Hugot Ng Isang Ina นิยาย & เรื่องราว

Pero isang taong tulad ni Dad na misogynistic—bakit niya sobrang tataasan ang pagtingin sa isang ampon na babae, kung wala siyang gustong kapalit? At si Ian, lumaki sa impluwensya ni Dad. Pareho lang ang takbo ng utak. Noong nabubuhay pa si Mom, sinikap niyang baguhin si Ian. Pagkamatay niya, tinuloy ko rin yun, pero puro galit at inis lang ang nakuha ko.

Mabuti na lang walang topak si Mommy. Ang lakas pa naman ng tamang hinala nito lagot talaga ako. Tsk ang lakas ng boses nito masayang may kausap sa cellphone mukhang amiga nito ang kausap sa kabilang linya. Kapag ganito ang nakikita kong reaction ng Ina ko. Her eyes are smiling. May tsismis na pinag-uusapan sa kabilang linya.

Hinaplos ng tatay ang ulo ko. Suminghot-singhot ako. "Masama po ba akong ina, tatay?" Kapagkuwan ay tanong ko. Matunog na tumawa ang tatay at umiling. "Hindi, anak. Inisip mo lamang kung anong sa tingin mong makabubuti sa anak mo, at iyon ay ang katangian ng isang mabuting ina. Ganoon ka, anak." "P-Pero... Gusto niya pong makita ang ama niya..." Mababa ang boses kong sambit.

dipensa niya. “My mother was a hands-on mom too, but she never got as thin as you. Admit it — your husband just doesn't take care of you properly. Does he really love you? Because if he did, you wouldn't look like this.” anito dahilan para humigpit ang pakakahawak niya sa tinidor.

Gulat pa ako sa ginawa niya dahil hindi ko naman siya kilala pero napilitan akong ibalik sa kanya ang yakap niya. It's just a simple hug but I don't know I feel the warmth of a motherly hug from her. Napansin ko ang pagbago ng reaction ng mukha ni Mommy at Daddy dahil sa ginawa ng ginang pero hindi ko na ininda. It's not my fault that the woman hugged me.

Hindi mawaglit sa isip ni Irina ang tungkol sa kanyang ina. Ang saglit na pagkakakita niya sa labas ng complex—kahit madilim ang paligid at mabigat ang ulap, kahit hindi niya malinaw na nasilayan ang mukha—tiyak siya sa kanyang naramdaman. Ina niya iyon. Parang patalim na sumugat sa puso niya ang guniguni ng paghihirap ng kanyang ina.

"HYACINTH, alam kong hindi mo ituturing na iba ang anak ko. Please, iparamdam mo sa kanya na may mama pa rin siya sa tabi niya. Nagmamakaawa ako sa 'yo... Alam kong hindi ko na mapupunan ang pagiging ina sa kanya at sa 'yo lang ako umaasa na mararamdaman niya ang isang ina hanggang sa tumanda siya. Mabait ang anak ko, nagkulangan lang siya ng atensyon ko at oras, pagpapaunawa at pangangaral." "Hindi naman ako isang taong nananakit ng bata. Ina ako, Megan, alam ko 'yung nararamdaman mo pagdating mo sa anak mo. Kaya hindi ko ituturing na iba si Gaeun." Nahihirapang huminga si Megan dahil sa paghagulgol niya. Napayuko siya at pinaglaruan saglit ang mga daliri.

Nakangiti na paliwanag ni Mama, kung kasiyahan ang nararamdaman nito ay matinding pagkabigô ang nararamdaman ko dahil ang babaeng nagligtas sa buhay ng aking Abuelo, at ang babaeng inosente sa lahat ng bagay ay nagawa kong saktan! Bigla akong napahagulgol ng iyak habang sapo ng aking mga kamay ang mukha ko. Matinding pasisisǐ ang nararamdaman ko ng mga sandaling ito. “Iho, may hindi ba ako nalalaman?” Kinakabahan na tanong ng aking ina ngunit nanatili lang akong nakayuko habang ang mukha ko ay nakapatong sa aking mga kamay. “I-I hurt her…” ani ko sa pagitan ng aking pag-iyak. Narinig ko na napasinghap ang aking ina habang nanlalaki ang mga mata nito na nakatitig sa akin.

Gusto pa sana niyang mag-protesta, pero nahihiya naman siya. “M-magandang gabi po, Ma’am," ani Karina sa mahinang boses at parang may kung anong bumabara sa kanyang lalamunan. “Come here, little girl. Please, give Mama a hug.” Nagulat si Karina sa biglang pagyakap sa kanya ng matanda. Naramdaman niya sa puso niya ang mga bagay na nakalimutan niyang maramdaman. Isang yakap ng ina. Bigla niyang naalala ang kanyang Mama, at mas lalong na-miss niya ito. Naalala niyang masasakit na salita ang binitiwan noon sa kanila ng Papa niya. Sinubukan niyang pigilan ang mga luha dahil ayaw niyang maging emosyonal sa harapan nila.

pangungumbinsi niya na may kalakip na kondisyon. Ang hirap na may pamilya ka nga pero parang wala naman. Dahil sa kasalanan na hindi naman niya ginawa, sa kanya isinisisi ng mama niya. Simula pagkabata ay hindi siya nakaramdam ng tunay na pagmamahal ng isang ina. Sigaw at sampal ang palagi niyang natatanggap sa Mama Sheena niya. Idagdag pa na may kapatid siyang katulong ang trato sa kanya.