Hybrid In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

"Makanda ka." Ano raw? "Dude, it's 'maganda'" Nagulat ako bigla dahil nakakatuwang kahit medyo may accent ang tagalog nya ay may alam pala syang tagalog word! Parang batang nanggigilalas na tiningnan ko sila. "You know that word?" "Yes. It means beautiful, right?" "Yes it is!" "We've been learning Tagalog since yesterday because we think your language is interesting."

my happiness. I want to know more about you Amella. Bulong ko na niyakap ang sarili. Who am I? What makes me happy? Ano ba ang nakaraan ko? MULA sa kumpol ng mga bisita ay masayang nakipag-usap si Hade sa ibang mga panauhin ng pagtitipon na ginanap sa isang engrandeng hotel na kanyang pagmamay-ari. Isa siya sa imbitado sa nasabing kasal ngunit habang nakamasid ang binata sa paligid ay may namataan si Hade na isang pamilyar na bulto ng babae na nakasuot ng isang puting bestida. Biglang bumilis ang pintig ng puso niya tila ba may nabuhay na emosiyon sa dibdib niya habang sinundan ng tanaw ang babae. Napakapamilyar na parang hinigop nito ang katinuan niya.

tanong ni baby Hollis. "Anong ipis, baby Hollis?" tanong rin ni Lala. Lumingon ako sa likod at nakita ko ang pagturo nito sa Jalibe. Sabay pa kaming tumawa ni Lala. "Anak, hindi 'yan ipis ha. Magagalit ang mga batang makakarinig sa sinabi mo dahil paborito ng kabataan ang Jalibe," sabi kong natatawa. "Jalibe 'yan, baby Hollis. Bubuyog sa Tagalog at Bee sa Ingles," paliwanag ni Lala.

Isinuot niya ang simpleng bestida mula sa kahon at sinundan ang babae palabas ng silid. The Hacienda Habang naglalakad sa mahabang pasilyo, napatigil si Laura nang mapansin ang mga armadong lalaki sa paligid may mga baril, matitigas ang mga mukha, at nakabantay sa bawat sulok. Ang hacienda ay parang palasyo, pero para sa kanya, isa itong kulungan. “Bakit… bakit may mga gwardya?” mahinang tanong niya sa babae.

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Hindi nga pala nito alam ang salitang iyon. “Miss! Ibig sabihin...a-ano...espesyal ka. Ganoon,” napaiwas ng tingin si Celeste at pinahid ang luha. “At saka tears of joy ‘to! Maligayang pagbabalik!” “Tears of joy? Ano naman ‘yon?” Napakamot naman sa ulo si Tsuyu. “Ayusin mo naman. Hindi kita maintindihan,” dagdag pa nito.

I never thought that this kind of feeling is possible. Napahawak ako sa tummy ko. "Thank you baby."

Bigla siyang napalingon. At sumalubong sa paningin niya ang isang naguguluhan at bagong gising na Juancho—namumutlang nakatitig kay Lolo, tabingi pa ang salamin sa mata at gulo-gulo ang buhok halatang kakagising lang din. At pinakaimportante sa lahat? HUBAD. Hubad. HUBAD. Natakpan lang ng kumot ang ibabang katawan nito, pero still!