Irreplaceable In Tagalog Novels & Stories

Gold 'yun kaya sana naman ingatan n'ya. "Tutal nalalapit na rin lang naman ang kaarawan ng Regina ay balak ko sanang ito na lang ang aking iregalo." Kahit minsan ay hindi ko maintindihan ang sinasabi niya pero nagets ko naman na balak n'yang iregalo 'yun sa kung sino. Napapikit ako, wala na ata akong magagawa. Ang hirap tumanggi. Wala ba talaga no'n sa mundong 'to? "Oo, tulad ng iyong tsinelas at kuwintas ay wala itong katulad sa pamilihan kaya naman mas matutuwa ang Regina kapag ito ang iniregalo ko sa kanya."

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?

irap ko rito " opo next time magrereview na po ako pero papano yan pati ikaw hindi makakasama sa hiking?" saad nito " ano kaba ayoko rin naman na sumama sa ganun no! nakakapagod kaya yun" sabay upo ko sa silya ko " naku ayaw mo lang makasama si sir gideon eh!!!" pang aasar nito " tigilan moko kung ayaw mong tusukin ko yang mata mo ah!!!" irap ko rito" ehe... sarry " piece sign nito

bali wala kong sabi sa kaniya "Ay ganon, kawawa naman kayo" sabi pa ni Irene dito at mukang nainis naman ang mga ito at sumugod saamin kaya napaseryoso na ako. Tatlo ang kalaban ko habang dalawa naman kay Irene

'Yong ngiti na iyon ni Rain ang naging dahilan kung bakit kahit magkaaway silang nag-umpisa ay nahulog pa rin siya sa binata. "Yeah?" He frowned. "I lied," she sobbed. "I still miss him. Every second of my life, Kade... Every beat of my heart longs for him. I missed him so much that everytime I see you, it just breaks my heart that no matter how much you look like Rain, you just--- you just couldn't be him," she was lying again dahil ang totoo, ito naman talaga si Rain. "Because whenever you're around and I wanted to run and hug you, I know I couldn't. You are not Rain. But I always see him in you. Know what that means?"

Nilagay niya sa tenga niya ang phone habang diretsong nakatingin sa akin. "Paano ka makakatawag dito? Gumagamit ka ba ng social media para tawagan ang Doctor na iyon? ” Naguguluhan kong tanong kung bakit niya nagagawa iyon gayong wala siyang network dito. "Hindi ako." Nagsalubong ang mga kilay nito. "Gumagamit ako ng iRoaming." "IRoaming?" Magtatanong ako. Ganun na ba ako ka ignorante sa mundo? “Ito ba ay isang bagay na magarbong? I mean, mayaman lang ba? ”

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Nagkibit balikat pa siya at may pagmamalaking itsura ang pinakita niya. Ngumiti ako. "I miss you..." sabi ko kay Rebecca. Natigil siya sa pag-nguya at biglang lumungkot ang ngiti niya. "I miss you more." she awed. Rebecca was all I have. My only friend and my family. It's hard to be separated, lalo na at alam mong nag-iisa ka nalang. Walang malalapitan, masasandalan o makakasama.