Novel & Cerita Introverted Boss

Bakit parang dumampi na sa katawan ko ang kanyang kamay. "Pinsan mabait ang ating boss, may pagkaistrikto nga lang kapag trabaho ang pag-uusapan. Siya yung tipo ng taong huwag dadalhin ang personal mong buhay sa trabaho pero nakakaintindi naman siya sa mga emergency. Galit din siya sa makalat na opisina, gusto niya maging organize. Para sakanya, malinis kang tao kung malinis din ang cubicle mo. Pinakahuli, impromptu siya humihingi ng reports. Kaya niya ginagawa yun para masiguradong lahat ng empleyado ay nagtatrabaho hindi pumipitiks." Mahabang paliwanag niya pero ni isa walamg pumasok sa isip ko.

Ibinuhos niya ang kanyang lakas sa mga proyekto ng kumpanya, ngunit ngayon, may kakaibang kahinahunan at empatiya sa kanyang pamumuno. Sa isang pulong kasama ang kanyang mga empleyado, napansin nilang tila may malaking pagbabagong naganap sa kanilang boss. Mas kalmado na siya, mas bukas sa mga ideya ng iba, at mas mabilis ngumiti. Ang dating Jal na kilala bilang isang mahigpit at walang pakialam na CEO ay tila naglaho, napalitan ng isang tao na mas malapit sa kanilang mga puso.

sabi ko at ngumiti ng pang-aasar sa kaniya na sinamaan lang niya ako ng tingin pero agad ko rin inayos ang sarili ko dahil baka mamaya hindi siya makapagtimpi sa akin ay bigla akong sakalin. Minsan mahirap biruin si bossing dahil sineseryoso ang lahat ng bagay iyong tila bang walang sense of humor sa katawan, I will suggest later na mag-enroll siya sa workshop kung paano mag-joke at tumanggap ng joke para hindi siya napagiiwanan ng panahon.

Hindi ko alam kung insulto iyon o compliment. Bago pa ako makasagot, bumukas ang pinto. At doon siya pumasok. Ang boss ko. Naka-dark navy suit. Walang kaabog-abog ang lakad, parang hindi lang boardroom kundi buong building ang pagmamay-ari niya. Well, oo nga pala, pagmamay-ari nga niya. Pero hindi lang iyon ang dahilan kung bakit biglang tumigil ang mundo.

aniya pa dito. "trip ko talagang tawagan ka kapag nasa opisina ka. Gustong-gusto ko kasing marinig yung boses ng ibang personalidad mo." anito na animo'y nang-aasar. He's different when he's with his friends. He's jolly, loves to make a joke, and he laughs a lot but when he's at work specifically in his office, he acts differently. He's strict and as his employees and other people say, evil. He's the cruel one when it comes to taking leads. He wants everything to be perfect and he wants his employee to be responsible and has a respect to him. When your nice, you tend to get taken advantage on. When your nice, they will feel that their assigned works can be done later even if the due is now.

Sana lang ay hindi ko siya maabutang badtrip dahil manganganib ang trabaho ko. Matapos kong i-check ang mga nasa folder ay dumiretso na kaagad ako sa office niya. Kinakabahan pa rin ako kapag ganitong times na pinapatawag niya ako. My boss is unpredictable. Ang bipolar niya at hindi mo malalaman kung kailan siya okay o hindi. Kapag natyempuhan mong bad mood siya ay magsimula ka nang lumayo sa kaniya dahil hindi ka na aabutan pa ng gabi sa kumpanya kapag pinainit mo pa lalo ang ulo niya. Gano'n siya kalupit na boss. Kahit anong paliwanag mo sa kaniya, sarili lang niya ang paniniwalaan niya kahit mali.

I asked, not even thinking that he is my boss. We're still on that position while we're talking. My heart is pounding like crazy as we both stare at each other. He swallowed as his gazes darted on my lips. Pakiramdam ko matutunaw ako pero nandoon pa rin ang tapang na titigan siya nang ganoon katagal. Bakit ako kinakabahan palagi sa titig niya? Alam kong hindi ako takot sa kaniya, napatunayan ko iyon sa nagdaang buwan at panahong nakakasalamuha ko ang lalaki. Alam kong kahit masungit siya ay may kung ano sa kaniyang nagpapakampante sa akin, parteng alam na hinding-hindi siya tulad ng akala ko. He is soft hiding from his facade as a ruthless boss of this company.

CHAPTER 44. Someone POV. 6 years later... Aligaga na naman ang mga empleyado sa monteverde's empire nang dumating ang kanilang boss, masyado itong maselan at mapanuri sa lahat at nakakatakot ito kung magalit at kunting pagkakamali lang nila ipagdasal mo nalang hindi ka matanggal sa trabaho. Ang layo ng ugali ng dating boss nila sa anak nito parang pinag lihi sa sama ng loob, ni minsan hindi nila ito nakikitang ngumingiti laging itong seryoso, madilim ang mukha at hindi mo mababakasan ng kahit anong emotion ang mga mata.

"I'm sure hindi rin 'yan tatagal." "Yeah, wala namang tumagal na secretary si Sir Lucas e." "E paano ba naman, ang tapang. Laging galit, kakatakot!" Bulong-bulungan ng mga empleyado habang pasimpleng tumitingin sa'kin. Nakaramdam tuloy ako ng kaba dahil mukhang kilalang-kilala nila ang boss ko. At mukhang kinatatakutan ito rito hindi dahil s'ya ang may ari nito. Kung hindi dahil sa awra nito at awtoridad.

saad ng isa sa mga lalaki na nakasuot ng kulay itim na jacket at may kalakihan ang mata nang wala itong nakita na kahit ano sa kanya. “Bilis! Pumasok ka na sa loob. Kanina ka pa hinihintay ni Boss Rain! Malapit na siyang mainip baka hindi muna maabutang buhay ang mag-ina mo!” Tila demonyong ngisi nito na natutuwa pa na may mangyaring masama sa kanyang mag-ina. Ano pa nga ba ang asahan niya sa mga taong hired killer. Trabaho na nila ang kumitil ng buhay kaya hindi na sila makaramdam ng awa at konsensiya.