Inang Wika Novels & Stories

ALIPIN C32 ANTHONY POV “Are you ready Son?” Narinig kong wika ni Mommy kaya lumapit ako sa pinto at binuksan ito. “Yes Mom,” Wika ko sa kanya. “Let’s go Love!” Ngiting wika ni Abegail habang papalapit ito sa amin.

wika ko sabay pahid ng isang butil ng luha na tumulo mula sa aking mata. "Mama, naman e. Pa, baka naman nandito lang siya. Hindi pa naman niya alam dito. Hindi niya memorize ang babaan at sakayan. Hindi rin siya magaling magsalita ng Español." natataranta kong wika kay Mama at Papa. "Tumawag ka na ba sa Pulis? Nag-report ka na ba?” si Papa.

biglang wika ni Eiden. Tumingin si Kiara kay Kara. “Ano ‘yon, baby?” “Gusto ko rin pong subuan niyo ako, Mommy. Please?” malambing na wika ng batang babae. Halos mapuknat ang labi ni Kiara sa pagngiti. “Sus. Iyon lang naman pala. Akala ko kung ano na. Hindi ka dapat mahiya magsabi sa akin no’n, baby. Lalo na kung kaya ko naman gawin.”

wika ng installer. She smiled and nodded her head. “Thank you so much.” Nang makaalis ang installer ay narinig niyang tumili si Angelica sa kabilang linya. And oh, yeah. Kausap niya ito ngayon sa phone. Face Time. Wala, e. Mas mabilis pa yata itong mangulila sa kanya kaysa sa aso niyang naiwan sa bahay nila sa Manila. “Pole de dansu shiteru kimi ni aitakute tamaranai! Galingan mo ah!” sabik nitong wika. [translation: I can't wait to see you dancing on the pole!]

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

pagsisinungaling na wika ko. "Hindi ganyan ang inaasahan kong sagit Adi"wika naman ng aking Ina. "Nanghaling kami sa Vadieyan Mahal na Reyna"diretsong wika ni Luna na nakatingin sa may bandang lupa. "Sinasabi ko na nga ba at talagang--"putol na wika ng Hari. "Malupit sila! Wala silang awa."dagdag pa ni Luna.

Masuyo niyang wika “Pero…pero, parang hindi naman yata ako welcome dito eh. Dapat pala, hindi na ako pumunta. Dapat pala, hinintay na lang kita sa bahay.” Naluluha ko nang wika “Silly girl…bakit ka ba naiiyak? No! Tisay, sinabi ko naman sa iyo na anytime, welcome ka dito eh. Sshh, don’t cry, okay. Just wait here, ako ang bahala sa kanila.” Masuyo nitong wika. Napatingala naman ako sa kanya at sunod-sunod na tumango

inis ko namang wika sakaniya. “kapag hindi mo sasabihin kung nasaan siya hahalikan kita!” seryuso nitong wika kaya napalunok Naman ako kaagad ng laway, kinakabahan din ako at mukhang uminit bigla Ang Mukha ko. “U-umalis kana Wala Kang mapapala sakin” kinakabahan ko namang wika. “Are you trying to pissed me off!” inis nitong wika Sakin.

wika nito “Ate, nandito ako sa loob ng opisina ng coffee shop. I don't know what's going on but why is that? Why do so many people know me?” taranta niyang wika. Napa English pa talaga siya dahil sa kaba.

naka-unan cya sa dalawang binti nito. "I miss you Babe..." wala sa sariling wika nya. "Ilang oras pa lang lang akong nawala na-miss mo na ako agad?" Natatawang wika ni Inigo, sinasakyan nito ang amats ya. "Bakit ka kasi naglasing eh hindi ka naman uminum?" tanong nito sa kanya. Hindi naman ito galit habang pinagsasabihan cya. "Gusto ko lang ma-exprience na uminum, saka kasama ko naman ang mga kaibigan ko at dito naman ako sa loob ng resort kaya malakas ang loob ko!"