Kabesang Tales Drawing นิยาย & เรื่องราว

bulong niya sa sarili. Pero sa larawan ni Kin, mas marami ang hayop na idinrawing. Hindi lang basta pusa at elepante. May mga sulat rin iyon. Mas detalyado, mas Artistic. Siguro nga, pinili ng taong nagregalo ang mas maganda para kay Owen kaysa sa kanyang anak.

Mga simpleng drawing ng isang bata. Mga dinosaur. Mga kotse. Mga superheroes. Bahagyang napangiti si Daveron. Ngunit habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ay may kakaiba siyang napansin. Sa halos lahat ng drawing ay may isang babaeng may mahabang buhok. Nakangiti at may nakasulat na, Mommy. Napahinto siya. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit pamilyar ang mukha ng babaeng iginuhit.

Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang binuksan ang drawing niya kanina. Sa canvas, makikita ang isang batang babae at isang lalaking may hawak na bulak at gamot. Eksena iyon ng pag-aalaga sa sugat katulad ng ginawa ni Kaizer noong nasa hospital siya. Hindi niya alam kung bakit iyon ang naisip niyang iguhit. Basta habang ginagawa niya, parang mas naging payapa ang pakiramdam niya.

Gaya ng nakagawian ay tulong-tulong kami sa pagligpit ng misa at ng matapos ay sabay kaming pumunta sa kwarto namin. Si Kj na hindi pa yata inaantok ay kumuha ng coloring book at crayon at nagsisimula ng mag-color. Hinayaan ko na lang dahil minsan lang niya ito ginagawa kadalasan ay puro laro sa labas lang ang ginagawa nito. Pinagmasdan ko na lang ang paano niya kinulayan ang mga nasa drawing book. Maganda ang pagkakakulay nito at hindi makalat. Akma din ang kulay sa mga bagay kinulayan niya katulad na lang ng saging, kinulayan niya ng yellow, apple ay red at ang talong ay violet. Napangiti na lang ako sa kanya.

Patakbo siyang lumapit sa tabi ko at ipinatong ang kaniyang gawa sa ibabaw ng aking kandungan. Inalis ko ang mga kamay ko sa keyboard at hinarap ang anak ko. Sa drawing niya, may tatlong taong nakatayo sa tapat ng isang malaking bahay na may pulang bubong. Isang lalaking matangkad, isang babaeng may mahabang buhok, at isang maliit na bata sa gitna. "Wow, ang ganda naman nito, love. Sino itong mga nasa drawing mo?" tanong ko habang itinuturo 'yung maliit na bata.

Imposible naman. Hindi naman siguro siya iyon. Di ba? Ngunit habang tinitingnan niya ang drawing ay lalo siyang naaaliw. May kung anong nakakagaan ng pakiramdam dito. Walang komplikasyon. Walang agenda. Walang halong pagpapanggap. Isa lamang itong simpleng drawing mula sa isang bata. At marahil iyon ang dahilan kung bakit hindi niya maalis ang tingin dito.

Malambing na sabi sa akin ni Zevi. “Okay lang po si mommy.” nakangiti na sabi ko. “Hindi ka po okay. Ang dami mo pong pasa leeg,” sabi niya sa akin. “Mawawala din po ito. Kumusta ang school nito?” “Okay naman po, mommy. Nagdrawing po kami kanina.” Sagot ni Zian. “Ito po mommy ang gawa ni Zevi. Ang ganda po diba?” Nakangiti na tanong niya sa akin at pinakita ang drawing ng kakambal niya.

kwento ko pa. “Can I see his drawings?” tanong niya, kaya napalunok ako at alanganin na tumawa. “Sasabihan ko po siya, medyo madamot po kasi,” pag-amin ko. “Every author doesn’t want to show their plots. I understand,” sabi niya. Napangiti ako at tinitigan ang side ng mukha niya; ang gwapo niya talaga, parang sculpted.

"Bye babe. May aasikasuhin lang din ako sa opisina saglit din uuwi din ako agad." "Sige babe." Muli ay nagpaalam sila sa akin. Saka na lang ako bumalik sa loob at hinarap na naman ang ginagawa ko na natulugan ko kanina. Isa sa pinagkakaabalahan ko ay ang mag drawing at iyon na lang ang ginagawa ko. And one of my favorite works is making a BXB comic love story. At nakakatanggap naman ako ng malaking halaga kapag maraming nagbabasa sa gawa ko.

sabi ni Gabriel, habang nakangiti. Habang nagkukwentuhan kami, napansin namin ang kambal na sina Danae at Daniel na abala sa kanilang mga drawings. "Wow, ang gaganda ng mga drawings niyo! Ano 'yan?" tanong ko, habang tinitingnan ang kanilang mga gawa. "Mommy, Daddy, ito po yung mga drawings namin ng mga bayani na natutunan namin sa school," sagot ni Danae, habang ipinapakita ang kanyang drawing.