Novel & Cerita Is Loving A Verb

Love is like an empty can, it is useless, noiseless if no element would touch it. I like everyone else blame love when things get rough, being the wrecking ball, doing the pathetic drunk calls, and non-stop crying like a river. Little did we know that Love is a noun. It's the person who turns it into a verb. "Cheers, guys!" Itinaas ko ang hawak na bote. Sabay sabay naman silang sumunod. Matapos ang gabing ito kinabukasan panibagong pakikipag laban nanaman sa sarili kong laban.

He said it sarcastically. I scoffed and gritted my teeth. "No need. You have already made me fall in love with you. What is the point of it? Hating you doesn’t do me any good at all. Why should I bother to suffer? Pshh." I pouted. I just declared that I love him when it should have been said in my mind.

["Hindi kita inuuto, honey. Yun talaga ang laman ng puso at isipan ko ngayon, pagod ako at alam kong ikaw ang dapat kong puntahan o tawagan para mapahinga ang isip, puso at katawan ko" He suddenly paused, and the next word he said was blown my heart beat so much. [I love you, hon. I really do."] Isang impit na tili ang pinakawalan ko at alam kong narinig iyon ni Vincent. Hindi ko na mapigilan, ayaw ko ng pigilan dahil simula't sapol siya lang naman ang tanging minahal, mahal ko at mamahalin pa habang buhay. "I love you too, honey." i whispered with all love.

Binaling niya ang tingin dito at nakatingin lang ito sa kaniya ng nakakaloko. "Isa." Suway niya rito. "I love you." Balik na sagot nito sa kaniya. Namula naman ang kaniyang pisngi at umiwas ng tingin dito. Pagkatapos niya umamin kahapon ay hindi na maawat si Dior kakasabi nito sa kaniya ng I love you at mas lalo ito naging clingy sa kaniya. At hanggang ngayon ay hindi pa rin siya masanay, nahihiya pa rin siya sa binata.

Halos hindi pa rin ito makatingin sa kumakausap sa kanya "Bakit ba ang init kaagad ng ulo mo? Nagmamagandang loob lang ako sa iyo. Ang ganda ng umaga oh. Magandang simulan ang araw na ito ng nakangiti. Tara na... sakay ka na sa akin," - Grievo.

bulong ng lalaki sa kaniya. "Bahala ka jan matutulog na ako" inirapan naman niya ito. Jhezter Chuckle. "I love you" wika ng lalaki na nag pabilis ng tibok ng puso niya. Kaysarap pakinggan. "I love you too" tugon niya dito sala siniil ng halik ang lalaki.

sagot naman ni Amanda sa kanyang kaibigan. “Hays, ganyan talaga girl. Hayaan mo na ‘yang love life ng kuya mo. Hindi mo kailangang pagka stressan ‘yan. I-enjoy na lang natin to.” wika ni Sherwin sa kanya. Hindi na umiimik si Amanda, ayaw niya na rin’ pang pag-usapan pa ang hindi pag pa-pansin sa kanya ng kanyang kuya.

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

Wala naman nagtangka na awatin sila kahit na may mangingilang tao ang nandoon dahil akala ng mga ito na may lovers quarrel silang dalawa. "Umupo ka na lang ng maayos kung ayaw mong malaglag," walang ganang sabi ng driver pagkatapos siyang paupuin nito sa upuan ng motor saka naman dali-daling sumakay ang driver at pinaandar ang motor. Dahil sa pagkabigla ni Yara ay napakapit siya sa balikat ng driver gawa na rin ng takot niyang malaglag siya.

Ang isang kamay niya ay nasa dibdib ko na at mas lalo pa akong parang mababaliw nang s******n niya pa ang kabilang s*s* ko. "Aahhh... Baby, I love it. Don't stop please..." Mas lalo niya pa ngang pinag-igihan. Nilamas na niya nang dalawang kamay ang dibdib ko habang salitan na sinipsip at kinagat-kagat pa nito ang n*pp** ko.