Kalikasan Tula Tagalog Mga Nobela at Kwento

Wala ring kalsadang daan pabalik. Tanging makitid na daang pinanggalingan namin, paikot at palusong, ang tangi kong nakita. ‘Tandaan mo ‘to, Laura,’ bulong ng isip ko habang pinagmamasdan ang bawat detalye ng paligid— ang gate, ang mga bato sa gilid ng kalsada, ang matandang punong nakayuko sa likod ng poste ng ilaw.

Madalang lang kami makakakain ng kanin, dahil puro kamote at iba pang gulay ang hinahain para sa amin. "Sa tingin mo Talya, makakatakas pa ba tayo dito?" ang bulong ni Tsinoy, na nakasunod pala sa akin habang pasan ang mga kalabasa. Nagsasalita ito bigla sa likuran ko. "Balang araw, magtiwala ka lang. Makaka alis din tayo dito" sagot ko naman kay Tsinoy. Si Tsinoy ay may katabaan ang katawan, ako ang nagbinyag sa kanya ng pangalang "Tsinoy" dahil sa masingkit ang mga mata nito na hawig sa isang Chinese.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Sabi niya na kinagat kagat ang hinlalaki. " Yan, ang landi. " Sabi ni tasia at sinapok siya. " Grabe ka naman. Malandi agad? " Mahinhin niyang sabi sa taklesang kaibigan. "O sige ode hindi. Ano crush mo iyon?" Ani tasia. "Parang oo, parang love at first sight." Sabi niya na nangalumbaba pa. Sinapok nanaman siya nito.

Tumango ako. “Hindi ko alam kong anong eksaktong tawag sa Tagalog ma’am, pero iyon po iyong panahon ng full moon. Kapag fullmoon kasi may mga pagkakataon na mababa ang dagat, hunas ang tawag namin at kapag hunas, marami sa amin dito ay manginhas, dahil mababa ang dagat mas madaling makita at mahuli ang mga shellfish, sea urchin, sea cucumber at iba pang lamang-dagat na nakakain.” “I see...”

Ako man ay lalong nag iinit pa ang mga pisngi. "Sir please", pakiusap ko Dahil alam kong pinagloloko niya ako. "I mean what is the Tagalog of You" Yun naman pala eh.. " You is "ikaw" sir." "How about me?" "Me in Tagalog is "ako" , then if you want to know the Tagalog of you and me is "ikaw at ako". tuloy tuloy ko Ng wika. " Ok, Mahal Kita' , ikaw at ako", tilian Ang mga estudyante ko.

Tumawa ang masungit na si Kali? Nang mapansin ni Kali ang pagkatulala niya rito ay nagpigil ito ng sarili saka huminga nang malalim. "Bakit?" "You laughed..." His brows slightly furrowed. "Tapos?" "I said you laughed. You're masungit and you don't smile often." Napakamot ito ng patilya. "Kumu-conyo ka na naman para kang Kris Aquino." "Hey, I'm not conyo!"

Chapter 19: Alak "You want to drink?" tanong ni Khalil. "Hindi nga ako umiinom 'di ba?" bulong ko sakanya bago mahinang natawa. "Why don't you try? Masarap ang lasa ng alak, nakaka-adik." bulong niya sa tenga ko bago hinalikan iyon. Isang mababaw at parang nang-aasar na halik, iyon ang ginawa niya dahilan para mapalunok ako.

Nagsimula nang mag-usap si Ken at ang waitress sa Japanese, at inakala ni Cherish na tungkol ito sa kanilang order. Pag-alis ng waitress, nagsimulang magturo si Ken kay Cherish tungkol sa kultura ng izakaya. Kinuha ni Ken ang isang pinagsalikop na basang tuwalya mula sa side table... "Ito ang tinatawag na 'oshibori.' Isang mainit na basang tuwalya na ginagamit para linisin ang mga kamay bago kumain. At ito naman ang tinatawag na 'tsukidashi.' Isang appetizer habang hinihintay natin ang main course," paliwanag ni Ken.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.