Keeping Silent Quotes Novels & Stories

Lahat nawawala sa focus. Ang malinaw lang… ‘yung memory ng labi niyang halos dumikit sa akin. I slammed the laptop shut. “F*ck!” Ang tunog ng pagsara nun parang sigaw ng konsensya ko. Hindi ko alam kung anong mas masakit—ang pagpigil o ang pag-amin. Then my phone buzzed. Isang text galing kay Julian. > “She’s been quiet tonight. You should check on her.”

galit nitong sabi . Nagulat ako. Chineck ko ang call log bago nagsalita. " Sorry Ate!!, nakatulog kasi ako,... tsaka naka silent mode po ang Cellphone ko. " paliwanag ko. " In MY company!!, I asked my employee to never put their phone in a silent mode!!, lalo na pag ako ang tumatawag sa kanila." " Dapat isang ring lang kailangan nilang sagutin ito agad. And it applies to you! Jessica !!!" maowtoridad nitong sabi.

071 117 115 116 111 032 110 105 121 097 032 098 097 032 116 097 108 097 103 097 032 097 107 111 063 032 078 097 103 117 103 117 108 117 104 097 110 032 100 105 110 032 097 107 111 032 115 097 032 115 097 114 105 108 105 032 107 111 046 "Sining, magreply ka in ASCII Code!" sambit niya sa akin at natawa na lang ako. "Okay jaq ko." Hindi kumikibo si xowie sa amin, she was just silently eating beside me. Nagreply naman ako kay jaq in ASCII Code kasi mas madali nga siya kaysa sa steno.

And I knew, deep down, that whatever came next… There was no turning back. The newsroom was unusually quiet that afternoon—too quiet for a weekday deadline. Usually, the low hum of keyboards, ringing phones, and chatter filled every inch of the floor, but today there was a silence so heavy it felt staged. My laptop screen glowed faintly in front of me. The enhanced audio file from Valerio’s office was open in Audacity, the waveform sharp and jagged. I’d played it so many times I could almost memorize every flicker of static; every breath caught between frequencies.

O pikit mata niya akong binihisan? "Fucking bastard..." I murmured and sighed heavily. "What?" his tone is normally difficult. "Nothing," I cleared my throat and just closed my eyes for a fake sleep. Darn it! *** Nang makarating sa office ay agad kong tinanggal ang suot kong seatbelt. "You're really up for silence," ani Reid habang pinagmamasdan ang bawat galaw ko. Nakayuko lang ako habang nag-iisip ng sasabihin. I bit my lower lip. Sa huli ay saglit ko siyang tinignan at agad ding binuksan ang pinto ng kotse.

buwelta niya sa naghahamong tinig. Sa loob ng ilang saglit ay hindi nakapagsalita si Ariella. Ni hindi ito lumingon sa kanya at sa labas pa rin ng kanyang kotse nakatitig. At dahil nga sa hindi agad nito pagsagot ay waring may nabubuong isang hinala sa kanyang dibdib. Hindi niya pa nga maiwasang mapaismid dahil sa naging reaksyon nito sa naging tanong niya. “You don’t have to answer. Your silence says it all.”

Kumuha ng ballpen at saka nagsulat ng kung ano-ano sa pirasong papel. "Just... I have a wildest night, yet unforgetable." "Bro, parang iba na iyan! Kauuwi mo lang may ganap ka na kaagad? And who's that lucky girl? Huh?" Lumapad ang ngiti ni Benjamin. Hindi sinagot ang tanong ng kaibigan, ngunit bakas sa mukha na tumugma ang tanong sa reaksyon nito. "Woah! Silent means, yes!"

He ask but I did not answer I remain silent hindi ko siya pinansin patuloy lang ako sa pagkain nang pagkain when he sat next to me "Schazna you are being stuborn again! I am asking if do you like the food" He said and I just nod I am not in the mood to answer him at the moment Sakto naman na tapos na ang pagkain ko kaya umalis ma rin ako at hinugasan ang pinag kainan ko. And we stayed like that for almost a week. He always starts a conversation pero hindi ko siya pinapansin yet I am giving a silent treatment

Di ako sumagot at tumitig lang ako sa kanya kaagad namang nawala ang ngiti niya at napakunot noo siya. “See? Silence means no.” aniya ni Sir Rafael. “Big no! Because silence means yes he just shy to admit!” “Sheyt ella, ella is mine ang tema mo.... Di ka ba na wet?” aniya ni czarina habang siniko ako at bulong niya. Kumunot ang noo ko. Anong nakaka wet dun?

Ang bigat ng kanyang tinig ay parang sampal na hindi kailanman maririnig ng iba, pero ramdam ng kaluluwa. “I didn’t mean—” “No,” putol ni Aurora. “You didn’t see.” Tumayo siya, uminom ng alak, saka tumingin sa salamin ng bar kung saan nagre-reflect ang kanilang mga mukha. “Funny,” sabi niya. “I used to think silence was weakness. Turns out, it’s the sharpest weapon I own.” ⸻ The Silent Shift Sa labas ng bar, habang papalayo si Aurora, nag-ring ang kanyang telepono.