Kapit Kamay Mga Nobela at Kwento

Iniabot ko ang pagkaing aking kinuha sa bata. Nahihiya nitong tinanggap at nagtago sa likod ng kaniyang ama. "Anong pangalan mo?" tanong ko. "Carmy po." aniya at sinimulan ng kumain. Nagpaalam na ako sa mag-ama at tumulong sa iba pang sugatan. Sa gilid ng aking mata nakita ko pang ibinigay ng bata ang mansanas sa mas nakababata nitong kapatid.

Para kay Franco. Ginaya ko ang uri ng paghalik nito. Mas mapangahas. Mas nakakaakit. Napaungol ito sa ginagawa ko. Naramdaman kong bahagyang natigilan ito sandali, pero sandali lang iyon, pagkatapos ay mabilis na kumilos ang mga kamay nito. Isa-isa nitong inalis ang kasuotan ko. Hanggang sa wala na itong itira.

Kabanata 15.1 Sa ikatlong palapag, binuksan ni Caprice ang pinto, pinihit ang lock, at pinindot ang switch ng ilaw. Tinanggal niya ang kanyang high heels at sinabing, “Wala naman akong slippers na swak sa’yo. Bahala ka rito muna.” Isinabit niya ang bag sa hook sa dingding at dahan-dahang pumasok sa loob, ramdam ang pagod sa bawat hakbang.

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

Hindi si Alfredo. Ang mga kamay ni Dave ay pumasok na sa bukana ng kepyas ni Angela na nagpasinghap sa kanya na lalong Hindi niya mapigilang tutulan ang mga kamay ng lalaki na dahan-dahang pumapasok sa loob ng kanyang kepyas…

sabay-sabay naming sambit. Agad siyang lumapit at ikinawit ang kamay niya sa beywang ko—isang awtomatikong kilos na para bang hindi na niya kailangang pag-isipan pa. “Mas okay ‘pag may kayakap,” bulong niya.

Pagkatapos nun, binitiwan niya ang kamay na humahawak sa pulso ni Khate. Naramdaman ni Khate na may kakaibang tunog ang mga salita niya, na para bang may tinik sa puso, at nakaramdam siya ng kaunting hindi komportable. Parang nakaramdaman si Katerine sa kama na wala nang tao sa tabi niya. Bumaling siya at hinaplos ang bakanteng kama sa kabilang side, humilik siya ng ilang beses.

May gloves pa sa kamay. Sumunod ang isa pa. Pagkatapos— Isang kama na may gulong ang itinulak palabas. Naramdaman kong huminto ang mundo. May nakahiga roon. May puting kumot na nakatakip mula ulo hanggang paa. “Hindi pa natin alam kung sino,” sabi ni Eli, mabilis. Pero hindi ako nakikinig. Sa paglabas ng kama, bahagyang umusog ang kumot sa gilid. May isang kamay na nakalaylay.

“Don’t… God you are the most beautiful thing that I have ever seen.” He said full of infatuation, “Ughh please…” Kitana groaned. Mayamaya pa ay naramdaman niya ang buong bigat ng binata sa ibabaw niya kasabay ng pag a-adjust nito na tila ba mayroon itong hinahanap na kung ano sa pagitan ng kanyang mga hita, “Ahhh-“ She moaned as she felt his fingers roamed around her pearl. “You are so wet baby…”

"N-No need, Captain." "Why?" Nangunot ang noo ko kasabay nang pagkabog ng dibdib sa kaba, lalo na nang hindi sila tumugon. "What's happening? Answer me." "It's CR-38, Captain." Tila nanlamig ang buong katawan ko. Muli kaming nagkatinginan ni Plum at sabay na namuo ang luha. CR-38 is a bounding mine. It can maim, injure and sometimes even kill anyone stepping on it by direct action of the explosive on the body part applying the pressure on the mine.