Novel & Cerita Japan In Tagalog

"Kami ay mas malakas kaysa sa iyo!" Tumawa ulit si Uehara Yumi. "Anak, walang bansang mas mahusay kaysa sa Japan! Nananaginip ka!" "Nasaan ang pusa ko?!" Sumagot si Jordan, “Ako ang nagluto nito!” Ngumuso si Uehara Yumi. "Ignorante at supladong brat! Sayang naman ang gwapo mo! Ngayon, tuturuan kita ng leksyon at papasakop ka sa babaeng Hapon!"

sabi ko habang naka taas ang dalawa kong kamay a sign of surrendering defeat Shujin means master.. ngayon ko lang napansin, kapag nandito ba matik na matututo ka magjapanese? gago ano anime lang? "Sasanayin kita, emotionally, physically at mentally" "Magiging avatar na ba ako pagtapos nito?" Hindi niya pinansin ang tanong ko at patuloy lang siya sa pagtatalak Too many blah blah blah later, "Ilalabas natin ang kapangyarihan mo ng tuluyan"

Gulat na napatingin kami ni Dan habang si Dan naman ay napatakip sa bibig niya at halatang hindi makapaniwala. "Tol, What the fvck!" "Ayan, Ganiyan. Apir!" Umapir naman sa akin pabalik si Dan. Ayan, Good Dog. "Umiyak siya. Utak niyo madumi pa sa kanal." "Sensya na lods. Yung kanal ko, Kanal ng Japan." taas-noo kong sambit. "Tss. Asan si Bella?" walang emosyong tanong ni Klarence

nakangusong saad niya. “Hay naku Aira ha, pinapasakit mo ang bangs ko. Saang planeta ka ba galing at hindi mo alam ang Boracay? Saka ano? Lawa? Hahaha san mo nakuha yan? Hindi lawa ang Boracay hindi rin ilog, kundi dagat. Okay? Dagat yun.” Pagliliwanag ni Jamin. Para naman biglang lumiwanag ang mukha ni Aira sa narinig.

wika ni Lolo at seryosong tumingin sakin. "Yung pustiso niy—este, yung ano po…wala." Itinikom ko ang bibig ko at nagseryoso na. Baka mamaya ay pabalikin pa ako nito sa Japan, mahirap na. Pinagmasdan ko mula sa bintana ang tao, ang paligid…wala paring pagbabago. Ito na ba yung best? Ibang-iba ang Pilipinas kumpara sa Japan.

“Ano nga ba niya ako? Hmm. Maybe her ‘knight in shining armor’? Am I right, Imouto?” Napabaling ulit ako sa kaniya, hindi makapaniwala. His lips twisted as he wiggled his brows. Imouto? Ano nga bang ibig sabihin noon? Japanese nga pala siya. Baka language nila iyon? Hindi ko alam. Wala naman akong ibang alam na language bukod sa English, Tagalog at Bicol.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

If there was spring in the Philippines, this was the perfect example of the feeling of spring, the warm that coms after the cold winter snow. Juancho’s lips found its way to my forehead. “I love you, mahal kita, w*tashi w* anata wo aishitemasu, aishiteru,” bulong niya sa akin. “I love you too, mahal na mahal kita,” masaya kong sagot sa kaniya. “At last you’ve said it, hindi na lang ako sasagot sa Japanese mo kasi hindi ko alam okay?” pabiro kong sabi.

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

"Baka'iroo" sabi ni Mafuyu. [baka'iroo/baka yaroo] your idiot in japanese. "Ayan kana naman Mafuyu, nagsasalita kana naman ng salita nyo. alam mo naman nasa pilipinas tayo mag japanese ka."-Lance. "Sorry naman. kakagaling ko lang kasi sa meeting, lahat sila mga japanese. syempre mahahawa ka talaga."-Mafuyu.