Introverted Boss Novels & Stories

At mas lalong alam niya na ang takbo ng utak ng kanilang boss. Pansin niya na talagang mainitin at tila parating galit ang kanilang boss kahit na anoman ang gawin mo. Hindi niya iyon maintindihan. Wala naman talagang dapst na ikagagalit dahil maayos naman magtrabaho ang kaniyang mga empleyado at maayos din ang takbo ng kompanya. Kaya hindi alam ni Nelvie kung bakit parating galit ang kanilang boss.

Pinipilit na ikalma ang sarili. He smirked before nodding. "Join me," he said casually, while his cold gaze locked on me. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Anong klaseng boss siya? Nagawa niyang yayain na makipag-inuman ang empleyado niya. "Pasensya na po, Sir. Pero oras ng trabaho at hindi po ako pwedeng tumambay at makipag-inuman kasama ang boss ko," walang ligoy kong tugon.

Mahabang lintaya pa nito habang palapit kami sa isang kulay itim na pinto. May nakalagay na CEO's Office. May nakalagay pang don't disturb me. Mukhang tama nga ang description ko sa boss nila rito. Mukhang strict nga ito. Tsaka, bakit bawal ako tumingin sa mata ng boss? Bampira ba siya? "Come in." Sabi pa ng malamig na boses mula sa loob. Oo! Malamig talaga! Kinabahan tuloy ako lalo. Boses pa lang ay halatang nakakatakot nga ito.

“Okay naman sa akin dahil wala naman akong kasama sa bahay. K-kaso, si Boss po iyon, e. What if nanakit siya? ‘Di ba?” “Bossy lang siya. Saka ayaw niya talaga ng mali nang paulit-ulit. Pero hindi siya nananakit ng physical.” Nakahinga ako nang maluwag sa narinig. “Pero ‘wag mo nang pilitin ang sarili mo kung ayaw mo sa ganitong trabaho. Kung hindi lang ako secretary ni Boss, baka grinab ko na ‘to. Sa laki ba naman kasi ng sasahurin.”

mahinahong saad ko. "Naku po, Ma'am. Mahigpit ang bilin sa akin ni Boss na bawal ka lumabas, puwera kung papasok ka sa school." "Sige na po, please. Huwag na lang po natin sabihin," nagmamakaawa kong pakiusap rito. "Maraming tauhan si Boss Caden sa mansion. Baka magsusumbong ang mga iyan," nag-alalang saad ni manong.

Wait lang, kilala ko siya. Adrian Velasquez. CEO ng Velasquez Holdings. Ang pinaka-hot, pinaka sikat, at pinaka misteryosong boss sa buong bansa. May mga chismis na engaged na siya sa anak ng senador, pero wala pang kumpirmasyon. Laging headline, pero bihirang makunan ng interview. Untouchable, cold hearted, genius businessman. At ngayon, kaharap ko siya, basang sisiw, umiiyak. Bakit ngayon pa?

"I hired you, remember? I can call you by your first name." "But I work for the company, not for your personal entertainment." That earned a low chuckle from him. He sat on the chair across my desk and leaned back like he owned the entire world. Well, technically he does own half of it, kung net worth lang pag-uusapan. "You haven’t changed," he said, eyes trained on me. "Unlike you." "How so?" "You ghosted me. That counts as a major personality flaw, don’t you think?"

pilit kong pag-iiba ngunit inunahan akong magsalita ni Julian. "I... am her boss, Mr. Vanzant." Lihim kong kinagat ang ibabang labi ko at napapikit sa pagsisiwalat ni Julian. "W-What?" "You heard it right, Mr. Vanzant. I am her boss and she is my secretary. Excuse me, because we are in a hurry. I don't want my time to be wasted," seryoso pa'ng sabi ni Julian bago niya kunin ang kamay ko at hinila paalis.

litanya niya, sobrang kalmado lang at kumportable para bang, matagal na kaming magkakilaa the way he speaks. “Kaya pala parang sanay ka na sa mga bigating mga boss,” sabi ko at bahagyang natawa. “Sanay? siguro. Pero hindi ibig sabihin madali,” balik niya. “He’s… intimidating, but fair. At least, most of the time.” saad niya, deretsyo lang ang tingin sa kalsada. “Hmm,” napangiti ako. “Interesting choice of words.” saad ko pa.

“You can go back to your table.” Bumalik siya sa pagtipa sa computer, hindi ko alam kung ako lang ba o sadyang biglang gumaan ang atmosphere ng paligid. When he talks about the job, he’s so enthusiastic. Bumalik ako sa aking table ngunit hindi ko maiwasan na lumingon paminsan-minsan sa kaniya, ang boss ko sa huling pinagtrabahuan ay hindi nalalayo sa edad ni papa at grabi ang ugali na parang binili niya ang pagkatao ng employees.