Job Stress Quotes Novels & Stories

sarkastiko niyang pagkakasabi. Pagkakataon ko naman para mangunot ang noo. Sinasabi niya ba na masama akong tao? Well, hindi ko din naman siya masisisi kasi kahit sino naman na makakaalam ng ginagawa ko sa buhay upang kumita ng pera ay ganoon ang iisipin. "I'm not my job," mataray kong sabi sa kan'ya. Isa lamang iyon sa mga english phrases na baon ko patungong New York. Hindi ko alam na magagamit ko 'yon ngayon.

I want a healthy relationship to avoid toxicity. "Full of workloads, Jessa. Nagkaroon ng problema sa isang big client, even the rest of my employees have to overtime to check the quality materials of the furniture that we are going to export these next week. I have to be present and I personally eyeing them," sagot niya. Kaya naman pala, now I know.

“Lumi, hindi maganda na stress ka sa work. Ayusin mo ang sarili mo. Puwede mo naman silang kausapin ng maayos, huwag kang manermon at magdabog, baka layasan tayo ng mga staff natin.” “Maglayasan sila, puro naman sila mali. Ang iba, halatang ayaw sa akin. Marami namang ibang tao diyan na gusto mag-work, hindi sila kawalan!” pati tuloy si Sorin ay parang inaaway ko na. “Aba, ibang klase ata ang tapang mo ngayon. Mabuti pa, halika, lumabas ka muna diyan at samahan mo akong kumain,” aya niya pero wala ako sa mood.

Nakikita ko siyang tumutulong sa mga manggagawa, kahit pa minsan ay nahihirapan siya sa pisikal na mga gawain. "Gerald, hindi ko akalaing mag-eenjoy ka rito," sabi ko isang hapon habang nakaupo kami sa lilim ng isang puno ng mangga. Napatingin siya sa akin, ngumiti, at itinapon ang isang basang tuwalya sa ibabaw ng balikat. "Masaya rin pala dito, Janna. Tahimik at malayo sa gulo ng siyudad. Masarap ang pakiramdam na wala kang iniisip na deadlines o stress."

Si Jasmine ay nagbahagi ng ilan sa kanyang mga pinaka-nakakapagod ngunit rewarding na sandali sa trabaho, at si Michael naman ay nagkuwento tungkol sa mga nakakatuwang pangyayari sa kanyang opisina. "Alam mo," sabi ni Michael habang naglalakad na sila pabalik sa kanilang kotse, "kahit gaano ka-stressful ang trabaho natin, itong mga ganitong oras ang nagpapakita sa akin na may dahilan para magpatuloy. Kahit simpleng jogging lang, masaya ako kasi kasama kita."

Ilang linggo pa lang, halos wala pang pagbabago, pero ramdam ko na, may buhay na nabubuo sa loob ko. “Alam ko,” sagot ko. “Pero hindi naman ibig sabihin no’n na titigil na ako sa lahat.” Lumapit siya at marahang hinawakan ang bewang ko. “Hindi kita pinapatigil sa lahat. Gusto ko lang na magpahinga ka muna. The company is stressful. Alam mo kung gaano kagulo doon.” Naalala ko ang mga bulungan. Ang mga matang matatalim. Ang mga pagkakataong halos hindi ako makahinga sa pressure.

'' ''Kung masaya po kayo rito at hindi naman naaagrabyado sa trabaho, hindi po kayo dapat na alisin. ''Tama ka. Nakakapagod ang trabaho, pero gumagaan iyon kasi masaya kami.'' Napangiti ako habang nakamasid kay Josh na nagma-mop ng natapon na tubig sa sahig. Sana maging inspirasyon niya ang matanda at hindi na niya maisipan pa na mag-resign sa unang araw pa lang ng kanyang trabaho.

wika naman niya. “O, e bakit hindi mo na lang tanggalin para mawalan ka ng stress? Alam mo babe hindi ka dapat nagha-hired ng mga ganiyang empleyado. Tuloy medyo kumukulubot na ang noo mo dahil sa isiping iyan. Gusto mo bang lumabas tayo? Minsan lang ako makahingi ng break kay Dad. Alam mo naman na medyo busy sa work this fast few days kaya madalas hindi na kita natatawagan or napupuntahan.”

Tila naiibsan ang stress niya sa trabaho. "Why do I feel like you're stressed? Mabigat na ba ang trabaho mo dito, Zarah?" tunog ng pag aalala ang tanong nito. "Hindi naman, nasanay na ako sa trabaho ko Lander at alam mo naman kung gaano ko kamahal ang trabahong ito ang propesyon na pinili ko kaya kahit nakakapagod ay masaya naman ako." Nakakangiting wika niya.

mahinang sabi niya. “I promise na mamadaliin ko.” Dahan-dahan naman akong napailing. Ayokong makita siyang nai-stress dahil lang sa akin. “Dong, take your time,” sagot ko habang malumanay ang boses. “Okay lang naman ako dito.” “Baka ma-stress ka pa kapag minadali mo ang trabaho mo riyan.” “Marami namang magpoprotekta sa akin dito kaya wag kang mag-aalala.”