Il Principe Novels & Stories

Ilang saglit pa ay tumigil si Flame sa isang napakalaking tarangkahan nagawa sa purong ginto. "Ako, si Prince Fyro Flame Hugh, ang ikalawang prinsipe at humihingi ng pahintulot upang pumasok!" Sigaw nito sa harap ng tarangkahan. Bigala namang umuga ang tarangkahan at unti-unti itong bumukas at nang tuluyan itong bumukas ay nakita naman ang napakaganda at napakagarang pulang karpet, ngunit..

“Hindi ko pwedeng gawin ‘yon, alam mo naman na pwede kaming ma-trace ng prince na ‘yon kapag ginamit ko ang card.” “Do you still hoping na hahanapin ka pa ng prince na ‘yon? What’s his name again? Rashid Ibrahim Kalif Al-Khalifa, wow pang-prinsipe talaga ang name ng boylet mo. Girl ang tagal na panahon nang lumipas ‘no. Kung talagang hahanapin ka niya kayang-kaya niyang gamitin ang pera at kapangyarihan niya.”

Siguro nagkataon lang. “Hmm... Nathalie. Maganda. Bagay nga talaga sa’yo,” sagot niya. “Ako nga pala si Sir Rafael. Ako ‘yung bagong principal dito.” “Ah! Opo, kilala ko na po kayo,” sagot ni Natnat habang umayos ng upo. “Ikaw po ‘yung nag-salita sa harap kanina. Tapos may flag at mic!” Natawa si Rafael. “Tama ka. Medyo kinabahan pa nga ako noon, eh. Dami nyong bata. Parang ang dami-dami nyong mata!”

What a small world. Hanep talaga magbiro ang tadhana. Iyan ang nasa isip ni Cindy habang nakatitig sa mukha ng lalaking masungit na nakausap niya noon na walang iba kundi ang dapat ay groom ni Lucy na ngayon ay magiging groom na niya. Si Adam Aldana ng Aldana Group. Kilala ni Cindy sa pangalan ang CEO ng Aldana Group ngunit kahit kailan ay hindi pa niya ito nakikita. At maging si Lucy ay hindi pa rin nakita ang mukha ni Adam. Kung nakita kaya ng pinsan niya ang mukha ni Adam at nakita nitong napakaguwapo at umaapaw ang sex appeal ng groom niya kahit na nakaupo lamang ito sa wheelchair, papayag kaya siyang pakasalan ang binata?

At nang makita nila kami ay mabilis silang yumuko na hindi ko alam kung bakit. "Magandang gabi, Prinsipe Pierre Atryo." Napatingin ako sa katabi ko na inaawat sila Captain na huwag nang lumuhod. Nanlaki ang mga mata ko. Isa siyang prinsipe?! ###

“Ayos lamang iyon, Princess Monica.” “Kunsabagay, guwapo rin naman ang prinsipe ng Karan. Hindi ka na lugi sa kaniya. Pero paano si . . .” Huminto ako sa pagsasalita upang hayaang maisip ni ate kung sino ang taong tinutukoy ko. Alam kong alam niya kung sino ang tinutukoy ko. “Si France?” Gumuhit ang lungkot sa mga mata ni ate habang ibinaba ang kaniyang tingin. Nararamdaman ko ang panghihinayang sa mga mata niya.

tanong nito na hindi nagbabago ang pagka seryoso ng mukha. “Naaalala, ang alin?” nagmamaang-maangan na tanong niya. Pero nanatiling nakatitig sa kanya si Sebastian na tila ba inuusig siya. Dahil doon pinagmasdan niya ang mga mata nito. Namangha siya sa mata nito na kakulay ng tsokolate, hindi rin nakalagpas ang mahahabang pilik mata nito na dinaig pa ang sa babae. Hindi niya namalayang nakatitig na pala siya sa kabuuan ng mukha nito na ang sarap pagmasdan.

Anyone who argued would basically be making enemies out of the Romanovs', at hindi pa sila nasisiraan ang bait para gawin yun. At para naman sa mga kadalagahan na narito ngayon ay inggit na inggit sila kay Althea dahil parang isang eksena sa fairy tale ang nangyari. Para siyang prinsesa na iniligtas ng isang prinsipe. At sa totoong buhay naman ay para naman talagang isang prinsipe si Giovanni, sa itsura at estado palang nito, kaya patay na patay rito ang nga kababaihan.

ani Prinsipe Maxilion sabay halik sa kamay nito. "Ako'y nagagalak na muli tayong nagkita, mahal na Prinsipe," pagsisinungaling ng babae. Ni-describe ng narrator bilang isang magandang babae at may maganda rin na boses ngunit pangit ang ugali. Isang m*****a at mata-pobreng babae kaya sobrang tuwa nito na siya ang piniling pakasalan ng Prinsipe sa pamamagitan ng pagpanggap niya bilang babaeng narinig na kumanta at nagbigay ng pagkain sa Prinsipe sa kagubatan.

Nagpasalamat naman siya na binigyan siya ng Diyos ng matalas na utak. "Tungkol yun sa isang prinsipe,"panimulang kuwento ng binatang Castillo. "Isang araw, naglalakad ang prinsipeng ito sa isang malaking mercado. Sa paglalakad niya ay nakakita siya ng isang magandang babae na sa ganda ay nabihag kaagad ang puso niya. Lalapitan niya sana ito ngunit tumakbo ito at nakita pa niyang ninakaw ang mangga sa isang tindahan. Sinundan niya ito para dakpin para hindi hulihin kundi ipaalam niya sa dalaga ang pagkakamali nito. At aalukin niya din ng kasal. Hanggang sa naabutan nga niya ang babaeng magnanakaw ng mangga. Nakatalikod ito ng makita niya, lumapit siya at agad niyang hinalikan ito sa labi dala