Hugot Lines Sa Pamilya Novels & Stories

Totoong napakahirap kalabanin ang pamilya Sarmiento dahil sa angking yaman at impluwensya nito. "Hindi ako nawawalan ng pag-asa Ariah, naniniwala akong hindi magtatagal ay babagsak rin ang pamilyang 'yon. Gagawin ko ang lahat para maipaghiganti ang ginawa nila sa pamilya ko," tiim bagang nitong sambit. Naglalagablab ang mga mata nito sa galit at nakakuyom ang dalawa nitong kamao. "Ano ba ang ginawa ng mga Sarmiento sa pamilya mo? Bakit gano'n na lamang ang lalim ng galit mo sa kanilang pamilya?" naguguluhan kong tanong.

“O sige, sasabihin ko sa iyo ang lahat. Marahil, medyo gumagaan ang pakiramdam ko pagkatapos sabihin sa inyong lahat tungkol dito! ” "Sa totoo lang, Gerald, Harper, ang aking pamilya ay talagang mahirap. Hindi ba palaging naiisip ninyong lahat na nagmula ako sa isang magandang karanasan sa pamilya? Palagi ko na itong pineke! Sa totoo lang, ang kalagayan ng aking pamilya ay hindi mas mahusay kumpara sa kung paano si Gerald ay dating. Parehong may sakit ang aking mga magulang, at mayroon din akong isang kapatid na babae na malubhang may sakit! ”

"Naghihintay na sila Mama sa baba. Kanina pa dapat pero ang sabi ko ay tulog ka pa at...napagod ka." Ramdam niyang umakyat ang dugo sa mga pisngi niya at tinamaan agad ng hiya kahit hindi pa nakakaharap ang pamilya nito. "Sir, baka naman po isipin nila na kung ano.... ano na ang ginawa natin rito." "Why? My family is open-minded. Alam namab nilang nag-honeymoon tayo." Umangat pa ang gilid ng labi nito.

Nakahiga na ako pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok bumabagabag pa rin sa akin ang paguusap namin ng pamilya ni Ma'am Ciara at magkapatid na Adams. Akala ko okey na umiwas lang ako sa na simulan namin gulo ni Si Hector. Magbubunga pala iyon ng malaki problema sa pamilya nila saka sa pagitan namin ni TG. Sandali pa ako tumitig sa kisema ko may mga konti ng alikabok ng magbuntis ako tinamad na ako magkikilos. Ganito siguro talaga pag nagbubuntis sobrang pili ko pa sa pagkain tipong hindi na ako makabili sa mga fast food chain ng pagkain dahil sa nakakasuka amoy nito.

Natrauma na akong laging napapahiya kapag andiyan siya. Halos hindi maalis ang mata ko sa orasan sa pagpatak nito sa 9. Tiningnan kong muli ang sarili ko sa salamin bago ako lumabas. "Sigurado kang hindi sasama kina tita Lyn mo?" tanong ni mama at tinutukoy si Miss Gutierrez, ang kapatid ni papa. "Hindi na po ma. May lakad po akong iba eh. Tsaka nakikita ko naman po araw araw si tita sa school."

Punong-puno ng emosyon si Madeline habang naglalakad sa tabi ng Madre Superiora, habang pinapanood sila ng mga madre at mga bata na may lungkot sa kanilang mga mukha. Pinipilit niyang hindi umiyak, pero alam niyang mami-miss niya ang lahat at ang bawat bagay sa Sunflower Orphanage. Dito niya nadama ang tunay na pagmamahal ng isang totoong pamilya. "Huwag kang malungkot, anak. Maaari kang bumalik dito kahit kailan mo gusto. Hihintayin ka namin," tiniyak ng matandang madre sa kanya.

Ang pangyayaring naglayo sa kuya niya sa kanilang pamilya. Hinding-hindi niya makakalimutan iyon dahil iyon ang naglayo sa kanilang pamilya. Noon lang din niya napagtanto kung gaano ka-fucked up ang kanilang pamilya. Kung sa publiko ay pinapakita nila kung gaano sila kaperpekto kuno, sa loob, hindi dahil sila ay puno ng putik at dumi ang kanyang pamilya. Hindi niya alam kung paano nasisikmura ng kanyang ama na mapalayo ang anak nito para sa ano? Sa pangalan? Sa ambisyon?

sabi niya at hinila ako sa may pool area "Anong pag uusapan natin?" "Hindi ko gets. Ipaintindi mo sakin para alam ko ginagawa ko. Bwisit ka." "Ha? Alin?" "Yang trip mo. Why you keep calling me baby at talagang sinabi mo sa pamilya mo na nagkabalikan tayo." "Sumakay ka nalang din sa trip ko," sabi ko at bahagyang tumawa "Bakit kasi? Paano?" "Bakit? Kasi ayokong isipin ni Lou na hindi pa ko nakaka move on sakanya and all you have to do is to act as if you're my girlfriend again."

Mabilis na kumalat sa aming mga kamag anak at kaibigan ang balita ng hiwalayan namin ni Hanley. Hindi sila nag aksaya ng oras sa pagbuhos ng mga pang iinsulto sa akin sa chat ng pamilya, na hindi pinapansin ang katotohanan na hindi pa ako umaalis sa grupo.

“Hindi pa nahahanap ang utak sa likod ng huling pagsabog. Mukhang maunlad ang pamilya Gener ngayon, pero puno kami ng problema sa loob at labas—hindi na namin kaya ng dagdag pang gulo.” Tinitigan niya si Erin sa mga mata, bawat salita ay puno ng determinasyon: “Ang pag-aaway ng magkadugo ay malaking sumpa sa pamilya! Daan iyan sa kapahamakan! Hindi pwedeng payagan ng pamilya namin na ang isang babae ang maging dahilan para mag-away ang dalawang haligi ng pamilya… hindi namin pwedeng itaya iyon. At hinding-hindi ko iyon papayagan!”