Its Fine In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

Nakapameywang at may irita sa boses na sabi nito sa akin. I just roll my eyes. "Hindi sa gano'n, Sel. Ayaw ko lang na naman na mas maging komplikado ang lahat. Ayaw kong lumala pa ang mga nangyayari dahil ang hirap buoin ang isang bagay kung wasak na ito." seryosong saad ko. Napabuga na lamang ito ng hangin sa ere at umirap bago nagsalita. "Whatever, Tam. Whatever,"

explain niya kaya nagpalinga-linga ako sa mga kasamahan namin at napansin ko ngang may mga katandaan na rin pala sila at kaunti lang kaming mga early 20s. "Yes, I'm a Filipino." amin ko sakaniya habang lumiko kami papuntang third class. "By the way I'm Alessandro and you are?" "Tyche Tuaze," pakilala ko sakaniya. I don't want to use my second name because it only reminds me of someone and I don't want to remember them here. "Nice name, okay Tyche rest well dito na raw room niyo eh," ngumiti siya sa akin at kumaway paalis habang ako naman ay pumasok na sa silid.

nagpupunas ng labing sagot ng dalaga. Ngunit hindi naman pinansin ng binata ang mga sinabi nito, what has in mind was different. He needs to confirm something.“Do you wanna play?” ----- Finally, he's here. Malapit na niyang makita ang ate niya. “ Are you sure, you'll be fine?” tanong ng pamilyang tumulong sa kanyang makalipad ng bansa.

Mukhang mas malala ang natamong pasa nito sa mukha kaysa kaniya. "Young Master, hindi ka na dapat nag-abalang bisitahin ako rito." Tangkang bababa si Tibor sa kama ngunit galit na nagsalita ang binata. "Diyan ka lang, at sino ang nag-utos sa iyo upang magpabugbog ng ganito?!" nakaangil niyang sita kay Tibor. "Kung hindi ka naging reckless ay hindi malagay sa panganib ang iyong tauhan!"

Slang nitong accent na sobrang nagpapagwapo sa kaniya. "A-ahmm... y-yes I'm fine." Nauutal kong sagot sa kaniya. "Well, then. Sorry again." He smiled and leave immediately. Shuta! Ang gwapo niya pag nagsmile. Para tuloy akong estatwa sa nangyayari sa akin ngayon. Hindi ako makagalaw. Sobrang lakas ng tama niya sa akin. Kopedo ang talim ng pana mo, hah! Naalala ko tuloy 'yung naging panaginip ko tungkol sa kaniya.

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa