Introverted Boss Novels & Stories

At mas lalong alam niya na ang takbo ng utak ng kanilang boss. Pansin niya na talagang mainitin at tila parating galit ang kanilang boss kahit na anoman ang gawin mo. Hindi niya iyon maintindihan. Wala naman talagang dapst na ikagagalit dahil maayos naman magtrabaho ang kaniyang mga empleyado at maayos din ang takbo ng kompanya. Kaya hindi alam ni Nelvie kung bakit parating galit ang kanilang boss.

Pinipilit na ikalma ang sarili. He smirked before nodding. "Join me," he said casually, while his cold gaze locked on me. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Anong klaseng boss siya? Nagawa niyang yayain na makipag-inuman ang empleyado niya. "Pasensya na po, Sir. Pero oras ng trabaho at hindi po ako pwedeng tumambay at makipag-inuman kasama ang boss ko," walang ligoy kong tugon.

Naging mainitin din Ang ulo at parang laging may world war III sa kumpanya. Pati mga employee na dating magiliw sa kanya ay napalitan ng takot. Sa tuwing babatiin Siya ng mga ito sa umaga, pagdating ay palaging kunot Ang noo at seryoso. Parang ibang tao na Siya. Malayo sa dating alam ng lahat mabait, magiliw at positive vibes lang na boss nila. Pabagsak na naupong muli si Darcy. Pinaikot patalikod paharap sa glass window Ang kanyang swivel chair.

Dali-dali niyang sinubmit ang reports sa manager nila. "Let's all welcome the CEO of Montevallo Enterprises!" anunsiyo ni Manager Norma pagkapasok ng boss nila. Gulat na gulat ang lahat nang nakita ang itsura ng boss nila. Hindi sila makapaniwalang may itsura pala ito kasi ang buong akala nila ay pangit ito kaya ayaw magpakita sa kanila. Laglag ang panga ng mga babaeng empleyado. Para silang na-love at first sight nang nakita ang binata kahit blangko ang ekspresyon ng mukha nito. Hindi mapigilan ng ilang mgs empleyado ang mapatili nang biglang ngumiti ang boss nila.

Mahabang lintaya pa nito habang palapit kami sa isang kulay itim na pinto. May nakalagay na CEO's Office. May nakalagay pang don't disturb me. Mukhang tama nga ang description ko sa boss nila rito. Mukhang strict nga ito. Tsaka, bakit bawal ako tumingin sa mata ng boss? Bampira ba siya? "Come in." Sabi pa ng malamig na boses mula sa loob. Oo! Malamig talaga! Kinabahan tuloy ako lalo. Boses pa lang ay halatang nakakatakot nga ito.

mahinahong saad ko. "Naku po, Ma'am. Mahigpit ang bilin sa akin ni Boss na bawal ka lumabas, puwera kung papasok ka sa school." "Sige na po, please. Huwag na lang po natin sabihin," nagmamakaawa kong pakiusap rito. "Maraming tauhan si Boss Caden sa mansion. Baka magsusumbong ang mga iyan," nag-alalang saad ni manong.

Wait lang, kilala ko siya. Adrian Velasquez. CEO ng Velasquez Holdings. Ang pinaka-hot, pinaka sikat, at pinaka misteryosong boss sa buong bansa. May mga chismis na engaged na siya sa anak ng senador, pero wala pang kumpirmasyon. Laging headline, pero bihirang makunan ng interview. Untouchable, cold hearted, genius businessman. At ngayon, kaharap ko siya, basang sisiw, umiiyak. Bakit ngayon pa?

"I hired you, remember? I can call you by your first name." "But I work for the company, not for your personal entertainment." That earned a low chuckle from him. He sat on the chair across my desk and leaned back like he owned the entire world. Well, technically he does own half of it, kung net worth lang pag-uusapan. "You haven’t changed," he said, eyes trained on me. "Unlike you." "How so?" "You ghosted me. That counts as a major personality flaw, don’t you think?"

pilit kong pag-iiba ngunit inunahan akong magsalita ni Julian. "I... am her boss, Mr. Vanzant." Lihim kong kinagat ang ibabang labi ko at napapikit sa pagsisiwalat ni Julian. "W-What?" "You heard it right, Mr. Vanzant. I am her boss and she is my secretary. Excuse me, because we are in a hurry. I don't want my time to be wasted," seryoso pa'ng sabi ni Julian bago niya kunin ang kamay ko at hinila paalis.

Apat na araw pa lang akong nagtatrabaho kay Conrad, pero kitang-kita ko na agad kung paano niya tratuhin ang mga empleyado niya. Akala ko masungit na siya noong una, pero mas masungit pa pala. Para siyang dragon na may apoy sa bibig. Lahat ng nakikitang pumapasok sa opisina niya ay halatang kinakabahan, namumutla, o nakikisuyo na lang para ibang tao ang mag-abot ng dokumento sa kanya. Wala talagang empleyado na hindi takot sa kanya. Their reactions say it all. Conrad is an awful boss, a tyrant. Wala siyang pakialam sa mga empleyado niya.