Komi Can't Communicate นิยาย & เรื่องราว

"At ngayon, nandito na kami. Hindi para kumbinsihin kang bumalik… kundi para tapusin ang iniwan mong gulo." Isang malakas na tunog ng pagsinghot ang narinig ko mula kay Zion sa tabi ko. "Putangina, Krim, ‘wag mong sabihing hindi mo in-expect ‘to." Hindi pa rin kumikilos si Krim. Alam niyang nakikinig kami sa kanya sa communication device, pero hindi niya iyon pinansin. Sa halip, pinakatitigan lang niya ang lalaki sa harapan niya.

sabi ng tindero. “Salamat po.” pagpapasalamat ko sa kaniya. “Ikalawang kanto at kakaliwa." pagkakabisa ko sa aking isipan. Habang naglalakad. Hindi ko alintana ang mga tingin ng kalalakihang nasa labas ng kanilang kabahayan.

All I have are their old clothes which are either torn apart or simply too old to wear. Unlike every teen in the pack, I never had the chance to go to school. I only know how to count one to ten and I don't even know how to properly talk to anyone though I am not allowed to talk to anyone or let alone be seen by visitors who often visit the Alpha and the Luna.

"Siguro iyong bird niya iyong nami-miss mo." "Loka!" Lalo akong natawa. "Pero shige na nga!" "Ay! Daks ba? Si Alele super duper daks!" "Tado!" Sinipa ko iyong ilalim ni Elisha. Lalo akong natawa nang makita kong clueless na clueless sa akin si Rom. "Mommy you are speaking, Tangalog again. I cannot understand you and Mama Lisha." "Baby, it is Tagalog." I kissed him. Muli akong napatingin kay Kairos nang ibato niya iyong phone niya sa lake. Ano na naman ang problema nito?

“Hindi ko ma-contact si Sihan. Since last night, hindi siya sumasagot sa calls ko. Hindi naman siya ganito dati.” Bilang babae, ramdam niya—yung instinct na hindi maipaliwanag—na may nagbago kay thaddy cameo . Napangisi si kierra, parang walang pakialam. “jayjade, busy lang si Mr. cameo . Kailangan mo ring maging understanding. Huwag kang masyadong clingy. Tsaka nakuha na si Avianna ni zeke—ano pa bang ikinababahala mo?”

Tumatawag ako kay Kira, pero hindi niya sinasagot. “Hindi kasi naging normal ang sitwasyon, Lolo,” mahinahong sagot ko. “Biglaan ang lahat. May mga kailangan kaming ayusin pareho. Saka kayo rin naman ay ilang taon nang nasa Italy, hindi ba? Maging ang communication natin, bihira. Kaya hindi ko na rin inasahan na magiging available kayo sa panahon na ‘yon.”

Mukhang sabik na siya na matikman ang dalawang cocomelon ko. Ngumiti siya sa akin," Come with me in my place then.I miss you, little kitten.You have no idea, how i'm going crazy to read your messages." Wika pa niya. Napataas naman agad ang kilay ko sa narinig. So, naapektuhan din pala ito sa mga chat ko sa kanya. Minsan kasi hindi ko mabasa ang nasa saloobin ng lalaking ito.Hindi agad siya magrereply o mag-react man lang.Kaya akala ko balewala lang sa kanya ang mga nararamdaman ko.

He can let those demons devour me, but he defended me even though he knows that I am mad at him. "I am mad at you." Naiiyak na saad ko sa kanya. "You know that?" Parang tanga na nagsasalita akong mag-isa ngunit hindi ko naririnig ang sagot si Sushi. Tumayo naman si Sushi at talagang nagsumiksik na sa akin ito. He was still wailing. "Pwede bang ako na lang ang kampihan mo?" Mahinang tanong ko sa kanya. "Huwag na si Agamemnon." He whined a little and I'm not sure if he agreed or not. Napalayo naman ako sa kanya. Did Agamemnon remove the imprint between the two of us that's why I can no longer communicate with Sushi? I can no longer understand the ancient language?

“I mean, hindi. Sorry. Ano, what I mean is, hindi pa siya nagpapakita sayo?” Umiling si Wommie. “Hindi. Pinutol na niya ang communication namin. Anyway, I’m here dahil may gusto sana akong sabihin sa kaniya. Can you tell him to come here?” inosenteng request iyon ni Wommie. Hindi alam ni Hut ang magiging reaction niya. ‘Kasama mo na siya the whole time,’ ang gusto niyang sabihin kay Wommie but he’s afraid, mapapahamak ang kaibigan niya.

Bitbit iyon ni Baste, dahil gusto niyang siya ang magsuot, kahit na maliit lang naman iyon at hindi masyadong mabigat. Napakagat ako ng labi habang nakaupo sa dulo ng slide at yakap ang sarili, pinipigilang umiyak. Pero kahit anong gawin ko, ayaw magpaawat ng mga mata ko at tinuloy ang pag-iyak. I’m not good at Japanese, unlike the Sierras who can fluently speak other languages as if it’s their mother tongue. English lang ang alam ko, pero hindi naman marunong ang mga Japanese mag English, kaya ang hirap makipag-communicate.