I'm Sorry Novels & Stories

malamig ang kanyang boses na turan sa akin. Humagulhol naman ako. "I-I'm so sorry! S-Sorry!" Hindi ito umimik at tinalikuran ako. "Nix!"

Ang bawat salita ay parang sinisindihan ang lumang sugat. “Sorry sa kagaguhan ko. Sorry at sinaktan kita. Sorry kasi wala ako sa tabi mo noong mga panahon na pinagbubuntis mo ang anak natin. I’m sorry I was not there to help you every time our daughter was crying. I’m sorry I am too late, baby. I promise I will try to make up for all of it, kahit papaano, habang buhay,” he whispered almost inaudible, the words lingering in the air like a confession.

Nanlaki ang mata. “I’m… sorry…” bulong nito. “I’m really sorry, Isabel…” Umiiyak si Amara. Nanginginig. Pinipilit takpan ang sarili. “Sobra lang… nasasabik lang ako sa’yo…” dagdag ni Mike. Tahimik. Mabigat. Masakit. “Sorry, Mike…” sagot ni Amara, umiiyak. “Hindi kita mapagbibigyan…” Napayuko si Mike.

Alam kong ganoon din siya. "I-I'm sorry," saad niya at umiwas ng tingin sa akin. "I-I really don't know what to say, I-I know you're mad at me and I understand. I know my decisions before was so fucked up and I know I hurt you so much and I'm s-sorry—"

halos bulong na tawag ko "I'm sorry...I know how terrible the things I did to your daughter, and I understand what's your coming from.. I hurt her,not just physical but also emotional..And im very sorry for that..Pinagsisihan ko lahat ng ginawa ko..lahat ng pananakit,lahat ng sakit na naranasan niya dahil saakin-pinagsisihan ko yun,at pagsisisihan ko habangbuhay" "Sorry is not enough,I know.. but I will forever ask that"

Paalisin ba niya ito upang mabuksan ang pinto o magsosorry dahil tinulak niya ito? “I'm sorry...” Bigla itong nagsalita. “I'm sorry for everything. I admit I was being a jerk. I know I don't deserve your forgiveness. I know apologizing now couldn't change the past. I shouldn't have hurt you like that. But I'm really genuinely sorry.”

Nung hindi kona sya nakikita pa saka ako nag salita ″I'm sorry, kailangan kong gawin to, yeah I'm selfish, I'm sorry.″

Di ko mapigil ang pagtulo ng luha ko. "Sorry na nga. Wag ka ng umiyak. Baka sabihin nila Mom inaway kita.. Sorry na, please.." Paglalambing nito. The more niya yun ginagawa mas lalo akong naiiyak. Hindi ko din alam sa sarili ko. Niyakap na nga niya ko at humingi na siya ng sorry pero ang bigat bigat pa din ng pakiramdam ko. [MARIA DENNISE TRINIDAD]

ugali ko at masama ako’ng tao. You’re my one and only friend pero tinaboy at binaliwala kita ng magtapat ka ng damdamin mo sa akin. Dapat ay hindi kita ipinahiya at sinaktan ng paulit-ulit. Dapat ay dinaan ko na lang sa mabuting usapan ang nararamdaman mo. I’m really, really sorry, J for treating you horribly and for breaking your heart. I know na hindi noon matutumbasan ng salitang I’m sorry ang lahat ng masamang pinagdaanan mo sa kamay ko at hindi rin naman noon na matutumbasan ang lahat ng masasakit na salitang sinabi ko sa iyo, sa lahat ng mga pambabalewala ko sa iyo but, J you deserve my apology. I’m so sorry, John Frederick Sy for every pain I caused you, for every heartaches I gave y

Hindi sana ito mawawala at mas nakasama ko sana ito ng matagal. 'Yung mga araw na nahihirapan ito, takot at nawawalan ng lakas andon dapat sana ako. Anak I'm sorry... Sorry kasi hindi ko nagawa ang mga hiniling mo, sorry kung hindi kita nalutuan ng mga pagkain na gusto mo. Sorry kung hindi kita nayakap at nahalikan. Sorry anak ko dahil ang hina ni mama, ang tanga ni mama para hindi ka makilala.