Kalikasan Tula Tagalog Novels & Stories

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Ayokong bigyan ng maling akala ang mga tao lalo't halos lahat ng tao rito o sa labas ng isla ay kilala siya. "Pero, Ate, may purohan bang magka-crush ka sa kanya?" Crush? bagay pa ba sa akin ang mga ganoon? Pang-teenager lang yata ‘yong mga ganoon. Naiiling ako sa tinatanong ng batang ito. "Siyempre, Ate, may posibilidad na mangyari iyon. Nagka-Eli nga kayo 'di ba, crush pa kaya hindi?" tukso niya sa akin.

Wala ring kalsadang daan pabalik. Tanging makitid na daang pinanggalingan namin, paikot at palusong, ang tangi kong nakita. ‘Tandaan mo ‘to, Laura,’ bulong ng isip ko habang pinagmamasdan ang bawat detalye ng paligid— ang gate, ang mga bato sa gilid ng kalsada, ang matandang punong nakayuko sa likod ng poste ng ilaw.

Madalang lang kami makakakain ng kanin, dahil puro kamote at iba pang gulay ang hinahain para sa amin. "Sa tingin mo Talya, makakatakas pa ba tayo dito?" ang bulong ni Tsinoy, na nakasunod pala sa akin habang pasan ang mga kalabasa. Nagsasalita ito bigla sa likuran ko. "Balang araw, magtiwala ka lang. Makaka alis din tayo dito" sagot ko naman kay Tsinoy. Si Tsinoy ay may katabaan ang katawan, ako ang nagbinyag sa kanya ng pangalang "Tsinoy" dahil sa masingkit ang mga mata nito na hawig sa isang Chinese.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Tunog endearment tuloy “I love it! I really love it!” nakangiting wika ni Jake at tuluyan na nga nitong ini-off ang kalan. Hindi ko alam kung ano ang love nito…ang ang nilaga ba or ang pagtawag ko ditong Mister. Ah basta, hindi ko alam at nakakahiya namang magtanong. Sa sobrang pagkailang na nararamdaman ko, ang caldereta naman ang inatupag ko. Thick na ang consistency ng salsa at alam kong isang halo na lang at pwede na kaming kumain.

Sabi niya na kinagat kagat ang hinlalaki. " Yan, ang landi. " Sabi ni tasia at sinapok siya. " Grabe ka naman. Malandi agad? " Mahinhin niyang sabi sa taklesang kaibigan. "O sige ode hindi. Ano crush mo iyon?" Ani tasia. "Parang oo, parang love at first sight." Sabi niya na nangalumbaba pa. Sinapok nanaman siya nito.

Tumango ako. “Hindi ko alam kong anong eksaktong tawag sa Tagalog ma’am, pero iyon po iyong panahon ng full moon. Kapag fullmoon kasi may mga pagkakataon na mababa ang dagat, hunas ang tawag namin at kapag hunas, marami sa amin dito ay manginhas, dahil mababa ang dagat mas madaling makita at mahuli ang mga shellfish, sea urchin, sea cucumber at iba pang lamang-dagat na nakakain.” “I see...”