Job Stress Quotes Mga Nobela at Kwento

“Just tired.” “Don’t lie to me.” I blinked. “Why does it matter?” “Because,” he said, tone firm, “you’re no use to this company if you collapse on your keyboard.” That stung more than I expected. “I’m doing my job.” He walked past my desk and scanned the report on my screen. “You’re overdoing it. You don’t need to prove anything.” “I’m not proving anything,” I muttered, voice soft. “I’m just surviving.” He looked at me then. Really looked.

Bakit nagalit siya? "Hey! Kanina ka pang tahimik, are you ok?" pukaw sa kaniya ni Cita habang naghihintay silang bumukas ang elevator. Napakurap siya at alangang tiningnan ang mga kasama. "May problema ba? Napagalitan ka na naman ba ng boss mo?" ani naman ni Jared. Alangan siyang ngumiti. "W-wala, may iniisip lang ako," dahilan niya. "Saka, medyo stress ako sa trabaho lately," dagdag pa niya. "Parang kailangan ko ng vacation leave."

“Magpahinga ka muna. Pwede rin na huwag ka munang pumasok sa kompanya. Ibibigay ko na lang sa ibang architect ang naiwan mong trabaho para hindi ka mahirapan—” Pinutol ko siya. “Kailangan kong pumasok. Magpapahinga ako ngayong gabi, pero tatapusin ko ang mga projects na hinahawakan ko.” Napatingin siya sa akin, malamig ang tingin. “Kira, bawal kang ma-stress. Kung hindi ka stress, mas mabilis tayong makakabuo.” Napakagat-labi ako. Ayokong makipagtalo pa. “Fine. Hindi muna ako papasok ng tatlong araw.”

Kaya naman alam ng lahat ang kanyang sitwasyon na napilitan siyang gawin at sundin ang gustong mangyari ng matanda ito ay dahil sa kanilang lahat na nagtatrabaho sa kumpanya. "Sir, maraming salamat sa sakripisyo mo. Alam namin na mahirap sayo pero ginawa mo pa rin kahit alam mong mahihirapan ka." "Wala iyon," huminto saglit si Jeopardy sa harap ng mga empleyado. "I'm fine, all of you no need to worry about me. Bumalik na kayo sa mga trabaho niyo." "Sige po sir, salamat po ulit." bumalik ang lahat sa kani-kanilang mga mesa para bumalik sa kanilang mga trabaho.

● ● ● "Yas, sige na ipakilala mo naman ako dun sa boss mo! Hinila mo kasi ako kanina eh!!" "Ano ba Jane! Di pwede, iba na lang! Ano na lang sasabihin nun, saka nakasimangot na nga kanina di ba? Di nga ako pinansin nung binati ko siya, baka bukas masesante na ako! Pag nawalan ako ng trabaho bukas, lagot ka talaga sakin!! Bat kasi hinila moko papunta dun! Nakakahiya tuloy!!" Reklamo ni Yasmin habang umiinom ng beer. Tila nawala ata ang lasing nito dahil sa mga nangyari. At pinangmulatan nito ang kaibigan nya na kanina pa siya nasstress sa ginagawa nitong pangungulit sa kanya.

“Maaari bang si Ms. Chloe ay na-impluwensyahan ng article na ito at nag-desisyon na hindi na sumipot? Naisip na ng manager na magpadala ng tao sa kanyang bahay para sa counseling. Kung tutuusin nag-umpisa ang pangyayaring ito dahil sa Fairlight.” “Kailangan ng Fairlight ng Estrenian translator, hindi siya,” wika ni Joseph na may malamig na boses. Bahagya pa siyang napasinghot sa kanyang ilong at sinabing, “Binigyan na natin siya ng pangalawang pagkakataon. Kung sumuko ang isang tao sa kanyang trabaho dahil lang sa mga iilang komento sa mga walang kwentang tao, ibig-sabihin lang na hindi nila kayang i-handle ang stress. Malamang, magiging sobrang sensitibo sila sa workplace sa hinaharap.” Sa

Habang patuloy lang sa paggalaw, inilapit niya naman ang mukha sakin at mapusok na hinalikan. Nawala na kami pareho sa sarili at nagpadala sa init ng katawan namin. Nang pareho kaming napagod, maingat itong bumagsak sa tabi ko. "That was amazing" sabi niya at weird na tumawa "Tanggal lahat ng stress ko sa work" "Justin, dahil magaling ka ngayon" sabi ko at ngumiti. Bigla niya naman akong tiningnan "Sasagutin na kita"

nakangisi at sarcastic na bulalas ni Kairus na kapwa nagpatawa sa amin ni Jay. Jay excused himself para mag order ng inumin niya. “Alam mo kung ako sayo namnamin mo muna yang leave mo. Baka imbes na gumaling ka mabinat ka pa sa sobrang stress,” naiiling niya pang sabi. Lumapad lalo ang ngisi ko. “Huwag mo kasi haluan ng kaharutan yung trabaho mo sa office para hindi ka naiistress,” natatawa kong sabi.

natatawa niyang kwento, kahit may katotohanang medyo masakit sa likod na biro. "You've always been used to that kind of environment, Magz. And you're mature enough not to let rumors shake your peace," Zhavie said with a light laugh, almost amused. Magz smiled, genuinely this time. "Well, stress just gives you wrinkles, Zhav," she joked, trying to lighten the mood. "So… I guess I don’t have anything to worry about regarding those rumors Jay heard yesterday," Zhavie said, sounding like a weight had finally been lifted from her chest.

sagot ng lalaki, halatang galit na galit. “Hindi niyo lang naiintindihan! Hindi lahat ng bagay sa negosyo, basta basta lang!” sumigaw siya, ramdam ang kaba sa boses. “Ah, hindi naiintindihan? E kung kami lang din ang nakararanas, boss, eh paano? Bawat minuto namin dito, pawis at pagod, at walang bayad? Aba, sobra na ’yan!” dagdag ng isa pang extra, tumatama sa dibdib ni Joaquin ang mga salita.