Novel & Cerita I'm Not Okay

Kumikirot pa rin ang puso ko pero hindi ko na ito iniinda. I am just broken hearted pero hindi pa ito ang katapusan ng mundo. Bukas okay na ako, kaya nga nilalabas ko na lahat ng sakit na nararamdaman ko ngayon, dahil bukas trabaho na ang pagtutuunan ko ng pansin. Bukas kailangan ko nang umakto na okay lang ako.

Patuloy niya sa pangungulit. "I'm not okay for now, but I will be okay tomorrow. You know me; I can handle things easily. This pain will be over soon; this fucking heart is so dumb, so stupid!" Parang gusto kong matawa sa sarili ko. Tinapik niya ako sa balikat. "You will be okay. I know you will." Madamdaming wika niya.

Para maikalma ang sarili ay pinili ko ngayon dito sa harap ng dagat para makapag isip isip Inikot ko ang aking paningin sa aking paligid biglang may dumating. “ How are you?” Jean asked me. “Not okay. I am not ok even though you're here. There is a sudden emotion that I am feeling right now Jean. Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa which is masaya naman ako pero that pain is coming back. Hindi mo alam ang pakiramdam ng iniwan with an email me for me. I am trying to contact you. Sumubok ako. Am I bad for wanting you to stay because isa ka sa mga taong mahalaga sa akin?” I asked and continued,

Describing a man is not your way! Ano bang nangyayare sa akin? This is not me. Ibinaling ko ang mukha ko sa kabilang direksyon. mabuti na lng at madilim dito kunh hindi ay makikita nyang namumula na ako dito. And its totally awkward. I bit my lower lip. "I-I'm okay" shit! Really? Your stuttering?

Sobrang unexpected. Pilit kong nilalabanan ang tensyon na nararamdaman ko kasi ayaw kong magpahalata kay Chris na kinakabahan ako. Pero kahit anong pilit kong itago, alam na alam pa rin nito na uneasy ako. "Buds, are you okay?", biglang tanong nito sa akin. "I'm fine buds." "Ba't parang hindi ka mapakali dyan?" "Just don't mind me buds. Magconcentrate ka nalang sa movie okay?", sabi ko.

"Sabihin mo kung anung nararamdaman mo, Lia.. Baka mapanu ka.. Please.." "I'm okay.. Ok?! Mas lalong sasama ang pakiramdam ko kung patuloy kang manghihimasok sa buhay ko.. I'm okay kaya please.. Isipin mo wala ako rito.. isipin mo hindi ako ang kasama mo! Isipin mo hindi tayo magkakilala.. hindi kita kilala.. Okay?!"

At ang paninigas ng puso ko na animo'y naging bato at hindi na tumitibok. Now, how can I not be hard to myself when I was a d*mn failure? How can I not be hard to myself when I messed up everytime I soften for something or... Someone? "I'm fine now, Kuya. Let's not talk about this anymore." I said as I hang up.

Kung pupunta ako roon, baka mas lalo lang madagdagan ang sakit, at bigat na nararamdaman ko. Hindi maganda ang bagay na ‘yon kung hindi maayos ang aking mental health. May kasabihan naman na kinakailangan na maging professional sa trabaho, pero hindi pa ako handa sa ngayon. Puwede namang bukas, kung kaya ko na. “You’re not going to visit your restaurants?” Umiling ako, at pinaglaruan ang cornetto sa aking platito gamit ang dessert fork, and dessert knife.

Tila umaasam na tiningnan niya akong maigi. Umiling-iling ako "Aya." "Nick, ngayon pa lang ako nagiging okay. Yeah, I'm okay pero hindi pa ako handang magmahal ulit. Hindi ko pa kaya. And to be honest, hindi ko alam kung magagawa ko pa bang magmahal ulit." Ito naman ang natahimik. Pero hindi ko pinagsisisihan ang sinabi ko dahil iyon ang totoo. Hindi ako handa. Takot ako.

Pero agad din akong umiwas ng tingin dahil baka mabasa niya ang mga mata ko. Because to be very honest, I'm not okay. Sino bang magiging okay kapag nalaman na sinusubukan na naman manipulahin ang buhay mo? I have already accepted my fate tapos biglang babawiin para sa ibang tao naman? Umiling ako. “No,” maikling sagot ko. I then let out a heavy sigh before looking at him, “I feel sick,” I vaguely added.