روايات وقصص ضمن Kalikasan Tula Tagalog

May dala dala akong kalasag na gawa sa kahoy at kawayan, isang pana at palaso. Pansin kong may mga uri silang s*****a na ginagamit nila sa pakikipag laban sa pag hahanap ng mga pagkain at pag alam ko ang mga iyon. Kris o kalis ay may mag kabilaang talim at maaaring tuwid ang paggawa nito o kiwo-kiwo salitang ibig sabihin ay paliko liko.

mayabang nitong wika. Tinaasan ko ito ng kilay at nakipagtitigan sa babae,Akala Niya masisindak Niya Ako. "hoy babae,baka nakakalimutan mo.Pareho lang tayong tauhan ni tanda.Pero Kong balak mong gawin Ang kaladkarin Ako palabas ng kumpanya,edi gawin mo.Tingnan lang natin Kong sino Ang magwawagi sating dalawa."nakangisi Kong wika rito.

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

Doon ay nag-iwan na lang siya ng sulat na nagsasabing lalabas muna siya. Nagpapahangin si Kalina sa malapit na village sa hotel. Maraming tao, kahit umaga ay gising at masigla na ang lahat sa kalsada. Medyo malayo na rin ang nalakad niya. Napatigil siya dahil sa kumalabit sa kaniya. “Excuse me. Nahulog mo pow itow.” Eh? Tagalog? At teka, pamilyar kay Kalina ang boses na ‘to…

takang tanong pa rin niya. Muli naman akong umayos sa aking pagkakatayo at muli siyang hinarap. "Ang gusto ko lang namang sabihin ay TAPOS… NA… AKO… SA'YO… oh, Tagalog na 'yan ha para mas maintindihan mo," kalmante ngunit may diin ko pa ring wika.

Mapa-stolen man his footsteps or his shadow. Halos kalatahating araw ang ginugol namin para marating ang tuktok at pareho kaming laglag panga ng makita ang ganda sa taas. Tanaw na tanaw rito ang Laguna de bay at mga bulubundukin ng Laguna.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

Niyakap lang niya ako at hinalikan ang tuktok ng aking ulo. "Tahan na, Ulan..." pagpapatahan niya sa akin habang hinahaplos ang aking likuran. Sa tagal ng panahong nakalipas, ngayon niya lang ulit ako tinawag sa pangalang si nanay ang nagbigay sa akin. Si nanay ang nagbinyag sa akin sa pangalang Ulan. Ulan is from the tagalog name of Rain. Hindi halatadong gustong gusto ni nanay ang ulan.

Taos Ang dalawa naman todo kilig pa. "And then? Ginawa niyo na yong jugjugan kayo?" Anong jugjugan pinagsasabi mo?" Takang tanong ko. Napakamot naman Siya nga ulo. "Gaga! Napaka inosenteng mo Naman. Jugjugan means yong ginagawa ng mag Asawa kapag Gabi. Itong making kiss tapos maghuhubad taposag--" pitunol ko na ang sasabihin niya. Ang daming alam netong baklang to