Novel & Cerita Isa Isa Floral

sarkastikong sabi ni Isabella habang nakangisi. "I have no idea what you're talking about. Manahimik ka na lang at mag-focus sa presentation," malamig na tugon ni Sebastian. Pero bago pa man makapagsalita muli si Isabella, hinarap niya ito nang diretso. "And about the flowers you sent to Savannah... stop messing up with my wife. We better be professional to each other since I am your biggest investor, Isabella. Don't make me lose my temper."

Kundi si Ismael na ngayon alam na niya at hindi na naman niya mapigilan na hindi lalong mapamahal ng husto sa lalaking iyon. Pero hindi niya ulit maiwasang mapatitig sa bouquet ng bulaklak. Kung isa o tatlong piraso lang ang natatangap niya, ngayon ay halos labing lima hangang dalapu't piraso ng rosas na ang natatangap niya mula kay Ismael.

Nakayuko lang siya, at walang sinasabi. Maya-maya, isang bungkos ng hyacinths ang inabot sa kanya. Biglang dumilim ang paningin ni Isabella. Totoo — paborito niya talaga ang hyacinths. Pero hindi niya akalaing alam pala ito ni Adam. **Ibig sabihin, sa lahat ng mga taon na lumipas, hindi pala dahil wala siyang alam kung paano siya pasayahin — kundi dahil hindi lang talaga siya ginustong pasayahin.

apaka ganda! "OMG! NASAAN TAYO!? ANGGANDA RITO, ANDAMING FLOWERS. MAY SUNFLOWER, ROSES, ANDAMI. IT'S LIKE HEAVEN" Masayang saad ni Irish at nilingon ang binata, ngumiti naman eto sakanya "Nasa Antipolo tayo, it's my Botanical Floral Garden" nakangiting saad ni Lucas "teka" saad pa neto saka lumabas nang kotse saka umikot sa kabilang pinto upang pagbuksan si Irish nang pinto, nagpasalamat naman si Irish matapos makalabas nang kotse na ikinangiti nang binata.

ani Isa kaya tumango naman ang binata “Kaibigan ko si Aliyah at madalas din kaming imbitahan ng kapatid mo kapag may okasyon dito!” paglalahad niya “Well, it makes sense! Iaabot ko na lang sa kapatid ko ang flowers!” ani Isa kaya sumagot naman agad si Troy “Isa, para sayo yan! Ikaw ang nasa isip ko habang binibili ko ang mga bulaklak!” matapat na sagot niya sa dalaga

Hindi sumagot si Isabella. Pero sa puso niya… Nagpasya na siyang ilagay ang malinaw na hangganan sa pagitan nila ni Arc. Boss at designer. Wala nang iba. ⸻ Kinabukasan… Pagdating ni Isabella sa opisina ng Vision Axis, isang malaking bouquet ng puting tulips ang nadatnan niya sa kanyang mesa. Napakunot-noo siya. “Kanino galing ito?”

"Hey, don't tell me you're allergic to flowers, but still, you gave me this?" Inilayo ko sa kaniya ang mga bulaklak. Nakakaawa naman itong taong ito. Mukhang kanina pa pinipigilan ang pagbahing. "It's okay. It will go away eventually. What's important is that I have flowers for you. Aren't you happy?" "I am more than happy, Ismael. I appreciate your effort. Thank you." I kissed the tip of his nose. "But next time, don't sacrifice your health for this, okay? I'll be fine with artificial flowers if you really want to give me one."

Kinikilig pa na paliwanag ni Florisa, kaya naman lumapit kaagad ako kay Fucklers para hindi na uminit pa ang ulo nito at ako na nga ang nagpaliwag ng lahat. "Si Bernard ang tinutukoy ni Florisa, natatandaan mo pa ba siya? Iyong kaklase namin nila Isadora nong 1st year College kami. Nagkataon kase na sa kanila pala yong restaurant na pinagdalhan sa akin ni Florisa kaya ayon nagkamustahan kami ng kunti." Paliwanag ko kay Fucklers, kahit hindi ko nararamdaman na nagseselos sya ay kailangan kong ipaliwanag sa kanya ang lahat para hindi pagsimulan ng hindi pagkakaunawaan naming dalawa.

I shook my head trying to get rid of this weird feeling. Dumaan muna kami ni Isabel sa isang flower shop. Iba talaga ang bango na nanggagaling sa mga fresh flowers. Nag-ikot ikot ako sa shop habang abala si Isabel sa pagpili ng flowers. "Good evening." Bati ng staff ng flower shop sakin with a smile on her face. "May napili ka na ba?" "Ohh not me." Magalang ko na sagot habang pareho kaming nakatingin sa mga nagkalat na iba't ibang kulay ng roses. "Bumibili yung kasama ko para sa mother nya."

“She’s a florist, “ ani Sebastian, kalmadong nagmamaneho sa gitna nang maluwag na daloy ng mga sasakyan. “ Hindi ba’t noon pa man gusto mo ng ayusin iyong mini garden sa bahay? Sa Isabella’s ako kukuha ng mga puwede mong itanim sa mga bakanteng lote pa doon.“ Unti-untin namang nawawala ang paninikip ng dibdib ni Etrella sa naririnig. Mayroong parte sa kaniya na ayaw pang maniwala kaya pinagpatuloy niya ang pag-uusisa hanggang sa ma-kontento sa sagot sa makukuha. “ P-Pero bakit parang nililihim mo siya saakin? “