Hurting Heart Novels & Stories

"Ano?" Nanlaki ang mga mata niya nang makita sa salamin kung ano ang sakit na naramdaman niya kanina, butterfly mark iyon na may kagat. Isang marka na nangangahulugang siya na ngayon ay... minarkahan. Hindi niya nais na mamarkahan, hindi sa kanyang buhay! "Damn."

Buhol buhol na galit ang nasa puso ko ngayon. "Rex you just need to let go of all the pain and anger in your heart. You will soon find your peace after freeing them from your heart." Muling imik ni Sebastian. "Sorry buddy. It's just that-" Napabuntong hininga ako ng malalim. Sobrang bigat ng dibdib ko na lagi nalang umaapoy sa galit. I'm already sensitive and easy to burst. I'm always furious that sometimes I can see is all pitch black. I always find my mistakes when I'm already cool off.

Buti pa sila… Hindi niya naiwasang makaramdam ng lungkot sa ala-alang pilit na bumabalik sa kaniyang isip anong pigil man ang kaniyang gawin. Ilang beses na niyang pilit na isinuksok sa kailaliman ng isip at puso ang mga ala-alang iyon? Kahit anong iwas ang gawin niya'y pilit pa ring bumabalik. And she always hated it when those memories came rushing; dahil kahit ilang taon na ang lumipas ay masakit pa rin para sa kaniya ang mga nangyari. Muli niyang ipinilig ang ulo. Bakit ba ayaw siyang tantanan ng mga negatibong alaalang iyon?

Hindi n’ya maaninag ang buong paligid dahil natatakpan ng mga dahoon ng puno ang sinag ng buwan. Kinapa niya ang damuhan gamit ang kanyang mga paa, ngunit nagkamali siya ng paghakbang. Napasigaw siya sa sobrang gulat ngunit tila walang nakarinig sa kanya. Naramdaman niya ang kirot sa kanyang nuo mula sa pagkaka-upog sa bato. Unti-unti nang dumilim ang paningin niya at nawalan ng malay. “M-mga sissy, t-tulong…” mahinang wika niya na pawang bulong na lang sa hangin bago panawan ng ulirat.

Nauna na kaming sumakay sa likod ng kotse ni Ate. "Talaga?" si Ate Lilian habang nag dadrive. "Pero maingay dun Abigail." "Okay lang po, Ate.." Unang hakbang ko pa lamang papasok ng club ay halos gusto ko ng umuwi. Ang sakit sa tenga ng mga tugtog. Pati puso at kalamnan ko kasabay umuugong sa lakas ng tugtog. Hindi ba nila pweddeng hinaan?

Hindi niya na kailangan pang magtanong kung sino ang may-ari ng van na ‘yon. “I only said I don’t want to talk to you,” he whispered. “I didn’t ask you to leave me.” For the very first time in his life, he felt this kind of heartache. This must how they felt when they said they’re ‘heartbroken’. Literal na parang kinakatay ang puso mo sa sakit. Yung tipong hirap kang lumunok dahil may kung anong bumabara sa lalamunan mo dahil sa kakapigil ng luha.

Pukaw ni Lexy at hinawakan ang kamay niya. "Bakit?" Umiling ito. "You're spacing out. Iniisip mo ba si Ate Psalm? Alam mo, di ko pa na-experience ang ma-heartbroken. Ayaw ko rin namang maranasan iyon pero sa palagay ko, kapag pilit mo kasing kinokontra, your heart will rebel at the worse possible way. Kaya dapat hayaan mo lang muna ang sakit hanggang sa kusang matunaw. The heart is capable of outgrowing the pain. As long as patuloy itong tumitibok, mapapagaling nito ang sarili kahit walang tulong mula sa ibang tao."

bumalik Ang lahat ng sakit ng araw na sabihin sa knya ng Doctor na Wala ng heartbeat Ang Bata. "Siguro Hindi ko Siya deserve kaya binawi Siya agad ni God." Lumuluhang pahayag niya. "its just one day after I lost you.. I- I also lost him. His heart stop beating." Muling itinago niya Ang pagluha. pigil na Humagulgol. Dahang humakbang si Darcy palapit. Hindi niya malaman kung anong gagawin pero Ang kamay niya ay kusang napunta sa balikat ni Audhrey.

Ngunit sa kabila ng mga matatamis na ngiti ay mayroon namang nakakubling kalungkutan at paghihinagpis sa puso ng isang taong lihim na umiibig. Kung saan nakatayo lang ang binatang si Ethan, na hindi kalayuan sa kinaroronan ng dalawa. Nakatingin lang siya at nakakuyom ang isa niyang kamao. Tila parang siyang sinaksak ng direkta sa kaniyang puso. Umiwas na lamang siya ng tingin at may pangingilid ng luha sa kaniyang mga mata.

Masyado pang Puno ng sugat At bahagyang durog ang puso niya, At sa nararamdaman niyang ito umasok sa isipan niya ang mga salitang palaging binibigkas ng mama Natasha niya sa kanya. "Pag ang puso ay puno pa ng sugat o hindi pa buo, wag mong hahayaan muli itong tumibok sa iba dahil ang muling pagpayag ng puso mo na mag mahal muli ng iba habang durog pa ito At puno ng sugat ay parang isang self harm. Bukod sa lalo pa itong madudurog maaaring makadurog rin ito ng na nanahimik na puso ng ibang tao."