Idle Death Gamble Novels & Stories

Balak niya Iwan na sa roommate niya ang ilang gamit niya tulad ng tv at mini ref dahil meron naman nun sa room niya. "Okay, my car is over there, I can help you with your things." Tinuro nito ang Isang red na sasakyan na may black line sa harap ng sasakyan alam niya ito "Ford Shelby gt500!" Gulat siya how can he have this kind of car in his age? The fuck? Natulala siya sa ganda nun at sa sobrang kinang hindi n'ya ito napansin kanina nagulat nalang siya ng bumusina ito sa harap niya. "Shet! So handsome car." Kinikilig siya sa itsura nito napaka Ganda.

Ang matinding sakit ay tila malamig na tubig na gumising sa nanlulumo niyang katinuan. “Hindi ako pwedeng mamatay rito!” sigaw ng isip niya habang umaatras mula sa mga nagtatawanang sindikato. “Kailangan kong mabuhay! May mga tanong pa akong hindi nasasagot tungkol sa pagkamatay ng mama ko. Pangarap kong maging sikat na designer. Gusto ko ng malayang buhay! Napakarami ko pang gustong gawin… hindi pa ako pwedeng mamatay!” Sa loob ng masukal at madilim na casino, gulo-gulo na ang buhok ni Elowen at dumidikit na yun sa kanyang basa at namumulang pisngi dahil sa luha at pawis.

Hindi ko matukoy kung ano iyon, but I was sure that it can kill me. Agad na hinawakan ako ni Vander and we started running. Binuksan ko naman ang utak ko para marinig ko ang paligid. "They are outnumbered. We can kill them." "Legendary is nothing with greater numbers of epics." "Ang tagal naman nilang mamatay, gusto ko ng matulog." Marami pa akong naririnig greed and fun. Sino ang pasimuno nito? Si Mr. Delacroix? But he's already in jail.

Kahit na ang totoo ay ako naman talaga ang nagpundar ng limang daang metro kuwadradong mansyong ito, nang piliin kong ibenta ang negosyo ko, para tulungan si Iverson na buuin ang kaniyang kumpanya. Nang makapasok kaming dalawa ni Iverson sa mansyon, malalakas na tawanan ang sumalubong sa amin. Mula sa aming anak na si Ivan at sa isang pamilyar na boses. Naningkit ang mga mata ko nang makita ko si Elvira sa pamamahay namin. Naglalaro siya kasama si Ivan. "Mireiah, look who's here! May bisita tayo!" pagbati ni Iverson na kumuha ng atensyon ng dalawang naglalaro sa sala.

Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan. Sa loob ko, may lihim na hindi ko kayang ibulalas—isang buhay na nagmumula sa gabi naming hindi dapat naganap. Ang anak niya… anak namin, na wala pang ideya ang ama. Kinuha ko ang maliit kong bag at dahan-dahang lumabas ng kuwarto.

Hindi ko masyadong pinansin ang game dahil biglang tumunog ang aking cellphone dahil may biglang nag-text sa akin. "Come home early, we'll have a dinner." pagkatapos kong basahin, agad kong binalik ang aking cellphone sa aking bulsa at napatulala saglit. The game is still going on, but my mind is not in the game. Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan.

It looks like a place from the underworld risen from it's slumber and preparing to welcome the sinners to hell. Ang paligid ay nababalot ng maitim na usok at mga abo na sumasama sa ihip ng hangin. Maraming mga nagkalat na mga patay na mga rebelde at kasama din ang mga walang buhay na mga eon na pinaslang ng mga rebelde. The place can almost be called as graveyard dahil sa mga patay. Tumulong na sina Haze sa pagpaslang ng mga rebelde. Si Josh ay sanay na rin sa pakikipagpaligsahan kay kamatayan kaya hindi naging mahirap sa kanya ang pagkitil ng buhay.

"Balita ko math genius ang anak mo? Yung una sa elite class ng Central University?" "Wala itong kinalaman sa anak ko." Inilapag ni Elliot ang identity card. "Bata pa lang siya. Halos sampung taong gulang —" "Bagaman siya ay halos sampu, tiyak na makakapatay siya!" Kinuha ni Gary ang phone ni Christopher at pinindot ang power button. Wala na doon ang death timer. Ang nasa screen ay, [Game Over.] "Tapos na ang laro!" isip ni Elliot.

Ngisi kong wika na mas lalo niyang ikinalunok "I-i'm sorry please f-forgive m—" "Too late, It's fucking too late, You already messed with me so just accept the consequence of your action, but before you die, let me introduce myself first. I'm DEATH GLASS the Rank 3 in the Mafia World." Malamig kong wika at bago pa siya makakilos ay kinalabit ko na ang gantilyo ng baril na hawak ko at walang kurap na pinasadahan ng tingin ang bala na unti unting tumagos sa noo niya dahilan para bumulagta siya sa sahig at dumaloy ang masaganang dugo mula sa kanyang butas na noo.

Kaso mediyo luma na kaya nagbura na iyong picture ng lalaki, nasaan na kaya siya matapos ang car accident na nangyari sa kanila? "Aalis ka pa hindi ba?" "Ay kabayong multo! Bakit ka ba nanggugulat?" Inis na tanong ko rito. "Multo ako pero hindi ako kabayo." Napairap ako matapos niya itong sabihin. Ang hirap na nga makakita ng multo ganito pa siya. Hindi ko rin alam kung bakit hanggang ngayon hindi pa rin naisasara ang third eye ko, bata pa lang ako nakakakita na ako ng mga kaluluwa at bata pa lang ako ay kaibigan ko na itong multong si Mildia, ewan ko ba kung bakit hindi pa siya kinukuha ng nga Grim reaper. Basta palagi ko siyang kasama at sobrang kulit niya, akala mo naman talagang buhay ku