Kundiman Awiting Bayan Novels & Stories

Kuya Chester really knew me. “For your info Celeste, iyang brown rice na nasa mangkok, that is called genmai here in Japan. Eto namang miso soup o miso shiru masarap rin ‘yan kung hindi mo pa natitikman. Masarap rin itong fermented soy beans o mas kilala sa tawag na natto tapos grilled fish---” “Kuya tama na. Kakain na nga oh. Eto na, nangwa-warshock ka talaga eh, noh?” pambabara ko sa kanya kaya napailing siya at nagpatuloy na lamang sa pagkain.

Karina's Pov: Nagtext sa akin si Abby na pupunta sila dito ngayon kaya kaagad akong nagtungo sa kusina upang maghanda ng lulutuin para sa bisita. Gumawa ako ng shrimp dumplings, caldereta at chicharon bulaklak. "Ma'am, mukhang ang sasarap ng luto niyo," wika ni Mercy habang naghuhugas ng mga pinagamitan ko.

“Ikaw ba’y kumakain ng ginataang kamoteng kahoy?” “Oo naman po. Katunayan ay paborito ko ‘yon. Kapag naroon ako sa bahay ni Arthur sa Baguio, ‘yon ang merienda na madalas niyang ipinapaluto sa kasambahay.” Pagpasok nila sa komeder ay agad na pinaghain siya ni Aling Tonyang. “Amoy palang masarap na!” papuri ng dalaga sa nilutong merienda ng matanda.

“Wa-wala po.” “Patingin ka.” “Kuya Sam!” “Biro lang. Alam ko naman hindi mo na ipapakita sa akin kasi nga, hindi ka na bata, bata.” “Yeah, pero tinatawag mo pa rin akong bata.” “Tungkol sa tanong mo—” Sabi niya’t umupo na siya sa tabi ko. Gumilid lang ako. Idinikit niya ang basang braso niya sa braso ko. Kinuha ko iyong baso ng kape at hinigop ko. Mainit-init pa rin at masarap talaga magtimpla ng kape ‘tong si Kuya Sam. Lasang-lasa ‘yong tapang at kapuruan ng kape, “…humigit kumulang isang milyon lang naman iyong pagkakasanla.”

Nandito pa naman kaming magkakapatid, kapag nakapagtapos siguro kami ni Januarius, maaari na naming matupad ang kanilang pangarap. "Ang sarap din po ng adobo, sumisipa 'yung asim pero hindi naman siya sobrang asim," ani Kuya Benj. "For your information, sukang sasa kasi ang gamit namin d'yan," paliwanag ni Ate. Napatango na lamang si Kuya Benj bilang pagtugon.

Sana talaga nasundan pa si Fantassia ng isa pang kapatid para hindi ako nalulungkot sa malaking Mansion na ito kapag mag-isa lang lalo na at may business meeting ang asawa ko sa ibang bansa. "Oh it's delicious, I like it!" Nawala ang malalim kong pag-iisip nang magsalita bigla ang anak ni Callina na si Caliente. "What is this again?" Napangiti ako nang kumuha pa siya ng isang hiwa ng karne at isinubo ito. "That's Adobo, it's made of soy sauce, vinegar, garlic, onion, and pepper powder." Pagpapaliwanag ko sa kaniya, ngumiti naman ito na parang nasisiyahan sa kinakain.

May nakatuka lamang doon na magbantay para hindi mabalahura ang pagkain sa pagkuha. Sampong litsong baboy, limang litsong baka, mahigit isang daang litsong manok, limang kinatay na baboy na niluto sa iba't-ibang masasarap na putahe, tatlong baka na linuto din sa iba't-ibang putahe, mahigit fifty kilos na isdang malalaki na inihaw lamang, at iba't-ibang lamang dagat ang kanilang handa. Sa sobrang dami ng handa marami pa rin ang natira at katulad ng nakagawian sa probensya, pinamigay lamang nila ito sa mga bisita kaya naman ang lahat ay busog at may naiuwi pa ang mga ito para maging hapunan.

Sagot nitong Palubog na ang araw ng simulan nila ang celebration. Si Jaycee ang in- charge sa pag chop chop at pag gigrill ng meat para sa kanilang samgyupsal. Siya naman ang nag init ng tekboki at chicken feet para sa kanilang pulutan. Inilipat din niya sa plastic container ang kimbap at ramyeon na naka lagay sa styro para hindi ito madaling matapon. Matapos ang preparasyon sinimulan na nila ang masayang kwentuhan kasabay ang pag eenjoy sa mga pagkain at inuming nasa kanilang harapan. “Masaya ka palang kasama.” Wika nito bago tinungga ang shot glass na may lamang soju

Napangiti ako sa pagpapakilala niya bago muling itinuloy ang paghihiwa. Matapos maghiwa ng mga gulay, karne at iba pang ingredients inilaga na ni Aling Cillia ang baboy sa kumukulong tubig sa hindi gaano kaliit na kaldero. Habang hinihintay namin na lumambot ang karne ay may marami kaming napag-usapan.

Talagang kakaiba ang mga ito sa Weston dahil ang mga ito ay traditional Kimbap at Bibimbap, na may kasamang malaking bowl ng Miso soup. Ang tatlo ay dumiretso sa kanilang dining table para kumain ng lunch. Sa kalagitnaan ng kanilang kinakain, narinig nila ang malalakas na katok mula sa kanilang mga pinto kasunod ang malakas na sigaw, “Nandiyan ba si Aiden? Aiden Baker ng Weston!” Hinigop ni Gerald ang kanyang soup at sinabi, “Mukhang may naghahanap sayo.”