Novel & Cerita Huwag Kang Mag-alala

Labing-walong oras siyang nawala. Walang kahit isang mensahe. Walang kahit isang hudyat na ligtas siya. Isang linya lang sana. Isang salita. Isang “Huwag kang mag-alala.” Ngunit wala. At sa wakas… bumigay ang lahat.

"Huwag kang mag-alala dinala ko lang naman sila sa safe place na kahit ikaw mismo, hindi mo mahuhulaan." Humigpit ang pag kakahawak nito sa siko ko at marahas na hinigit palapit pa lalo sakanya. "Tangina talaga Lea, huwag mong ubusin ang pasensiya ko sa'yo! Huwag kang makialam sa buhay ko at tuonan mo na lang nang pansin ang sarili mong problema, pwede ba iyon?"

"Saan ka ba nanggaling? Nag-aalala ako para sa inyo?" Mabilis naman siya na lumapit sa akin, pinigilan ang pagtayo ko at humalik sa aking pisngi. "Bu, hindi mo kailangan na mag-alala parati. Ligtas tayo. Ligtas ka na rin mula kay Leonardo. Hindi mo na kailangan pa na mag-isip at matakot parati."

Gumapang ang kilabot sa kanyang puso. “Madaming security sa paligid para siguraduhing ligtas tayo kaya wala kang dapat ipag-alala. Basta susunod ka sa mga paalala ko sa’yo. Isa ‘yan sa dahilan kaya hindi ko masabi sa’yo ang totoo. Mahirap mawalan ng peace of mind. Pero pangako ko sa’yo, aayusin ko lahat upang mabuhay tayo ng tahimik.”

“Kapag nangyari ‘yan sa totoong buhay, huwag na huwag mo akong iiwan ha!” Ganiyan ba talaga magmahal? Handa kang isuko ang buhay mo para sa kaligtasan ng mahal mo? Paano naman sila? Hindi ba’t sa pagkawala mo, mas lalo mo lang silang sinasaktan? “Huwag kang mag-alala, kapag nangyari ‘yan ay mag-iipon tayo ng maraming pagkain at magkukulong lang tayong dalawa sa bahay.”

Walang humpay! "Loca! Nabastos lang ang banal kong pandinig!" depensa ko agad, kahit na ang totoo ay nagwawala ang sistema ko. "Hnnngh you have to get a grip! Hindi sa sandata niyang mahaba, kung hindi onto something... divert your attention or focus sa goal na magpayaman! Tapos ka na anakan, dai! 'Yung bukol lang sa 'yo ang pakay—ommph!"

Hindi ko alam pero bigla akong kinabahan at para may hindi magandang mangyayari… wag naman sana! -------------

Alam kong hindi pa s'ya nagising pero magiging ok narin s'ya diba? Oo naman mahal magiging ok rin ang lahat wag kana masyado mag-isip ng masama ha. Baka makakasama pa sayo. Ayaw kong may mangyari sayo kaya ingatan mo rin ang sarili mo. Oo mahal, wag kang mag-alala kaya kong e-handle ang sarili ko sa ganitong setwasyon. Mabuti kong ganon, halikana mahal andito na yong nurse sabi ni doc.

nahihiyang suway ko dito at natawa lamang siya. "Simula ngayon, huwag ka ng mag-isip ng ibang bagay. Iwasan mong mag-alala sa mga walang kwentang bagay." nakangiting saad nito. Gusto ko sanang sumang-ayon sa kaniya pero hindi pa rin ako mapakali.

Kung hindi mali anang kaniyang nararamdaman ay dapat na namumula lamang siya. Habang hinahaplos ang kaniyang tiyan ay kaniya itong kinakausap"Baby, huwag mong takutin si mama, dapat ay ligtas ka" "Huwag kang mag-alala tungkol dito, huwag kang mag-alala tungkol dito.” "I'm sorry baby, ang mama ang hindi nagprotekta sa iyo ng maayos."