How To Calm Your Mind Novels & Stories

Pinaupo niya ako sa malambot na sofa, at pinaipo ng tuwid. "Now, Princess, I want you to focus. Close your eyes and take a deep breath." Sinunod ko ang sinabi niya. Pinikit ko ang mga mata at huminga ako ng malalim. "Concentrate. Inhale..." I breathed in. "Exhale." I breathed out. Ilang beses namin itong inulit hanggang sa naging patag ang paghinga ko. "Now, free your heart and your mind." he said. " Clear your heart. Let go of the things that's making it hard for you to remember. Leave everything behind and imagine that you are in an empty room."

I can actually see a middle aged guy looking at me as if i am just so funny! However i can't still calm down ,after that.Kaunting pagpapakalma lang ang nagawa nila ,pagkaalis nila sa harap ko nakita ko na naman at naramdaman ang kaba ko.I tried closing my eyes and say positive things about the happenings sa baba pero naisuot ko na ang ball gown na napili ko ay hindi ko pa rin mapakalma ang sarili ko.Iniwanan ako ng mga taong kanina lang ay kasama ako dahil gusto nilang bigyan ako ng time mapakalma ang sarili ko.I was standing while i mentally counted and say affirmations ,diverting myself to ever possible thoughts i could have para lang maging okay ,but still ,walang ibang nagiging laman ang

Unti-unti ko nang nararamdaman ang malakas na tibok ng puso ko. Kalma Sky meron pang isang silid na nakasara. Kinalma ko muna ang aking sarili. Hindi ako pwedeng mag-overthink. Breathe in. Breathe out. Tiningnan ko ulit ang nakasarang silid. Ilang beses pa akong nagpakawala ng malalim na buntong hininga at ngn makalma na saka pa ako dahan-dahan naglakad papunta doon.

Gulong-gulo ang kanyang isipan kung ano ang nararapat niyang gawin. “What good it will be kung sakaling malaman niya ang tungkol sa aking kalagayan? What would he gain from it? Ano ang mangyayari sa akin at sa magiging anak ko sakaling ipaalam ko sa kanya ang totoo?” tanong niya sa kanyang sarili, her mind was full of negative thoughts. She needed to take a deep breath and do some inhale ang exhale exercise upang maging clear ang kanyang utak at makapag-isip siya ng maayos. After a few seconds of pondering ay nagpasya na si Yesha na lumabas ng cubicle at humarap sa salamin upang ayusin ang sarili. She already decided on what she will do next.

It helps me to calm down, kapag naririnig ko ang tinig ni Navi, mababa at puno ng pag-aalaga ang bawat tinig nito. "Let's lay down?" I asked and he nod to me, pinauna akong humiga, nakatingin ako sa kisame at para naman akong nablangko sa sasabihin ko sana. "I don't know where to start, hindi ko alam kung papaano ko s'ya sasabihin ng hindi ako aatakihin ulit, but this is helping me to calm down." Ngumiti ako at huminga ulit ng malalim.

At ang bagay lang na iyon ang kaylangan kong tuklasin para manahimik na sila? Muli akong nakaramdam ng pananakit ng aking ulo sign na nastress na naman ng sobra ang aking utak. Ngayong under state of recovery ako sa amnesia, kaylangang hindi masyadong mafrustrate ng sobra ang isip ko. Kaylangan kong mag-relax at ipanatag ang isip ko. Kaylangan ko ang malawakang peace of mind. Hinilot ko muna saglit ang ulo ko na bahagyang nanakit. Nakaramdam ako ng maalinsangang pakiramdam. Mainit sa kwarto ko dahil yari lang ito sa sawali at yari sa bubong na nipa.

utos ko na agad naman nitong sinunod at lumabas na ng study room. Nanginig bigla ang kamay ko at naikuyom ko ang mga palad ko, pasinghal na natawa at buhay pa pala ang h*yup na ito? Umawang naman ng bahagya ang bibig ko, pilit kong kinakalma ang sarili ko at mariing napapikit kinusap ang sarili. "You have to calm down, Esme..." I relaxed myself and I inhaled deeply and I stood up.

I immediately shook my head to relax my mind and I closed my eyes to avoid overthinking. No, he'll never do such things. I know, I know he loves me. At hindi niya ako lolokohin. Dahan-dahan akong napabaling sa karagatan ng hindi na masilayan ang bulto ni Kaleb. Tumingala ako, pumikit ang mata, at dinama ang malamig na haplos ng hangin sa mukha ko. I let the wind flew my hair and it makes me feel relaxing and refreshing. Naririnig ko pa rin naman ang mga taong masayang tumatawa, but i was not distracted by them.

Nagising ako dahil rinig na rinig ko ang hampas ng alon sa dalampasigan. Yung tunog na paulit-ulit, steady, parang tibok ng puso ng isla hindi nakakairita, kundi nakakakalma. It’s telling you to breathe, it's a safe place.

"Good. Ako muna ang gagawa. Just watch me, okay?" Muli akong tumango at nagsimula na siyang pumwesto. Isinuot niya 'yong headset bago dahan-dahang itinaas ang kanang kamay na may hawak ng pistol. "First thing, you need to relax. One of the things that you must learn in target shooting is to remain calm and focus. You need to clear your mind because it might affect your performance." Tahimik lang akong nakikinig at nakatingin sa kanya. Walang emosyon ang kanyang mukha na tila ba wala siyang buhay.