Keep On Breathing Novels & Stories

“Aalis ako kung ’yon ang gusto mo.” Akma na niyang bibitawan ang kamay ko nang mapisil ko ang gitnang daliri niya. “I-I’m hungry,” mahinang sabi ko. “Pwede bang tanggalin na ’to?” tukoy ko sa nakatakip sa bibig ko. “If you think your breathing is steady, you can,” he said gently. “Hindi na ba naninikip ang dibdib mo? I’ll remove it for you.”

Nakakaloka siya. “Also,” dagdag niya, “breathe properly.” Napakunot-noo ako. “Humihinga naman ako.” “You look like you’re fighting for survival.” Hindi naman siya nagkakamali doon. Pero hindi ko rin kailangang marinig iyon. “Slow breaths.” Tumango ako. “Okay.” “Use your arms.” “Ginagamit ko naman ah!” “Not enough, Lumi.”

Sagot niya, ngumuso ako at tinignan ang ilalim ng pool habang nakakapit at akala ko mababaw pero ang lalim pala. "Do breathing exercise, don't inhale. Do bubbles on the water." Lumunok ako at habang nakakapit ay ginawa ko ang tinuro niya pero nahirapan ako. "Wala bang mababaw?" Bulong ko. "What do you expect? The pool will adjust?" Napairap ako at pilit na ginagawa ang turo niya, halos 5 minutes kong ginawa 'yon, nakakapagod sa lungs.

"Inhale... one, two, three, four... Hold it... Hold..." Pumipiglas pa rin nang bahagya si Tobias, hinihingal at parang kinakapos ng hangin habang nakahawak na nang napakahigpit sa mga bisig ni Caroline, para siyang nalulunod kaya paulit-ulit nilang ginawa ang breathing exercise na itinuro ng doctor. "Hold it, Toby... One, two, three, four... Now exhale... slow and steady..."

Ang gaan lang ng bawat pagkakabigkas niya, hindi nakakasawang pakinggan. "And remember, don't freak out. Part ng pag-eensayo ng swimming ang pagkalunod kapag nagsisimula pa lang sa swimming, but you'll still be able to swim properly without gasping for air eventually. Just focus on mastering your breathing technique first and exhale fully underwater to avoid gasping for air. That is the first and most important thing to do for mastering your skills in swimming."

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View Hindi ako makapagsalita. Nanatili lang akong nakatitig sa kaniya, at hindi magawang ibuka ang aking bibig. Kung subukan ko man, tila nawalan ako ng boses. “Breathe,” he mumbled. “You’re holding your breath for about two minutes now.”

Inis niyang sambit sa sarili niya saka muling humugot ng malalim na buntong hininga. “Inhale, exhale.” Usal niya sa sarili niya. Malalalim ang bawat paghinga niya para pakalmahin ang sarili niya. Ilang minuto rin siyang nanatili sa loob ng cubicle bago niya napagdesisyunan na lumabas.

Hindi alintana ang daplis ko sa braso ay pumwesto ako sa tabi niya at sinimulang i-pump ang dibdib niya. "...25! 26! 27! 28! 29---30!" Pagbibilang ko bago yumuko at pinakiramdaman ang tibok ng puso niya. Itinaas ko ang baba niya bago ibinuka ang bibig niya. Naramdaman ko ang pagtaas ng platform pero nagpa-tuloy ako sa pagbibigay ng hangin kay Nike. Nang wala pa din siyang malay ay inulit ko ang ginawa kong pag-pump sa dibdib niya. "B-BREATHE! DAMMIT! BREATHE!" Fuck! Please, breathe! Please! Nike! Do breathe! Dammit...

“When I say push, that’s the only time you push. Deep breath first, inhale… exhale… good.” Sinunod ko siya, nag-inhale, exhale ako. Ramdam ko ang pawis na bumabasa sa noo at likod ko kahit na napakalmig naman dito dahil nakabukas ang air-conditioned. Napakapit ako sa gilid ng kama. “It’s normal to feel shaky or tired. Focus on your breathing. Elara, on the next contraction, give me a strong push. You can do this.”

Kailangan kong maniwala sa sarili kong salita para lang makaligtas sa gabing 'to. Pumuwesto siya sa ibabaw ko, ang bigat niya ay pamilyar pero hindi sapat. "Count to four." Nagtaka ako, pero hinayaan ko siya. "One." Pumasok siya sa isang malakas na tulak. Napasinghap ako sa hapdi, bumaon ang mga kuko ko sa likod niya. "Breathe, baby. Breathe," bulong niya. Nanatili lang siya doon, hindi gumagalaw, hinahayaan ang katawan kong masanay sa kanya.