Isa Isa Floral の小説・ストーリー

Nagpamewang siya at tiningnan ang matandang intsik na palagay ko ay amo niya, parehas kasi sila ng suot na uniporme. "Napakaimpossible mong babae ka!" Sita nung Intsik. "Mas impossible ka! Minsan lang mangyari ang Perseid Meteor Showertapos ayaw mo pa! Ang damot mo sa leave! Maging kamukha ka sana ng gulong ng bisikleta mo. Tse!" "Cassandra!" Cassandra. I heard that name again. The first word that came in mind was Cassandra Lily. One, if not most beautiful flower plant.

sarkastikong sabi ni Isabella habang nakangisi. "I have no idea what you're talking about. Manahimik ka na lang at mag-focus sa presentation," malamig na tugon ni Sebastian. Pero bago pa man makapagsalita muli si Isabella, hinarap niya ito nang diretso. "And about the flowers you sent to Savannah... stop messing up with my wife. We better be professional to each other since I am your biggest investor, Isabella. Don't make me lose my temper."

Mukha nga lang siyang maselan at maliit. Matapos makaalis ng reporter ay sila naman ni Evelyn ang umalis. At saka sila bumalik sa opisina at dumeretso sa kanilang department, napatitig siya sa bulaklak at naisip na maghanap ng plorera mamaya sa kanyang bahay upang ilagay dito ang mga puting rosas. Binigyan siya ni Ismael ng isang bouquet ng bulaklak, kaya natural na kailangan niyang bigyan siya ng magandang reputasyon.

Nakayuko lang siya, at walang sinasabi. Maya-maya, isang bungkos ng hyacinths ang inabot sa kanya. Biglang dumilim ang paningin ni Isabella. Totoo — paborito niya talaga ang hyacinths. Pero hindi niya akalaing alam pala ito ni Adam. **Ibig sabihin, sa lahat ng mga taon na lumipas, hindi pala dahil wala siyang alam kung paano siya pasayahin — kundi dahil hindi lang talaga siya ginustong pasayahin.

apaka ganda! "OMG! NASAAN TAYO!? ANGGANDA RITO, ANDAMING FLOWERS. MAY SUNFLOWER, ROSES, ANDAMI. IT'S LIKE HEAVEN" Masayang saad ni Irish at nilingon ang binata, ngumiti naman eto sakanya "Nasa Antipolo tayo, it's my Botanical Floral Garden" nakangiting saad ni Lucas "teka" saad pa neto saka lumabas nang kotse saka umikot sa kabilang pinto upang pagbuksan si Irish nang pinto, nagpasalamat naman si Irish matapos makalabas nang kotse na ikinangiti nang binata.

ani Isa kaya tumango naman ang binata “Kaibigan ko si Aliyah at madalas din kaming imbitahan ng kapatid mo kapag may okasyon dito!” paglalahad niya “Well, it makes sense! Iaabot ko na lang sa kapatid ko ang flowers!” ani Isa kaya sumagot naman agad si Troy “Isa, para sayo yan! Ikaw ang nasa isip ko habang binibili ko ang mga bulaklak!” matapat na sagot niya sa dalaga

Hindi sumagot si Isabella. Pero sa puso niya… Nagpasya na siyang ilagay ang malinaw na hangganan sa pagitan nila ni Arc. Boss at designer. Wala nang iba. ⸻ Kinabukasan… Pagdating ni Isabella sa opisina ng Vision Axis, isang malaking bouquet ng puting tulips ang nadatnan niya sa kanyang mesa. Napakunot-noo siya. “Kanino galing ito?”

lumingon siya sa kanila. Nagkatinginan ulit sina Ida at Freen bago nauunang magsalita si Freen. “Have you heard about the upcoming expo?” “Expo?” kunot-noong ulit ni Selene. “What expo?” “It’s a floral expo, Ms. S,” paliwanag ni Ida habang masiglang inaayos ang pagkakatali ng bouquet. “It’s an international gathering for flower shop owners, arrangers, suppliers… lahat ng involved sa floristry industry.”

The vibrant hues of roses, lilies, and daisies intertwined, creating a breathtaking sight that captured Marisse's attention. A mix of emotions washed over Marisse as she accepted the bouquet from Anthony's outstretched hand. She was touched by the thoughtfulness of the gesture, appreciating the effort he had put into selecting such a meaningful gift. The vibrant colors and sweet fragrance of the flowers seemed to symbolize a renewed hope and the potential for a fresh start. Marisse held the bouquet close to her heart, feeling a warmth spread through her. It was a gesture that spoke volumes, a silent apology for the pain he had caused and a promise of a brighter future. The flowers represente

"Hey, don't tell me you're allergic to flowers, but still, you gave me this?" Inilayo ko sa kaniya ang mga bulaklak. Nakakaawa naman itong taong ito. Mukhang kanina pa pinipigilan ang pagbahing. "It's okay. It will go away eventually. What's important is that I have flowers for you. Aren't you happy?" "I am more than happy, Ismael. I appreciate your effort. Thank you." I kissed the tip of his nose. "But next time, don't sacrifice your health for this, okay? I'll be fine with artificial flowers if you really want to give me one."