Novel & Cerita Kwento Ng Aking Buhay

panimula ko at kaagad na pumasok sa aking isipan ang paet ng buhay ko. "Buong akala ko ay hindi na ako makakaalis sa buhay na mayroon ako, pero biglang dumating si Auntie at binago niya ang buhay ko." napangiti ako habang iniisip ang unang pagkikita namin ni Auntie Almira. Hindi ko inaakalang ang simpleng estranghero ang magiging daan upang mabago ang buhay ko.

Kasi para saan pa para mabuhay ako. My purpose in life is such a waste, kung hindi ko naman kasama ang tao na nag-bigay inspirasyon saakin at nag-palakas ng loob ko noong una palang. Just let me do what i want, ayoko nang ganito, I am barely living. Hindi ko naman gusto na ganito kaming lahat dito sa bahay. All i wish everytime i woke up is to end what is making me suffer. At ako mismo ang nag-papahirap sa sarili ko at hindi ko naman na kaya pang lumaban, lalo na at wala nang silbi ang lahat ng bagay.

Napabuntong hininga na lang ako dahil sa dami ng tanong na naiwan sa aking isipan. Una, iyong anino na sumusunod kanila Ate. Pangalawa, ang mga salita na iniwan sa akin ng multong anino na sumakabilang mundo na. Pangatlo, ang mga wirdong kinikilos ni Mama. At ang pang huli ay iyong gwapong multo. "May sarili akong buhay pero pinoproblema ko buhay ng iba," hindi makapaniwalang saad ko sa sarili.

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

Parang hindi makatotohanan ang nangyayari ngayon sa buhay ko. Huminga ako ng malalim, I’ve been through hell and back. This shouldn’t affect me greatly. Ang motto ko sa buhay, lahat ng problema ay may solusyon. Kung wala, patayin ang problema. Now, nasaan na si Dante?

“Apektado kaming lahat kaya kikilos kami kahit labag sa kalooban namin.” Halatang ako ang pinatutungkulan niya sa salitang 'walang-kwenta' kaya sarkastiko akong natawa. Talagang hindi siya mangingimi na ipamukha sa akin kung gaano ako nakakasagabal sa buhay niya.

Sa isang kamay ko ay ang bote ng alak na tinutungga ko lang. "Hayy. Napakasaya naman ng buhay ko." Lumagok ako sa bote at pagkatapos ay panay na ang ginawang paghikbi. "Totoo n-namang wala a-akong k-k'wenta e, wala akong k-kwenta. Isa lang naman akong a-anak sa labas! Ahahaha!" Dapat lang siguro ito sa 'kin. Baka nga kasalanan na nabuhay ako sa mundong 'to kaya ngayon ay pinagbabayad ako.

nakangiting Sabi ni mae "so don't cry na be, may times talaga na kailangan Ng lumisan o umalis na Isang tao o bagay sa Buhay natin, at hindi natin pwedeng mapigilan yun, dahil lahat ng bagay, tao, sa mundong to, is may hangganan, kaya siguro, habang Tayo ay nabubuhay sa mundong to, wag natin aksayahin Buhay natin, sa walang kwentang bagay, and fight lang din, sa pgsubok natin na haharapin natin sa Buhay, kaya it's ok, I know lahat ng pagsubok na darating sa buhay mo, matatapos din"nakangiting Sabi ni Karen Kay ma

Nagagalak na sagot nito na siyang ikinatuwa ko rin ng labis. Ngayo'y nakatagpo ako ng isang panibagong pamilyang maituturing na sigurado akong hindi ako aalipustahin at mamaliitin. Maaaring mahirap pa rin ang buhay pero ramdam kong gagaan ang lahat dahil may busilak na puso si Lolo Isko. Ramdam na ramdam ko na rin na ito na ang magiging simula ko para sa pagtupad ng aking mga pangarap bago ko haharapin ang tunay na laban ng aking buhay.

And it's now or never, I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive, My heart is like an open highway Like Frankie said, I did it my way I just want to live while I'm alive, It's my life Minsan di natin alam kung ano ba ang magandang gawin sa buhay natin. Di natin mahanap o makita kung ano ba talaga o para saan ba tayo sa mundong ito. Karamihan sa atin dumadaan sa tanong na…