I'm Not Okay นิยาย & เรื่องราว

And I don't want that to happen. ***

Sa dami ng bumabagabag sa aking isipan, hindi ko alam ang dapat kong maramdaman. Parang nawawala ako sa sarili. Parang hindi ako mapakali na hindi ko maintindihan. Maayos naman ang naging tulog ko, pero parang hindi ako nakatulog nang maayos. Kaya naman kumuha ulit ako nang panibagong candy, dahil paubos na ang candy sa aking bibig. “Are you okay?” Tumango ako bilang sagot. “Pang-ilang candy mo na ‘yan.”

tanong niya, halos pabulong. Pinilit kong ngumiti kahit ang buong katawan ko parang kakatanggal lang sa pagkakabuhol. Pagod. Mabigat ang mga mata ko, pero mas mabigat yung dibdib ko. "...I'm okay," mahina kong sagot. "Just... tired." Pero hindi lang pagod ang nararamdaman ko. May kulang.

“Are you okay?” Napataas ang kilay ni Seraphina. Hindi niya alam kung anong eksaktong tinutukoy nito—kung tungkol ba ito sa nabanggit niyang si Trisha, o kung may iba pang iniisip si Jude. Sa loob-loob niya, wala siyang dahilan para hindi maging ayos, o marahil, wala lang siyang lakas ng loob para amining hindi siya ganap na maayos. “I’m okay. At bakit naman hindi, ‘di ba?” sagot niya, may bahagyang iritasyon sa boses.

"Hi, Mom." Tumingin sa akin si Mom, pilit ang kaniyang ngiti. May matinding lungkot at pagod sa kaniyang mga mata na matagal ko nang gustong intindihin pero hindi niya kailanman hinayaang pasukin ko. "Hi, sweetheart. How was your day?" "It was good. We had some issues with the port clearance, but I'm handling it," sagot ko habang dahan-dahang naglalagay ng pagkain sa aking plato.

Nicole asked me while I’m driving. "Not good, not bad also. Siguro nasa gitna? Minsan, feeling ko okay ako. Ayan, nakakatawa ako, nagagawa ko gusto ko. Tapos may araw na bigla na lang ako wala sa mood, hindi ko trip tumawa, tinatamad ako sa lahat. Kaya minsan, ayoko na lang din umasa na okay na talaga ako. Ikaw ba?" She chuckled without humor. "I think I’m losing my self again because of studies. You know how grade conscious I am, right?"

"Hindi ka okay, Ma'am Crecia..." Right. I'm not. So what? I violently sighed. Ang iritasyong namumuo sa puso ko ay pilit kong pinipigilang ipakita sa kaniya. "Ano ngayon kung hindi ako okay?" But obviously, I failed.

Napatahimik naman siya sa tinanong ko sa kanya, "Also, when was the last time you asked me if I was okay?" Napalingon naman siya sa'kin at nakita ko ang lungkot sa mga mata niya, tila dinadamayan ako. But, it's too late! "BEB ..." "Pwes, sasabihin ko sa'yo ngayon na hindi ako okay. Hindi okay ang pagkatao ko. Hindi okay ang letseng pamilya ko. Mas lalong HINDI OKAY ANG RELASYON NATIN!" sigaw ko at napahagulhol ako sa sakit, "Hindi okay. Alam mo, akala ko ay magiging perpekto na ang buhay na meron ako dahil natupad na ang pangarap ko sa pamilya ko at ikaw."

Bakit ang daming problemang dumadating sa akin Gusto ko lang naman ng kapayapaan Gusto ko lang matakasan lahat ng sakit at hirap “Abo? Andyan ka pa ba? It’s me Clout, please respond to me.” Para akong naubusan ng lakas ng mga sandaling iyon. My life is so messed up, pwede bang ibalik ko nalang ito?