Ika Labing-isa Novels & Stories

Para bang sinasabi niya sa lahat na sa kanya lang ako. Ako naman ay sumandig sa kanya, pinapakita ko na handa na akong harapin ang lahat basta kasama siya. Na nandito lang ako, at pumapayag na maging kanya lang din. “Halika na bago pa lumamig ang pagkain,” yaya ni Lola Isabel. Tumayo na ang dalawang matanda kaya sumunod na rin kami.

Sasagot sana ako pero inunahan ako ni Sebastian. "This is Clara. My wife," maikling pakilala ni Sebastian. Nanlaki ang mga mata ni Isabella, pero agad ding nakabawi. Tumawa siya nang mahina, yung tunog na nakaka-insulto. "Wife? Oh, I see. You’re serious about this... arrangement. Nice to meet you, Clara. I’m Isabella, Sebastian’s real partner in most of his ventures." "Nice to meet you too," tanging sagot ko.

sabi ni Tobi. Naroon na si Stefan kaya kampanti na siyang iwan si Lola Isabela. Nagpaalam siya sa ginang bago lumisan. Hindi na siya nag-abalang sipatin si Stefan kahit ramdam niya ang tingin nitong nakasunod sa kanila ni Tobi.

Humarap muna ako sa salamin at ng makita ko ng presentable na ako. Agad na akong lumabas ng dressing room. Nang makita ako ni Sir Laurence na lumbas agad na n’ya akong sinalubong at inalalayan. “You look gorgeous Isabelle.” “Thank you sir.” “Stop calling me sir, Isabelle.” “Ba—bakit po?” “Laurence na lang.” “Nakakahiya naman po.” “Yun ang gusto ko Isabelle.” “Kayo po bahala.”

tanong ko, pilit na pinapanatili ang malamig kong tono. Isla turned to me, raising a brow. “Yes. Childhood friend ko si Gabe. Bakit, may problema?” Napangiti si Gabe. “Relax, Liam. I’m just checking if your wife is happy.” “Happier than ever,” matigas kong sagot bago marahang hinila si Isla palapit sa akin. “Now if you’ll excuse us.”

REAL’S POV Sumilip ako sa bintana ng Strategy Office habang hawak ang kape. Napansin kong kababalik lang ni Isabella sa pantry at may hawak itong kape. Pagkaupo sa desk, may binasa si Isabella sa monitor niya, tapos agad itong tumayo at kumatok sa opisina ni Sebastian. Napailing ako, bahagyang napangisi. “Sebastian. Already territorial, huh,” bulong ko sa sarili.

ISABELLA Isang linggo ang lumipas simula nang makapag-aral muli si Isabella, nagkaroon siya ng kaibigan na ang pangalan ay Carla. Si Carla ang unang nag-approach sa kanya nang maging kaklase niya ito kinabukasan at magkaklase sila sa tatlong subject. "Umay sa isa nating professor! Wala pa tayong isang buwan na pumapasok sa klase niya, nagpa-activity kaagad!" pagrereklamo ni Carla.

“Ang guwapo talagang lalake. Sayang lang.’ Nagsalubong ang mga kilay ni Donald. Malinaw na naiinis siya. Pero ang atensyon ko ay nalipat na sa assistant director, mas batang lalake, na sa kasamaang palad, ay kalbo. “Assistant Director—” Ang sabik na napromote siya bigla ay nanigas bigla sa mukha niya. Tumitig siya sa akin na parang nagmamakaawa ang ekspresyon niya at sumisigaw, “Pakisaup, huwag ako, ma’am.”

kalmado at maingat na tanong ni Lolo Joaquin sa kausap. Agad namang nag bago ang timpla ng mukha ni Lola Isabel. Biglang nag salubong ang kaniyang dalawang kilay habang mas diniin pa ang sarili sa pader at nag patuloy sa pakikinig. “Ang sama talaga ng ugali!” madiing bulong ni Lola Isabel sa kaniyang sarili.

Kaya balak ko na saka na lamang sabihin. "Saka hindi ba't sabi mo rin na hindi mo pa nabibisita ang namayapang lola mo? Hindi mo pa napupuntahan iyong dati ninyong tirahan na pinasunog nung halimaw." Dagdag na paalala pa ni Isabel na talagang inuudyok akong lumipad na pabalik ng Maynila.