It's Prank Novels & Stories

Pipikit na sana ako ulit ng biglang magring ang phone ko. Walang pangalan na nakalagay sa contact pero kahit nagdududa ay sinagot ko parin. "You married the wrong person. Mag-iingat ka." Turan ng boses sa kabilang linya at pagkatapos ay pinatay agad ang tawag. Bigla akong kinabahan. Hindi ko alam kong prank ba iyon dahil hindi na ako nagkaroon ng pagkakataon na sumagot.

Her tears were flowing down without her permission but she can't stop them nor wipe them away. Although half of her was till hoping that it's not true. Umaasa pa rin siyang sasalubungin siya ng kaniyang daddy nang naka-ngiti sabay sisigaw ng "it's a prank, baby! Naloko ka namin this time, 'no?"

"Ay naku! Next time kayo sa'kin, ako naman magpaplano ng prank. Tingnan natin kung makakatawa pa kayo!" Pero alam ng lahat, iyon ang araw-araw nilang eksena—hindi kumpleto ang logistics kung walang palitan ng prank at banat. Kaya balik sila sa trabaho, mas magaan ang loob at mas mabilis pa ang galaw.

Sabi ko "Baka naprank call ka princess" sagot niya ng di makatingin sa akin or baka guni-guni ko lamang "Hmm baka nga" tanging nasabi ko lamang sa kanya "Hmm I gotta go may gagawin pa ako sa aking kwarto" paalam niya sa akin at naglakad na paalis Prank call? Paano niya nakuha yong number ko di ko naman binibigay ng basta basta yong number ko at sinabihan ko na din si Claire na huwag ibigay yong number ko kahit kanino.

sabi ng lalaki, “very formal.” Napalunok si Catie. Ramdam niya ang kabog ng dibdib niya. “Sir, I’m politely asking, please state your concern,” sabi niya, mas matigas na ang tono, “We do not entertain prank calls.” Tumingin sa kanya ang mga kasamahan. “Prank call?” ulit ng lalaki, parang nasaktan, “Ganoon na lang ba ako sa’yo?”

Para akong sira na nakikipag-usap sa hangin. "Katabi mo ba si papa G, dad? Pakitanong naman kung prank ba 'to? Ready na kasi akong tumawa, eh. Ibulong naman niya sa akin o, 'It's a prank!' parang kagaya sa mga napapanuod kong vlog," dugtong ko saka bahagyang tumawa. Kasunod no'n ay ang pag-uunahan ng mga luha ko.

"We'll take it one step at a time, Evelyn. And remember, this is just an agreement. We both know what we want from this." PAGKATAPOS ng usapan namin ni Mr. Martinez, bumalik ako sa desk ko, pero hindi ko maalis sa isip ko ang kakaibang sitwasyon na napasukan ko. Pretend to be in a relationship? It felt surreal, almost like a plot twist in one of those romantic dramas na pinapanood ko noong hindi pa komplikado ang buhay ko. Pero ngayon, ito na ang realidad ko—isang papel na kailangan kong gampanan, hindi lang para kay Mr. Martinez, kundi para na rin sa sarili ko.

"Sir, isang bilyon 'di ba? Pwede bang cash 'yan? Kahit kalahati muna bago ko sabihin kung nasaan siya? Hehe." Agad kong ibinato ang headset sa lamesa. "Prank caller! Mga walang hiya!" Hindi lang 'yun ang huli. Buong gabi, dumagsa ang libo-libong tawag. May mga nagpapadala ng edited na litrato sa email ko para lang makuha ang pera. May mga nagpapanggap na sila ang kidnapper at humihingi ng deposit sa bank account. May mga tao namang tumatawag lang para mang-asar o kaya ay magtanong kung totoo ba ang reward.

naputol niya dahil mas lalo pang lumakas ang tawa ng hinayupak. "Really, Joem? It's not funny, halos lamunin na ako ng kaba, takot at pag-aalala tapos tumatawa ka pa diyan? Your fake accident prank is not funny, asshole!" mas lalo akong nainis, hindi ko siya hinaharap.

' Hinihintay ko yung charot pero wala, wala ding 'It's a Prank! "How? No. No. Hindi ako naniniwala. You're kidding me!" I shouted. Iling ako ng iling dahil hindi talaga ako naniniwala, hindi ako makapaniwala. Kailan nangyari? Paano nangyari?