How To Calm Your Mind นิยาย & เรื่องราว

"Wag mong pilitin kung wala kang maalala, hija! Calm your mind. It will only trigger your brain if you insist." Sinunod ko ang sinabi niya dahil sa tingin ko mawawalan ulit ako ng malay sa sakit at ayaw kong mangyari 'yon. I closed my eyes and breathe deeply. Pinigilan ko ang mag-isip ng kahit na ano at mas dinamdam ang paglanghap ng hangin. Ilang sandali pa akong nanatiling tahimik at pinakiramdaman ang sarili. Nang wala ng nararamdaman na sakit ay dumilat na ako. Ang babaeng may hawak na baso ang unang bumungad sakin.

I hardly stop what I'm feeling sa pamamagitan nang pagkuyom ko ng aking kamao sa ibaba ng mesa. Relax and breathe Klara. Relax and breathe. Also relax your heart. Ugh! Shit relax Klara! Relax! Ngunit hindi ko pa rin nai-relax ang aking sarili. Namumulang tumayo ako at isa-isang kinuha ang mga ipinresent ko sa board meeting. Pinatay ko rin ang laptop ko at binunot ang usb. Alam ko nagtataka ang mga ito sa pananahimik at ginawa ko. Pero wala akong pakialam, all I want is to ease these hard feelings and to relax my heart by breathing and gaining my normal heartbeat.

Sa pagkakataong ito, pilit pinananatiling kalmado ang sarili, upang bigyan ng espasyo ang babae at pahintulutang maramdaman ang panandaliang kapayapaan bago muli silang harapin ang panganib. Sa sulok ng sala, nakaupo sa upuan na may tablet sa kamay, ngunit ang atensyon ay tila hindi sa dokumento. Ang bawat galaw ay puno ng mapanganib na halina, habang tahimik na sinusubaybayan ang bawat kilos at paghinga sa paligid. Ramdam ang koneksyon sa bawat sandali, at bawat titig ay nagbubunsod ng masalimuot na damdamin, isang halo ng kontrol, pang-akit, at pang-unawa. Ang isip ay umiikot sa parehong plano at damdamin—paano muling mapapalapit ang babae, at paano mapananatili ang balanse nang hindi tulu

he said while he did what he uttered which I understand that he was giving me instructions on what to do. I followed what Kaito had told me. I felt calm as soon as I closed my eyes and the serenity of the place added for me to slowly attain the peace I wanted. "You need to focus. Don't be attached to any mental distractions. Let it pass and focus back on your thoughts," Kaito continued as if he read my mind.

At takot ang pinakamadaling kontrolin. Hinarap ko ang mga pagkaing nakahain sa harap ko. Ang bango, ang ayos ng presentation, obvious na high-end at bawat kagat na ginagawa ko ay sinasadya kong namnamin. Slow, controlled, as if wala akong iniisip na kahit anong masama. A good meal calms the mind. And a calm mind makes better decisions.

And it doesn't look good. Kaya kailangan ko talagang makatakas sa bahay. I need to breathe. I need fresh air to refresh my mind. Tama, kailangan ko lang huminga. Masyado lang akong nasasakal dito sa bahay kaya kung ano-ano na ang pumapasok sa isipan ko. If I go outside, it will calm my mind. At sigurado, babalik na rin ako sa pagiging normal, lalo na ang pag-iisip ko.

Kailangan ko ng konting oras para mapanatag ang isip ko at ayusin ang mga emosyon ko. Tumayo ako mula sa kama at nagsimula nang mag-ayos. Ang unang hakbang ay ang pagligo. Binuksan ko ang shower at nagsimula magbabad sa maligamgam na tubig. Habang ang tubig ay dumadaloy sa katawan ko, naramdaman ko ang bigat ng araw na iyon. Sobrang dami ng iniisip ko tungkol kay Caleb, tungkol kay Mayor, at sa lahat ng nangyayari sa buhay ko. Pero ang tubig ay parang tumulong sa pagpapakalma ng mga isip ko.

Hindi ko kasi talaga alam kung bakit ganoon ang daydream ko, it's very unusual especially we're not really in good terms. Hindi ko maintindihan ang pagbabago ng mood ko kapag nasa paligid siya. I can't think straight. I heavily sighed and forced to calm myself. Nag-inhale and exhale ako sa harap ng salamin at mahinang sinasampal ang sarili na para bang magigising sa kahibangan. I feel anxious yet calm at the same time but I still decided to come out.

Ngayon siya ipapakilala sa publiko ng Hari kaya kailangan niya makaalis dito. "Problem: Being taken hostage. Goal: To not be a hostage. Description: Rope. People with guns. Clock’s ticking. Difficulty: Depends how well they tie knots." Narinig niya sa isip ang boses ni Lorenzo habang tinuturan siya kung paano tumakas mula sa pagkakatali. Ito ang unang itinuro nito sa kanya noon. "The first you do is calm down. Try to reduce your heart rate and the flow of adrenaline. Now use your Hero senses to observe your surrounding. What other sounds do you hear?"

Bakit siya biglang susulpot at kasama niya pa ang asawa ko. Huminga muna ako ng malalmin para kalmahin ang sarili ko. “Calm down Yssa. Breathe in, breathe out. Masisira lang ang gabi mo kung magpapapekto ka at may surprise ka pang kailangan sabihin. Isipin mo ang bilin ng OB, hindi ka dapat mastress,” sambit ko habang kinakalma ko ang sarili.