ng madaanan ang maliit na garden nitong bar. Hindi ko ito napansin kanina dahil sa pagmamadali ko, hindi na ako nagdalawang isip na tumungo dito dahil ayoko pang bumalik sa loob, wala naman tao kaya mas naging kumportable ako. The flowers and plants help me to calm myself. Mamaya nalang siguro ako babalik. I took a deep breathe and shut my eyes.