커밍아웃 Novels & Stories

Kumuha ako ng tubig bago pinanood ang ka-team ko habang umiinom. Umabot sa akin ang ikot pero dalawa na ang out sa panig namin. Ibig sabihin ay nakasalalay sa ‘kin kung magpapatuloy pa ang laban dahil kapag na-out pa ako, talo na talaga kami. Sinilip ko ang score board at pitong puntos pa lang ang nagagawa namin. May apat na puntos pa kaming kailangang hahabulin. “Sa ‘yo nakasalalay ang pagkapanalo natin, Cap.”

“L-leave… I don’t want to hear any words from you r-right now.” Parang dinurog ang pagkatao ko, hindi lang puso ko dahil sa mga katagang sinabi niyang ‘yon. Dahan-dahan akong lumayo sa kaniya at wala sa sariling lumabas ng opisina niya. Nagmamadali akong sumakay ng elevator at dali-dali kong pinindot ang ground floor button. Nang bumukas na ang elevator ay nagmamadali akong lumabas doon at palabas na sana ako ng exit nang biglang may humarang sa akin.

Na bawat pag-ikot ng oras, mas ramdam ko ang kabog ng puso kong may tinatago. “Si Lucien, pabalik na raw galing Singapore,” sabi ni Mama, habang nagbubuhos ng alak sa baso ni Papa. “Siguradong mamayang gabi nandito na siya.” Parang biglang tumigil ang mundo ko. Lucien. Muling narinig ko ang pangalan niyang iyon na parang apoy na muling nagliyab sa dibdib ko.

Naganyong kabayo na si Adonis. Patuloy ang pagiyak ni Mayari at ni Hiligaynon. Tumakbo na palayo si Adonis. Dinig ng malapit na ang mga iba pang kawal. Kumaripas na ng takbo pasan ang magkapatid patungong Silangan. Nakalayo ng ng husto sila Adonis ng dumating ang mga kawal. Pinuno ano pong nagyari sa inyo. Nanghihinang tumayo ang pinuno pinagmasadan ang kanang kamay na nangingitim. At Sumigaw dahil sag alit.

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

Naramdaman kong umalis siya sa tabi ko at maya maya ay narinig ko ang pagbukas sara ng pinto. Agad akong bumangon at hinanap ang amoy ng pagkain at nakita ko na may mainit-init na lomi, fried chicken, at boiled egg. Agad akong natakam ng makita ko ang mga yun, he still knows my favorite meal. Kumain ako hanggang sa maubos ko iyon at saglit na napatitig sa pinagkainan ko. I smiled and gave in a loud burp. Busog na ako kaya ininom ko na yung gamot. Nagsimula akong maboring kaya napagpasyahan ko na magikot-ikot. The room contains a mini kitchen, dining area, bathroom, and a walk-in closet. I was about to open the door, pero may nakita ako sa table niya. It was a paper bag with a box inside. Nac

"Stop it Janna." 'Let me out! Speed me up!' I shook my head before calming myself. Janna, I was still able to calm her down and stop her from coming out. But sometimes, not even especially when I’m thinking deeply about something that involved my past.. ‘One! I'm coming out! I'm going out! Let me out!' "Janna please ..That's enough, my eye is swollen. Give me a rest first. Please." I pointed out as I frowned while watching TV.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

"I was worried you'd crumble under the hate." "Sanay ako sa siksikan, Waeren. Sanay ako sa siko at tulakan. Ang social media comments? Parang usok lang 'yan sa kalsada, nakakahilo, pero lilipas din 'pag umihip ang hangin." Waeren went silent. He leaned closer, the scent of citrus and... fried chicken... surrounding us. "Xyloise," he whispered. "Hmm?" "The merger with the Juicos is officially dead after that stream. My grandmother will probably disown me by tomorrow morning."

Carmella Mabigat ang katawan nyang bumalik sa Del Castillo matapos ang nangyari ng isang araw. At alam nyang marami pang ganoong eksenang mangyayari kung hindi pa sya aalis sa Del Castillo Resorts. Pero hinde, pinangako nya sa sarili na tatapusin nya ang sinimulan sa Del Castillo Resorts at tulad ng plano aalamin parin nya ang katotohanan na nais nyang malaman. May dalawang linggo pa sya para manatili sa Del Castillo Resorts at kung matapos ang panahon na yon at wala paring sagot na makita, susubukan nyang itanong muli sa kapatid ang nangyari noon. Lalo na ngayon dahil na iinvolve ang damdamin nya kay Aiden na pinipilit nyang iwaksi pero sa tuwing nakikita nya ito ay hindi maiwasan ang saril